روزنامه اصلاح
ریاست روزنامه های دولتی افغانستان

ضرورت توجه برای بهبود وضعیت معلمان

بهبود وضعیت معلمان کشور، یکی از نیازها و ضرورت‌های مهم جامعه امروزی و آینده است؛ چون معلمان مهم‌ترین نقش را برای تربیت آینده‌سازان کشور دارا هستند. انجنیران، استادان، داکتران، رهبران و مدیران آینده توسط معلمان تربیت می‌شوند. اگر معلمان ضعیف باشند و مشکلات اقتصادی وزندگی مانع انجام وظایف مقدس آنان گردد، تربیت اولاد وطن و آینده‌سازان کشور نیز به شکل درست و اساسی صورت نمی‌گیرد. به همین اساس، زیربنا و اساس جامعه ما، توسط معلمان گذاشته می‌شود؛ اگر وضعیت آنان خوب باشد، تهداب محکم و اساسی گذاشته می‌شود و اگر وضعیت معلمان بد باشد، این تهداب ضعیف خواهد بود
از جانب دیگر، چگونگی تربیت نیروی بشری، آگاهی دهی به مردم و تعلیم و تربیت فرزندان خانواده‌ها، مستقیم و غیرمستقیم ربط به چگونگی اوضاع جامعه امروزی نقش دارد. در جامعه که مردم از آموزش کافی و درست برخوردار باشند، برخوردها سالم و منطقی است. در جامعه باسواد، برخوردهای متقابل، نوع استفاده از محیط‌زیست، امکانات، قانون و نیروهای امنیتی، سالم و منطقی است. اما اگر تعلیم و تربیت ضعیف باشد و معارف نتواند وظایف خویش را درست انجام بدهد، برخوردها وحشت‌آور و مخرب است. به‌طور نمونه در کشورهای توسعه‌یافته می‌بینیم که در محروم ترین مناطق، برخوردها، رفتار و حرکت‌های افراد بسیار سالم، منظم و قانونی است. اما در جامعه کم‌سواد و عقب‌مانده، در توسعه یافته ترین شهرها و حتی در مکان های علمی و آموزشی، برخوردها و رفتار مردم بسیار ضعیف، همه‌چیز نامنظم و موجی از تضادها، سوءتفاهم‌ها و جنجال‌ها وجود دارد.
درمجموع وضعیت خانواده، جامعه، اخلاق، کیفیت محیط‌زیست، میزان قانونمندی، احساس مسئولیت‌پذیری و احترام مقابل، بستگی به کیفیت تعلیم و تربیت و معلمان دارد. اگر معلمان شایسته انتخاب شوند و به مشکلات شان رسیدگی گردد، کیفیت معارف و آموزش هم خوب می‌شود. اما اگر به مشکلات معلمان رسیدگی نشود و معلم بی سواد سر کلاس ها باشند، آینده جوانان و کشور خراب خواهد شد. در افغانستان متأسفانه معلمان در بدترین وضعیت زندگی و پائین ترین امتیازها قرار دارند. کمترین نمرات کانکور و کمترین زمان تحصیلی که دو سال است، برای معلمان در نظر گرفته‌شده است. ضعیف‌ترین شاگردان مکاتب در رشته معلمی قبول می‌شوند اما قوی‌ترین و لایق‌ترین شاگردان، در بخش‌های داکتری، انجنیری، حقوقی و دیگر رشته‌ها پذیرفته می‌شوند. درحالی‌که معلمان انسان‌سازان هستند اما انجنیران خانه درست می‌کنند. معلمان درمانگر روح و روان و انسانیت افراد جامعه هستند اما داکتران جسم، دندان، سر و شکم‌دردی افراد راتداوی می‌کنند. امتیازات و معاش‌های داکتران، چندین برابر معلمان است. ما دوست نداریم که لباس فرزندانمان را یک خیاط تازه‌کار و کم‌تجربه بدوزد، موی سرشان را یک سلمان تازه‌کار اصلاح کند، دندانش را یک داکتر غیرمتخصص مداوا کند، اما اجازه می‌دهیم که روح و روان فرزندانمان را به مدت دوازده سال، یک معلم کم‌سواد، ضعیف پر از دغدغه‌های مشکلات زندگی، پرورش دهد. امروز یک معلم بدترین روزگار و وضعیت رادارند. مشغول کارهای دومی هستند. هزینه‌های زندگی چندین برابر بالا رفته و قیمت‌ها تغییر کرده، اما حقوق و امتیازات معلمان هیچ تغییر نکرده و همچنان پاین است. مثلاً اگر یک دالر از ۴۵ افغانی به دو برابر می‌رسد، اگر یک بوری برنج از هزار افغانی به دو هزار و پنج صد افغانی می‌رسد، اگر یک روغن سه لیتره از یک‌صد و بیست افغانی به ۲۲۰ افغانی می‌رسد، اگر یک کلوگوشت از ۲۵۰ به ۵۰۰ می‌رسد، اما معاش معلم همان ۷۵۰۰ هست. بااین‌وجود چگونه یک معلم بیاموزاند. دوازده سال قبل که وارد مکتب شده بودیم همان دریشی برتن اش بود و امروز که فارغ می‌شویم هم همان دریشی به تن معلم هست.
پیشنهادها
سرنوشت آینده‌سازان کشور باید به دست معلمانی سپرده شود که لایق‌ترین شاگردان مکاتب باشند و بالاترین نمرات را در امتحان کانکور به دست آورده‌اند. تربیت روح و روان فرزندان جامعه به دست معلمانی سپرده شود که دغدغه نان شب خود و عیال خود را نداشته باشند. تربیت رهبران آینده، معلمان، انجنیران، داکتران و متخصصان کشور ما امروز باید به دست لایق‌ترین آموزگاران سپرده شود.
پیشنهاد دیگر این است که معاش و امتیازات معلمان باید بالا برود و موردتوجه قرار گیرد. به هراندازه که معاش و امتیازات بالا باشد، به همان میزان، تلاش‌ها و زحمات معلمان بدون دغدغه و مشکلات، برای آموزش جوانان و نوجوانان بیشتر شده و کیفیت معارف بالا خواهد رفت. به هر میزانی که وضعیت معلمان خوب باشد، کیفیت تدریس، آموزش و تربیت فرزندان نیز خوب‌تر خواهد شد.
اختصاص یافتن بالاترین نمره کانکور و انتخاب شدن لایق‌ترین شاگردان مکاتب در بخش معارف و شغل معلمی، از دیگرپیشنهادها و راهکارها است. دولت و بخش امتحانات کانکور کشور باید نمرات کامیابی در کانکور در بخش معارف را به بالاترین ارتقا دهد تا لایق‌ترین شاگردان در بخش معلمی و استادی جلب و جذب گردد. به‌جای که لایق ترین جوانان سر ساختمان ها و بالای بیماران جسمی بروند، باید سر کلاس های درس و بالای بیماران روحی و معنوی حاضر شوند و از تهداب مشکلات را حل کنند.
بالا رفتن معاش معلمان از دیگر پیشنهادها است؛ چون اگر نان معلمی بهتر شود، جوانان برای راه یافتن به این شغل نیز زحمت می‌کشند، وقتی‌که کامیاب شوند، تبریکی و گل دریافت می‌کنند، جایگاهشان اجتماعی‌شان بیشتر می‌شود، اعتمادبه‌نفس بیشتر پیدا می‌کنند، بیشتر مسئولیت‌پذیر می‌شود. خلاصه اگر ما معلمان، داکتران، انجنیران، رهبران و رئیسان و مدیران خوب می‌خواهیم، باید به افزایش امتیازات معلمان کشور بیشتر توجه کنیم.
نتیجه‌گیری
۱-شغل معلمی یکی از مهم‌ترین و مقدس‌ترین شغل در کشور به شمار می‌رود اما کسانی که مشغول به معلمی هستند، با انواع و اقسام مشکلات دست و پنجه نرم می‌کنند. باوجودی که معلمان باید دارای بیشترین امتیاز و بالاترین نمرات باشند، اما متأسفانه ضعیف‌ترین شاگردان با کمترین نمرات در بخش معلمی جلب و جذب می‌شوند. این شیوه خودبه‌خود معارف و تعلیم و تربیت را ضعیف می‌سازد.
۲-بی‌توجهی نسبت به مشکلات معلمان، سبب می‌شود که آنان برای گذراندن زندگی‌شان همیشه دنبال شغل دومی در کنار شغل معلمی باشد. این مسئله باعث می‌شود که معلمان با آمادگی کمتر سر صنف‌ها حاضر شوند و سیستم تعلیم و تربیت ضعیف‌تر گردد. تمام نشدن کتاب‌های درسی، عدم افهام و تفهیم دقیق، بی‌سواد ماندن جوانان، پایین آمدن کیفیت علمی و آموزشی، از پیامدهای بی‌توجهی نسبت به وضعیت معلمان کشور است.
۳-برای باسواد شدن مردم، بالا رفتن کیفیت سواد و سالم شدن برخوردها و رفتار افراد جامعه و کاهش انواع جرائم و هنجارها، توجه اساسی به وضعیت معلمان،افزایش معاش و جلب و جذب لایق‌ترین شاگردان در بخش معارف و معلمی، از راهکارها و پیشنهادهای مهم در این زمینه است.داوود ناظری

ممکن است شما دوست داشته باشید