روزنامه اصلاح
ریاست روزنامه های دولتی افغانستان

نثر بنویسیم یا منتظر الهام شعر باشیم؟

نویسنده: عبدالسمیع درانی

با پیشرفت تکنالوژی، ساحه ی نشر برای نوشته ها هم وسیعتر شد، در گذشته نه خیلی دور بل در ۳۰ سال قبل نشر نوشته ها و رسانیدن آن به مخاطبین خیلی محدود بود. در سطح کشور فقط چند رسانه چاپی جهت نشر نوشته ها وجود داشت. این امر باعث بود، نویسنده های زیادی وارد ساحه نشود، زیرا محیط به گونه ی امروز وسیع نبود. کنون که رسانه های چاپی زیادی فعالیت دارند، رسانه های جمعی که بهترین وسایل نشر نوشته ها به حساب میرود، به سهولت در دسترس عام و خاص قرار دارند. سهولت به دسترسی وسایل نشر باعث شده، نویسنده های زیادی عرض اندام کنند.

با همه این پیشرفت ها، بعضی از نویسندگان مبتدی فکر میکنند که اگر نظمی برای نشر داشت، یا نظم سروده میتوانست، در جمله ای از نویسنده گان محسوب میشود،  در غیر آن نوشتن نثر را چندان خوش ندارند.

از آنجاییکه نوشتن نظم کاریست که برای بعضی ها سهل است، شاید در روزی چند قطعه را بنویسد. اما بعضی ها شاید تا هفته و ماه منتظر الهام نظم باشند.

یعنی نوشتن نظم هنری نیست که اگر زیاد زحمت بکشی و قسمت بیشتر وقت خود  را به آن خاص کنی، به همان پیمانه بیشتر خواهی نوشت. بل تعداد زیادی از شعراء، شعر را در زمان های خاصی مینویسند. در  این مورد شرایطی زیادی چون محیط، طبعیت شاعر، حادثات، احساسات… مد نظر گرفته میشود.

در مقابل نوشتن نثر، مانند دریوری است. در ابتدا‌ی کار دشوار به نظر میرسد، اما با تمرین طوری که در دریوری وارد و مسلکی میشویم، نثر نوشتن هم آسان تر میشود.

یکی از دوستانم که تازه روی به نوشتن نثر آورده بود، زمانیکه از اصول و طرز های زیبا نویسی نثر برایش رهنمایی میکردم، میگفت: من یک تن چطور میتوانم که اکثر این اصول و روش ها را مراعات نمایم؟ درست به مانند یکی دیگر از شناخته هایم، وی در ابتداء موتر رانی میگفت: من یک تن که چطور میتوانم همزمان هم گیر را تبدیل کنم، هم اشترنگ را کنترول نمایم، هم اکسلتر، کلچ و بریک را فشار بدهم!؟

هر اندازه ی که نثر بنویسیم، به همان اندازه در مراعات قوانین نوشتن نثر دست پیدا میکنیم. دقیقا مانند دریوری.

هر اندازه ای که نثر بیشتر بنویسیم، به همان اندازه موضوعات و سوژه ها برای نوشتن وارد ساحه ی نوشتاری ما میشود. در ابتدا اگر فقط بلد باشیم، خاطره ها را بنوسیم، در زمانیکه از مراحل ابتدایی بگذریم، نوشته های طولانی تر، علمی و عمیق را حتما نوشته میتوانیم.

هر اندازه ای که زمان خود را به نوشتن نثر اختصاص بدهیم، به همان اندازه بیشتر نوشته میتوانیم. پس در توجه به موارد فوق، نوشتن نثر مربوط به اندازه ای کار است. بیشتر نوشتیم، سهل تر مینویسیم و وارد تر میشویم.

با در نظر داشت موارد ذکر شده در مورد نظم و نثر، به این نتیجه میرسیم که اگر قابلیت و طبعیت نظم نویسی داشتیم و سهل تر میتوانیستم نظم بنویسیم، بنویسیم اما اگر هفته ها و ماه ها منتظر میسر شدن شرایط و طبعیت نظم نویسی بودیم، بهتر این است که نثر بنویسیم.

خیلی از نویسنده ها است که روزانه به بسیار آسانی چندین مقاله را نوشته و به نشر می سپارد.

پس بجای اینکه در سال چند قطعه شعر را تولید و نشر بکنیم، راحت تر میتوانیم صد ها عنوان حتی دو الی سه کتاب از نثر را تقدیم جامعه کنیم و آنچه میدانیم و میخواهیم آنرا به دیگران برسانیم، به راحتی رسانیده میشود.

یکی از نویسندگان معروف میگوید، در جامعه ی که اشعار و شاعران در مقایسه به نثر و نثر نویسندگان بیشتر باشد، دلالت میکند بر سطح نگری و نداشتن سویه ی تحصیلی بلند.

ممکن است شما دوست داشته باشید