روزنامه ملی انیس
ریاست روزنامه های دولتی افغانستان

کودکان نیروی بشری و آینده سازان کشور اند در حمایت آنان نباید کوتاهی صورت گیرد

بنابر عقیده کارشناسان امور تربیتی وآموزشی، آنچه که میتواند اندوه روز افزون کودکان و نوجوانان کشور را کاهش دهد و ضمانتی باشد به پرورش و تربیت سالم کودکان و نوجوانان کشور به عنوان آینده سازان، همانا حمایت همه جانبه و حفاظت کودکان به ویژه کودکان خانواده های شهدا و بی بضاعت است، با طرح پلان های مؤثر اقتصادی، ایجاد مراکز آموزشی حرفوی در کنار تدریس برنامه های مکاتب با تمام امکانات، زمینه و شرایطی تحصیلی برای کودکان و اطفال بین سنینی کودکی و نوجوانی با درنظرداشت امکانات گسترش زمینه های تحصیلات از ابتدایی، ثانوی و عالی در مرکز و ولایات کشور.

قابل اذعان است که هرگاه از کودکان به خصوص نوجوانانی که بین سنین ۱۳ الی ۱۸ ساله می رسند، حمایت درست صورت گیرد یقین و باور کامل حاصل می گردد که صفوف معتادان طویلتر از اکنون نخواهد شد و نوجوانان کشور در ختم پروسه آموزش مکتب و اعلان کانکور با موجودیت حمایت های اقتصادی و آموزشی دیگر نیازی به مهاجرت های اجباری و غیر قانونی نمی داشته باشند و از چنگال مافیای قاچاق انسان جان به سلامت می برند و در چنین شرایط گروپ های مسلح مخالف نیز نمی توانند نوجوانان، را شکار اهداف شوم خویش سازند و از کودکان و نوجوانان برای رسیدن به امیال و آرزوی شوم خود سپر بسازند و آنان را به حملات انتحاری و انفجاری سوق نمایند.

طوریکه همیشه گفته می شود کودکان نونهالان و آینده سازان کشور گفته می شوند و از هر نگاه به حمایت و مواظبت دایمی نیاز دارند، زیرا همینکه از دامان پرمهر و عطوفت مادر، بالای زمین پای می گذارند، رهسپار دنیای دیگری در زندگی می گردند، به محیط جدیدی می خواهند آشنا شوند، محیطی که تأثیرات آن اساس اعمار منزلگاه نوجوانانی وقدم گذاشتن به محیط، مکتب و مدرسه را نوید می دهد، لهذا برای اساسگذاری سنگ بنای دوران طفولیت و نوجوانی جوانی و کهن سالی به حمایت و رهنمایی زیادتر نیاز دارند. از همین دوران بنیانگذاری، چیزهای رامی آموزند،  می آفرینند و جزء خصلت و شخصیت آینده خویش می سازند، هر قدر محیط مرفه و شرایط رشد برای اطفال و کودکان مساعد باشد به همان پیمانه تربیت و نموی جسمی و ذهنی آنان بهتر رشد می کند و افراد سالم و با صداقت به جامعه معرفی می شوند، اما متأسفانه که بروز جنگ های تحمیلی، مشکلات اقتصادی و رویداد های غیر مترقبه ناشی از ناهنجاری های جامعه و کشور، تمام امکانات و زمینه های رشد سالم جسمی و تربیتی کودکان کشور را در خانواده به خصوص خانواده های بی بضاعت محدود ساخته است، امروز اگر در بازار کوچه و ماحول خویش متوجه شویم اکثریت کودکان و اطفال از امکانات نسبی خوبی برخوردار اند، اما همین اطفال نیز طوری که لازم و شایسته نیاز رشد دوران کودکنی است، رشد نیافته اند و شادمانی در چهره آنانی سراغ نمی شود. چرا که در محیط و ماحول خویش به کودکان هم سن و سال خود که در زیر خط فقر زندگی می کنند دچار سوء تغذی اند تماس می گیرند و یا رو برو می شود می بینند که نسبت شرایط بد اقتصادی پای برهنه با لباس ها کهنه و مندرس در کوچه و بازار گشت و گذار می کنند، حال و احوال این کودکان خانواده های بی بضاعت بالای روحیه اطفال و کودکان خانواده های پولدار و به اصطلاح خان تأثیر وارد می کند و تحت تأثیر چنین شرایط قرار می گیرند و از نگاه روانشاسی متأثرمی گردند، و همین تأثیرات عامل پژمردگی و افسردگی روحیه کودکان و اطفال خانواده های ثروتمند می گردد.

در چنین شرایط ناهمگون هرگاه حمایت مسئولان دولت از کودکان و اطفال خانواده های بی بضاعت گسترش یابد، دیگر اطفال وکودکان واجد شرایط مکتب، به پلاستیک فروشی  وکار های شاقه نیاز ندارند، به جای کوچه گردی و پلاستیک فروشی به چوکی مدرسه می نشینند و با فراگیری علم و دانش شخصیت های بزرگ آینده کشور می شوند.

باور کامل داریم که حمایت از کودکان می تواند از گسترش روز افزون کودکان به شغل تکدی و سوالگری بکاهد و صفوف گدایان را کوتاه تر سازد و از افزایش روز افزون قاچاق کودکان جلوگیری شود. رسیدن به چنین مرحله و زدودن تشویش و نگرانی و افتادن کودکان به دام مافیای قاچاق انسان و قاچاق مواد مخدر و بی سرنوشتی اطفال، وابسته گی به اتخاذ تدابیر سالم اطفال و کودکان که در واقعیت امر سازندگان آینده و وارثان حقیقی کشور اند، طرح و مورد تطبیق قرار می دهند.

بناءً مسئولان عرصه های آموزشی و تربیتی در قدم نخست مسئولان وزارت کار و امور اجتماعی که مسئولیت حمایت و همکاری کودکان را دارند باید حمایت از کودکان و نوجوانان را در سرخط تمام راهکار های عمده یی خویش قرار دهند تا جامعه و ملت رنجدیده افغانستان از نگرانی های آینده در قبال اطفال و کودکان در امان باشند و هرگز تشویشی از کودکان و نوجوانان خویش از نگاه اختطاف های غیر مترقبه و سازماندهی شده اطفال را در مخیله خویش راه ندهند.

مردم توقع دارند تا حکومت وحدت ملی راهکار ها و تدابیر مؤثر را برای تأمین امنیت و حمایت از کودکان و نوجوانان کشور در نخستین برنامه های دفاعی، امنیتی و حمایوی جاگزین سازند، تا نوجوانان کشور ما از بی سرنوشتی و بدامنی ها و گرفتاری اطفال به دام مافیای قاچاق انسان و مواد مخدر در آینده رهایی یابند.

نوری هروی

ممکن است شما دوست داشته باشید