روزنامه اصلاح
ریاست روزنامه های دولتی افغانستان

گفتگو با طالبان نتیجه نمی دهد

هیئت عالی رتبه ای که پیش از عید قربان از کابل به دوحه سفر کرده بود، بازهم دست خالی برگشت و این سفر بی هیچ دست آوردی پایان یافت. بر اساس اظهارات داکترعبدالله عبدالله رییس شورای عالی مصالحه ملی که در رأس این هیئت به دوحه رفت و با ملابرادر و دیگر نمایندگان طالبان دیدار کرد، دو طرف تنها روی دوام گفتگوها تأکید نموده اند. در حالی که پیش از سفر هیئت به دوحه گفته می شد که ممکن است روی برقراری آتش بس در روزهای عید توافق صورت گیرد. اما چنین چیزی اتفاق نیفتاد. هرچند در روزهای عید میزان خشونت ها در کشور کاهش یافته بود، اما طالبان به گونه رسمی آتش بس نکردند. در پیام عیدی ملاهبت الله رهبر گروه طالبان که به مناسبت عید فرستاده شده بود، چیزی در مورد آتش بس و یا هم کاهش خشونت ها نیامده بود.
سفر زلمی خلیلزاد نماینده خاص وزارت خارجه امریکا در امور صلح افغانستان هم نتیجه‌ خاصی در پی نداشت. چنانچه سفرهای قبلی وی نیز دست آورد خاصی به همراه نداشته است. طالبان تا ایندم یک گام هم از مواضع قبلی خود عقب نشینی نکرده اند. طالبان در روند صلح تا اکنون هیچ نوع صداقتی از خود نشان نداده اند. این گروه در میز مذاکره بجای وارد شدن به گفتگوی واقعی و سازنده، بیشتر وقت کشی می کنند و انرژی و توان شان را در میدان جنگ متمرکز ساخته و تلاش دارند به پیروزی نظامی دست یابند.
گروه طالبان هنوز در صدد تسلط بر جغرافیای بیشتر است تا زمینه برای برگشت آنان به قدرت فراهم شود. بر اساس اظهارات مقام های امریکایی به ویژه مارک میلی رییس ستاد ارتش آن کشور، طالبان تلاش دارند تا بر مراکز ولایات مسلط شوند. تحرکات اخیر طالبان در ولایات غزنی، بادغیس، تخار، فاریاب و جوزجان نشاندهنده این است که این گروه به شدت در تلاش تصرف مراکز برخی ولایات است. سوگمندانه جامعه جهانی و کشورهای منطقه نیز تعهدکشنی های طالبان را نادیده گرفته و هیچ فشاری بر این گروه وارد نمی کنند تا وادار به صلح و ختم جنگ شوند. در حال حاضر هرکشوری از آدرس خود وارد مذاکره و تعامل با طالبان شده اند تا به نحوی منافع خود را در افغانستان تأمین کنند و یا حداقل اطمینان حاصل کنند که منافع شان از این کشور تهدید نمی شود. امضای توافقنامه دوحه با گروه طالبان و خروج غیرمسئولانه نیروهای خارجی از افغانستان چنان ذهنیتی را به میان آورده که گویا طالبان تعیین کننده سرنوشت آینده‌ این کشور اند. سقوط برخی ولسوالی ها به دست طالبان متأسفانه این ذهنیت را تقویت کرده است. اکنون برای دولت و مردم افغانستان تنها یک راه باقی مانده است. دولت افغانستان باید معادلات برخی کشورهای منطقه و جهان در باره سرنوشت و آینده افغانستان غلط ثابت کند و اطمینان بدهد که طالبان سرنوشت آینده افغانستان را تعیین نمی کند. دولت افغانستان این ذهنیت را باید تقویت کند که در واقع این نظام موجود و مردم افغانستان است که راجع به آینده‌ این کشور تصمیم می گیرند و سرنوشت کشور را تعیین می کنند. برای این کار دولت افغانستان باید ابتکار عمل را در میدان نبرد در دست بگیرد. دولت افغانستان بی توجه به سفارشات کشورهای دخیل در روند صلح افغانستان تلاش نماید صلح را در میدان جنگ رقم بزند. زیرا این کشورها خودشان در این روند صادق نبوده و تنها به دنبال تأمین منافع خودشان بوده اند. نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان توانایی این را دارند که تحرکات طالبان را مهار کرده و جغرافیای ازدست رفته را پس بگیرند. به نیروهای امنیتی و دفاعی کشور باید دستور حمله داده شود و ولسوالی ها و روستاها از چنگ طالبان آزاد شود. طالبان باید از حومه های برخی شهرها عقب رانده شده و به رنج و درد شهروندان و آوارگان جنگ پایان داده شود. اوضاع جاری متأسفانه به وفق مراد طالبان پیش می رود و آنان از این وضعیت پرستیژ و امتیاز می گیرند. در صورتی که این وضعیت تغییر نکند و نیروهای امنیتی جنگ و پیشروی های طالبان را مهار نکند، دولت افغانستان در معادلات جهانی و زد و بندهای منطقه ای منزوی می شود و این به هیچ صورت به نفع نظام و آینده کشور نخواهد بود.

ممکن است شما دوست داشته باشید