روزنامه ملی انیس
روزنامه انیس یکی از قدیمی‌ترین روزنامه‌های چاپی در افغانستان می‌باشد. این روزنامه برای اولین بار در 15 ثور سال 1306 ه ش اولین نسخهٔ خود را در کابل منتشر کرد.

۹سنبله، روز «مرگ نظامی» امریکا و «پایان اشغال» در افغانستان

احمدشاه

افغانستان یکی از مناطق سوق الجیشی و از کشورهای استراتیژیکی جهان به حساب می‌آید.

این سرزمین در محراق توجه و اهداف شوم اکثر سلطه‌جویان و امپراتوارن قرار گرفته و همیشه مورد تهاجمات و تاخت‌وتازها بوده است.

اما خوشبختانه تا کنون هیچ متجاوزی در این کشور به پیروزی نایل نیامده و شهد کامیابی را در سرزمین نچشیده است.

پس از انگلیس و روس‌، امریکا خواب اشغال افغانستان را دید و با بهانه‌های واهی و بی‌اساس در این سرزمین یورش آورد و با کشورهای هم‌پیمان خود «ناتو»  و همدستان داخلی خویش حملات بزرگ هوایی و زمینی را در این کشور به راه انداخت.

در نتیجه‌ی این حملات گسترده و بی‌سابقه در نخست امارت اسلامی به عقب‌نشینی‌های تاکتیکی مبادرت ورزید و به خاطر جلوگیری از تلفات مردم ملکی و بی‌دفاع پایتخت کشور را ترک گفت و در نقاط دوردست کشور اخذ موقعیت کردند.

اما چندی نگذشت که مجاهدین امارت اسلامی دوباره منسجم شدند و حملات منظم و مرگباری را بالای استحکامات دشمن و لانه‌های جاسوسی امریکا آغاز نمودند.

در این جنگِ طاقت‌سوز، طولانی و گسترده، طرفین متحمل تلفات و خسارات سنگین شدند و ضربات خطرناک و بزرگی را بر یکدیگر وارد نمودند.

اما، دشمن متجاوز و نوکرانِ تربیت‌یافته‌ی شان به زودترین فرصت از اثر ضربات مجاهدین، دستگاه نظامی شان آسیب دید و دشمنان به شکست‌های متعاقب و فاحشی مواجه گردیدند.

همین بود که دشمن سفاک و سنگدل موضوع آشتی را پیش نموذ و راه گریز خویش از افغانستان در تفاهم و گفتگوها جستجو کرد.

دیری نگذشت که زنگ خروج قشون سیاه متجاوز به صدا درآمد و با بسیار عجله و «وارخطایی» بارِ تجاوز خویش را بست و مفتضحانه کشور قهرمانان و حماسه‌سازان تاریخ را ترک گفت.

ازاین جهت، ما باید این روز را روز خروج نه، بل‌که روز اخراج امریکا از افغانستان بنامیم و این روز را گرامی‌ترین و رنگین‌ترین روز در تاریخ کشور خویش بدانیم.

بر تمام اتباع و شهروند این کشور لازم است تا این روز را تجلیل کنند و در این روز به شادی و شادمانی بپردازند.

چون این روز، روزی است که آخرین نظامی امریکای متجاوز از ین خاک بیرون شد و مردم دربندکشیده‌ی افغانستان به آزادی واقعی دست یافتند و نعمت استقلال را عملا لمس نمودند.

ملت مجاهد افغانستان در بیست سال اشغال، زجر و زحمت فراوانی‌ را متقبل شدند و فرزندان بی‌شماری و جوانان مخلص و ارزشمندی را به رسم «شهادت» در پیشگاه رب العالمین تقدیم کردند و با دریای خون مطهر مجاهدین و شهدا، افغانستان را از پلیدی اشغال و نجاست تجاوز پاک نمودند.

امریکا با همان دبدبه و همهمه‌ی نظامی، امکانات و مادیات خویش بالآخره زهر شکست را چشید و مطابق ۹ سنبله سال ….. آخرین عساکر نظامی خود را از افغانستان بیرون کرد.

همین بود که بیرق سفید امارت اسلامی افغانستان در سراسر کشور به اهتزاز درآمد پرچم نحس امریکا و جمهوریت تقلبی و بدنام، سرنگون شد و صبح فتح و پیروزی، فضای تاریک کشور را روشن ساخت.

این خاک با آمدن امارت اسلامی رنگ و بوی متفاوتی را به خود گرفت و این باران رحمت، غبار فرهنگ و عنعنات کفری، فساد و فحشا را از چهره‌ی زیبای افغانستان شست‌وشو نمود.

امروز به لطف پروردگار، افغانستان صاحبِ نظام ناب اسلامی است و تمام امور کشور در پرتو شریعت غرای محمدی اجرا می‌شوند و مسلمانان در سایه قرآن که کتاب سرنوشت‌ساز و زنده‌ی الهی است، زیست‌وزندگی می‌کنند و گیتار آزادی و سربلندی می‌نوازند.

زنده باد افغانستان آزاد و مستقل و نابود باد امریکا و متحدان منفورش.

ممکن است شما دوست داشته باشید