روزنامه اصلاح
ریاست روزنامه های دولتی افغانستان

صلح افغانستان؛کلید ثبات و پیشرفت منطقه

صلح افغانستان یکی از مباحث اساسی در کنفرانس نهم پروسه استانبول یا کشورهای قلب آسیا بود که روز گذشته در شهر دوشنبه پایتخت جمهوری تاجیکستان برگزار شد. امام علی رحمان رییس جمهور تاجیکستان در سخنانش گفت که امنیت، ثبات و توسعه اقتصادی منطقه به ویژه کشورهای آسیای میانه وابسته به تأمین صلح و امنیت در افغانستان است. او خواستار همکاری صادقانه و مسئولانه کشورهای منطقه در پروسه صلح افغانستان شد و همچنین اعلام کرد که کشورش آماده هنوع همکاری در این زمینه است. آقای رحمان درست روی موضوعاتی انگشت نهاد که سال ها از جانب دولت و مردم افغانستان مطرح می شود. اینکه اوضاع امنیتی افغانستان روی کل منطقه تأثیرگذار است برای هیچ کسی پوشیده نیست. افغانستان از لحاظ جغرافیایی در موقعیت به شدت حساسی قرار دارد. افغانستان با سه کشور آسیای میانه مرز مشترک دارد. این کشور در واقع مسیر اصلی اتصال کشورهای آسیای میانه با کشورهای جنوب آسیا است. در سال های اخیر میزان تجارت و داد و ستد میان کشورهای آسیای میانه و جنوب آسیای از مسیر افغانستان افزایش جشمگیر داشته است. کشورهای جنوب آسیا و آسیای میانه به شدت تلاش دارند تا مبادلات تجارتی شان را افزایش دهند و این امر زمانی ممکن است که افغانستان دارای امنیت و ثبات پایدار و دایمی باشد. دوام جنگ و خشونت ورزی در افغانستان به همان اندازه که آسیب های جبران ناپذیری به خود این کشور وارد می سازد، به همان پیمانه روی امنیت، ثبات و توسعٖۀ‌ اقتصادی کشورهای منطقه نیز تأثیر منفی برجا می گذارد. کشورهای آسیای میانه از رهگذر فعالیت گروه های افراطگر به شدت آسیب پذیر اند. همین اکنون صدها جنگجوی مربوط به کشورهای آسیای میانه و چین در بخش های خارج از کنترول دولت افغانستان فعالیت مسلحانه و تروریستی دارند. افغانستان در واقع هدف اصلی این گروه ها نیست. گروه های مربوط به کشورهای آسیای میانه و چین در وقع از خاک افغانستان به عنوان تخته خیز استفاده کرده و علیه دولت های خود شان فعالیت دارند. مصروفیت دولت و نیروهای امنیتی افغانستان در مبارزه علیه طالبان زمینه را برای تحرکات گروه های افراطگرای منطقه یی فراهم ساخته است. تعداد زیادی از جنگجویان خارجی به شمول شهروندان پاکستانی و اتباع کشورهای آسیای میانه و چین همین اکنون در صفوف گروه طالبان می جنگند. طالبان در واقع از گروه های فرامرزی میزبانی می کنند و یا زمینه را برای فعالیت آنان فراهم ساخته اند. در صورتی که امنیت و ثبات در افغانستان تأمین نشود و حاکمیت دولت و قانون در سرتاسر کشور حاکم نگردد، جنگ، ناامنی و افراطگرایی به افغانستان منحصر نخواهد ماند.
دیری نخواهد بود که گروه های افراطگرای منطقه یی وارد نبرد مستقیم با دولت های مربوطه شان شده و تهدید بلقوه به تهدید بالفعل مبدل شود. از اینرو نیاز است تا در راستای برقراری صلح و ثبات و تحکیم نظم دولتی در افغانستان به گونه صادقانه و مسئولانه همکاری شود. اما تا اینجای کار همکاری لازمی با دولت افغانستان صورت نگرفته است. برخی کشورهای همسایه از گروه های تروریستی و افراطگرا به عنوان ابزار استفاده می کنند. تروریستان به خوب و بد تقسیم شده اند. گروه های که برای منافع خود این کشورهای خطر ایجاد می کنند، سرکوب می شوند؛ اما گروه های که عامل بی نظمی و بی ثباتی افغانستان اند و برای فروپاشی نظم دولتی در این کشور می جنگند، حمایت، تجهیز و تمویل می شوند. از اینرو کشورهایی که از ناحیه بی ثباتی افغانستان و فعالیت تروریستی آسیب پذیر اند، باید در روند مبارزه با تروریزم همکاری کنند. کشورهای منطقه باید جلو تمویل، تجهیز و تحریک گروه های تروریستی را بگیرند. دولت هایی که به گونه آشکار و پنهان از تروریزم و افراطگرایی حمایت می کنند و به بی امنیتی و ثباتی افغانستان دامن می زنند، باید تحت فشار قرار داده شده و مورد تحریم قرار بگیرند. جلو تروریزم دولتی و ترویج بی ثباتی باید گرفته شود. در غیر آن بی ثباتی افغانستان، دامن تمامی کشورهای منطقه را خواهد گرفت و ثبات و امنیت نسبی ای که اکنون در منطقه وجود دارد، ازمیان خواهد رفت.

ممکن است شما دوست داشته باشید