روزنامه ملی انیس
ریاست روزنامه های دولتی افغانستان

گفتگوهای بین الافغانی، یگانه راه تأمین صلح در کشور

صلح؛ این واژه دوست داشتنی که خواست همه است اما افغان ها نسبت به هر ملت دیگر به آن ضرورت دارند و خواستار صلح با عزت و پایدار در کشور هستند.

 بناءً نیروهای مخالف مسلح دولت نیز باید این را درک نمایند که با کشتار افراد ملکی چیزی بدست نخواهند آورد و تنها راهی که
می تواند آنها را برای رسیدن به قدرت کمک کند، همانا دست کشیدن از جنگ، گذاشتن سلاح به زمین و گفتگو و مذاکره بین الافغانی است، نه تشدید حملات انتحاری و انفجاری که جز نفرت و صدمه زدن به  افراد بیگناه چیزی دیگری را در قبال نخواهند داشت
بنابراین نیاز است تا آنها به جنگ و خشونت برعلیه این کشور و ساکنان آن خاتمه بخشند به خواست بیگانگان هموطن خود را به قتل نرسانند و به صلح که خواست همیشه گی مردم افغانستان است تمکین کنند
 گرچه ادامه وضعیت کنونی در کشور مردم را نسبت به دستیابی به یک صلح واقعی دچار ابهام ساخته، با وجود این هم مردم امید دارند که رهبران حکومت تلاشهای شانرا برای استقرار صلح در کشور ادامه می دهند و از هر راهکاری که منجر به ختم جنگ و تامین صلح در کشور گردد استفاده خواهند نمود.

 آگاهان امور سیاسی کشور می گویند تا زمانی که فشارهای لازم بر حامیان طالبان وارد نگردد و منابع آموزشی، تسلیحاتی این گروه در بیرون از کشور منهدم نگردد، رسیدن به صلح دشوار خواهد بود.

 بناءً یگانه راهی که می‌تواند طالبان را به گفتگو با نمایندگان دولت افغانستان وادار سازد، قطع حمایت کشورهای بیرونی است، اگر این کشور ها حمایت های مالی تسلیحاتی و تدارک پناه گاه های امن برای این گروه را پایان بخشند. دیر نخواهد بود که این گروه و سایر گروه های مخالف از فعالیت های تخریبی دست بکشند و مانند سایر اتباع کشور در پرتو صلح و آرامش زندگی شانرا آغاز نمایند.

 متأسفانه تا کنون در این راستا دوستان ستراتیژیک دولت افغانستان گام های عملی برنداشته و همین امر باعث شده تا نمایندگان این گروه جسورتر از گذشته حاضر به گفتگوهای مستقیم با نمایندگان دولت مشروع و قانونی افغانستان نشوند و با انجام فعالیت های تخریبی شان سعی ورزند دولت را نزد مردم ضعیف جلوه دهند.

 پس لازم است تا رهبران جریان های سیاسی و حکومت وحدت ملی به هدف تأمین صلح در کشور راهکار های مؤثرتر را اتخاذ نمایند و از شیوه های لازم دیگر برای فشار علیه گروه های مسلح مخالف استفاده نمایند تا آنانرا وادار به مصالحه ومذاکره نمایند.

  طوری که دیده می شود، تفاوت دیدگاه هم در میان سیاسیون ورهبران حکومت وحدت ملی وجود دارد که این نیز باعث پیچیدگی روند صلح شده است و آنان تا اکنون نتوانستند طرح واحدی را به هدف تأمین صلح درافغانستان روی دست گیرند تا مؤثر واقع شود.

 بنابراین لازم است همه یکجا، با یک نظر و طرح واحد روی آجندا و راهکار صلح کار کنند و کشورهای منطقه نیز برای تأمین صلح در افغانستان گام های سازنده بردارند و نخستین گام آنان زمینه سازی گفتگوهای مستقیم دولت افغانستان با گروه های  مخالف باشد، زیرا پیشرفت درگفتگوهای بین الافغانی سبب آتش بس خواهد شد و آتش بس امید تازه برای رسیدن به یک صلح واقعی را به مردم درد دیده به ارمغان خواهد آورد. واضح و مبرهن است که تمام طرف های درگیر از ادامه جنگ و برادر کشی نهایت خسته شده اند و انتظار دارند در پرتو صلح با خانواده های شان زندگی نمایند.

به ندای صلح لبیک گویند، شکار توطئه و دسایس اجنبی ها نشوند بیایند صادقانه در امر آبادی و شگوفایی کشور سهیم شوند و این کشور پاره، پاره را مرهم و درد دیرینه آنرا مرهم شوند.

محمد مسعود صدیقی

ممکن است شما دوست داشته باشید