روزنامه ملی انیس
ریاست روزنامه های دولتی افغانستان

گل رحمان: مسئولیت همه مردم افغانستان است که جهت برقراری صلح مساعی جدی نمایند

در نخست وحید مژده تحلیلگر مسایل سیاسی در ارتباط به تجلیل از روز جهانی صلح در افغانستان گفت: افغانستان کشوری در حال جنگ است و بیشتر از هر زمان مردم آن نیاز به صلح دارد، زیرا جنگ در کشور نتیجه نداد وهمچنین حضور نیروهای خارجی نتوانست به تأمین صلح در افغانستان کمک کند.

بناءً باید ما به طرف صلح و مذاکره برویم و بین همدیگر تفاهم نموده همدیگر را بپذیریم.

اما متاسفاًنه هنوزهم جهت های مختلف در شرایط کنونی بر جنگ تاکید دارند و زمانی که پروسه صلح و مذاکرات نزدیک می شود جهت ها به خاطر این که امتیازات بیشتری را در میدان مذاکرات و صلح به دست بیاورند در میدان جنگ فعال می شوند.

امید واری ها وجود دارد که تا چند ماه آینده شاهد تحولاتی خواهیم بود و شاید صلح را برای ما به ارمغان بیاورد.

مسئله صلح و جنگ در افغانستان به دست امریکایی ها است مثلاً فدراسیون روسیه خواست یک نشست را ترتیب بدهد و از طالبان و جناح های دیگر دعوت نمود تا مذاکره کنند، اما با مخالفت امریکا مواجه شد امریکا به کشور های منطقه و همسایه اجازه این کار را نمی دهد و در این رابطه بسیار حساس هستند.

با توجه به این مسایل من فکر می کنم که فعلاً امید بیشتر مذاکرات بین مقامات ارشد امریکایی و طالبان مسلح است و انتظار آمدن صلح را بیشتر از گذشته نموده است به امیدواری ها تبدیل

در این رابطه زلمی خلیل زاد بعنوان مشارو وزارت خارجه ایالات متحده امریکا در امور افغانستان نیز تعیین گردیده است و شاید مذاکرات را وی مدیریت کند ببینیم که چه می شود آیا قدمی برداشته خواهد شد و یا خیر؟

بشیر احمد بیژن کارشناس مسایل سیاسی در مورد تجلیل از روز جهانی صلح چنین می گوید: روز جهانی صلح به عنوان یک روز خیلی ارزشمند در سطح کشور های جهان مورد استقبال قرار می گیرد و از این روز جهانی تجلیل بعمل می آید مردمان جهان  مخالف جنگ و وحشت هستند.

با آنکه از روز جهانی صلح از سوی مردم و حلقات سیاسی و مدنی در افغانستان تجلیل می شود در واقع باید یک انگیزه  پیدا شود که صلح حق مردم افغانستان است و باید این حق اعاده شود متأسفانه این گونه نیست.

با گذشت هر روز دامن جنگ در افغانستان گسترده شده می رود مردم مظلوم کشور قربانی می دهند .

حکومت که مسئولیت دارد تا صلح و ثبات را در کشور تأمین کند، اما متأسفانه در اختیار اشخاص و حلقاتی است که تنها برای منافع اقتصادی و سیاسی خود،خانواده و وابسته گان شان فکر می‎کنند. از این رو مشکلات تا هنوز بحال خود باقی مانده است.

بیژن گفت:دلیل اصلی گسترش جنگ به این بر می گردد که مسئولان حکومت در حوزه مسئولیت های شان به خصوص در قسمت صلح و ثبات  همیشه به شعار متوسل شدند و برنامه اساسی برای صلح طرح نکردند.

وضعیت زندگی مردم افغانستان،هر روزی که میگذرد تیره تر می شود جغرافیای کشور تحت نفوذ  گروه های دهشت افگن و تروریستان قرار می گیرد

عاملی که ما به صلح دست خواهیم یافت اول نزاکت مسئولان حکومت و دوم آگاهی و بیداری مردم افغانستان است یعنی مردم کشور تا حال درک نکرده اند که صلح حق شان است این‎را باید بدانند که حق داده نمی شود بلکه  حق گرفته می شود و باید منسجم شوند. تا پیروزی یی را که همانا صلح است بدست آورند.

گل رحمان قاضی حقوق دان گفت: مردم افغانستان ۳۰ سال جنگ تحمیلی را تحمل کردند و  قربانی دادند و از جنگ نفرت دارند این فرض همه مردم افغانستان است که باید جهت تأمین صلح مساعی جدی داشته باشند.

کسانی که در این راستا صلاحیت دارند مسئولیت بیشتر را نیز دارند چه در حکومت، ویا بیرون از حکومت، دانشمندان، علما و همه ما مسئولیت داریم زمانی می توانیم به صلح برسیم که  با هم یکدست، یک مشت و ملت واحد شویم. این را نگوییم که صلح را می خواهیم، بلکه همه در این راستا عملاً دست به کار شویم که صلح را میاوریم و به خود باورمند شویم که ما صلح را آورده می توانیم.ما در این رابطه نباید از جهان،منطقه و همسایه متوقع باشیم اول باید خود ما دست به کار شویم زمانی که دیگران بفهمند که افغان ها واقعاً متحد شدند و می توانند  صلح را در کشور شان بیاورند یقیناَ به کمک ما مشتابند. 

     خواجه نصیر احمد صدیقی

ممکن است شما دوست داشته باشید