روزنامه هیواد
ریاست روزنامه های دولتی افغانستان

از ملوث شدن منابع آب زیرزمینی و استعمال بی مورد آن خود داری کنید

میرمسجدی عزیزی

آب یک ماده حیاتی است که نمی‌توان بدون آن به حیات و زندگی خویش ادامه داد. این عطیه الهی در طبیعت امروزی در اکثر مناطق کشور نسبت عدم برفباری ها و باران های موسمی کمبود آن احساس می شود. باید قدر آنرا در زندگی خویش بدانیم که همانا حیات به بودن آب نیاز دارد و بدون آن اصلآ زندگی کردن نا ممکن است.

بر ما لازم است که‌ از مصرف بیجا و بی مورد آن جلوگیری نماییم،زیرا آب فراوان که از چشمه سار ها و دامنه کوه های بلند کشور سرازیر می‌گردد باعث سر سبزی و خرمی طبیعت سرزمین ما گردیده و همچنان آب  طبیعی و زیرزمینی افغانستان ازچنان کیفیت و مزه خاصی برخوردار است که در سطح منطقه نظیرندارد.

آب چشمه هایی که ار کوه ها سرازیر می‌شود برای صحت و سلامتی وجود انسانها نهایت مفید است،بخصوص آبی که از دامنه کوه های بلند همچو هندوکش، که دریاهای بزرگ مانند دریاسالنگ،پنجشیر، آمو و کنر را تشکیل می‌دهد این دریاها آب  خروشان داشت اما نسبت عدم برفباری و بارندگی‌ های اخیر کمبود آن روز به روز در نقاط مختلف افغانستان دیده می شود.

آب این دریاها بعداز سرازیر شدن از قله های بلند کوه به جویبارها ،دریاها و چشمه سارها تبدیل گشته و یک قسمت بیشتر آب جذب عمق زمین می گردد و بنام آب زیرزمینی آشامیدنی نامیده می شود که در حیات انسانها و حیوانات رول به سزا و مهم دارد،نباید آنرا به هدرداد و از آن به سادگی گذشت.امروز علما،دانشمندان علوم ساینس و تکنالوژی اگر به کدام سیاره دیگر بیرون از کره زمین سفر می نمایند و یا به کره مهتاب پیاده می شوند نخست از همه آنها در جستجوی ماده حیاتی آب میشوند و تحقیقات خود را آغاز می

نمایند تابتوانندبه ماده حیاتی آب که اساس زندگی انسان را تشکیل می‌دهد دست پیدا کنند.پس نباید به این منبع حیاتی کم بها داد. هم اکنون نگرانی هایی از ناحیه آلوده شدن آب زیرزمینی در شهر کابل و سایر نقاط کشور وجود دارد.

حفر خود سرانه چاه های نیمه عمیق و چاه های فاضلاب هر کدام به عمق ۲۰ الی ۳۰ متر خود زمینه ملوث شدن آب های زیرزمینی را فراهم می سازد و نباید فراموش کرد که کمبود آب آشامیدنی هوتل ها ، رستورانت ها و سایر ارگان ها، آنها را وادار ساخته است که چاه های عمیق حفر کنند که این کار شان باعث خشک آبی می  گردد .همچنان تراکم نفوس ،کثافات شهری و نفوذ رسوبات آب سطح زمین به منابع آب  زیرزمینی و همچنان تشناب های منازل بدون داشتن یک مجرای کانالیزاسیون به شکل معیاری و ستندرد باعث آلوده شدن منابع آب پاک و صاف زیرزمینی گردیده است.

بالخصوص در بیست سال گذشته زورمندان با اعمار بلند منزل های غیر قانونی ونبود کانالیزاسیون درست این معضله را  بیشتر نموده است .

بنآء مقامات مسئول در راس شاروالی کابل باید جلو ساخت و ساز این بلند منزل های خود سر را می‌گرفتند و  یک پلان کاملآ دقیق مطابق نورم و ستندرد های روز به اعمار کانالیزاسیون عمومی در شهر کابل را رویدست قرار می دادند که امروز مردم ما به این معضله دچار نمی شدند.مسئولین شاروالی کابل باید تمام فاضلاب شهر کابل را از تمام نقاط این شهر جمعآوری و به کانالیزاسیون خروجی وصل نمایند. تا از این فاضلاب در خارج از شهر برای سرسبزی و زراعت استفاده شود تا آب زیرزمینی بیشتر ازاین ملوث و آلوده نگردد.

این در حالیست که مسئولین اداره محیط زیست کشور چند سال پیش گفته بودند، اگر وضعیت آلود ه گی آب به همین منوال ادامه یابد تا سال ۲۰۲۵ میلادی آب زیرزمینی شهر کابل تمام خواهد شد و یا هم به لحاظ آلوده گی بیش از حد قابل استفاده نخواهد بود.زیرا با آلوده شدن آب زیرزمینی امراض مدهش ،از قبیل اسهالات،محرقه،کولرا و سایر امراض ساری  را شایع خواهدشد و برای

مردم کشور فقیر و عقب مانده همچو افغانستان پیامد های منفی در قبال خواهد داشت. کم بها دادن به آب  زیرزمینی که منشأ حیات انسانی است جفا به صحت و سلامت افراد جامعه است.اگر از آن چشم پوشی به عمل آید ، فاجعه انسانی را ببار خواهد آورد.بنآ مقامات مسئول باید در صدد رفع این معضله بر آیند و نباید در مورد  آن بی تفاوت بود،زیرا جلوگیری قبل از واقعه مانع فاجعه

انسانی خواهد گردید.

خواستم در مورد مصرف بیجای  آب آشامیدنی و کمبود آب نظر چند تن از شهروندان شهر کابل را بگیرم.

رامین اکبری دکاندار و باشنده بالا کوه باغ بالای کارته پروان در مورد کمبود آب آشامیدنی و صرفه‌جویی در استعمال آن چنین اظهار داشت:

ماه ازمدت بیش از سی سال در این منطقه زنده گی می‌کنیم ، اما مدت بیشتراز یکماه می شود که برنامه توزیع آب توسط  موظفین آمریت زون باغ بالاکارته پروان به سکتگی مواجه شده است و آب آشامیدنی مورد نیاز ما مردم بی بضاعت بکلی قطع شده و در کوچه چهارم دهن نل که بیش از یکهزار خانواده زنده گی می‌کنند آب کافی در نل های منازل شان جریان ندارد.

وی افزود:اکثریت این باشندگان با تحمل مشقات فراوان ، آب مورد نیاز خودرا از محلات دور تهیه می‌نمایند و در منطقه بدون از نل آب دیگر هیچگونه امکانات از قبیل چاه در اختیار نداریم . امیدواریم که  مسئولین مربوط دراین قسمت با ما همکاری نمایند.

همچنان معلم عطامحمد یکتن دیگر از باشنده گان کارته پروان که خانه وی هم در دامنه کوه موقعیت دارد درمورد نبود آب آشامیدنی چنین گفت:

آب از نیاز مندی های اولیه حیاتی است ،اما متاسفانه این نعمت خداوندی کهطور وا فر و رایگان وجود دارد،باشنده گان این مناطق از مدت نزدیک به دوماه از آن محروم شده‌اند.

نامبرده علاوه نمود:ساعتها انتظار می مانیم و  آب برای ما نمی رسد ، امادر کوچه‌های پایینتر یک شب در میان آب نل های شان  می آید و آنها از آب آشامیدنی در موترشوی کار می‌گیرند، درختان شانرا آبیاری میکنند و در مصرف بیجا ی آب آشامیدنی هیچگونه توجهی ندارند.

از مسئولین امور تقاضا داریم تا آب کافی باید  به قسم نوبت برای اهالی توزیع شود، تاباشنده گان بالا کوه از مشکل  کمبود آب رهایی یابند و مشکلات شان  حل گردد.

ممکن است شما دوست داشته باشید