روزنامه ملی انیس
ریاست روزنامه های دولتی افغانستان

ژورنالیستان باافشای حقایق، قلم‎شان تندوگام‎های‎شان استوارتر خواهد شد

افرادی که با پدیدۀ سنتی قرن‎ها قبل با اندیشه و تفکرکهنه  برداشت‎های سلیقوی و گرایش‎های تقلیدی بدون تحلیل، تحقیق و تجزیه تسلیح شده‎اند. همیشه به آن اکتفا کرده اعمال زشت، افعال پلید و کنش‎های متحجرانه خودرا در لفافه  میراث و تقلید پیچیده به خورد افراد و اشخاص جامعه تقدیم می‎دارند. امروزبرخی اعضای  هر گروه، هر نهاد و هر اجتماع اگر توجه شود از دین، مذهب و اسلام ابزاری جهت رسیدن به اهداف شوم نفسانی‎شان که همانا قدرت، ثروت و سلطه‎جویی است، ساخته اند. به خاطر بلند شدن آواز جنایات، ایجاد وحشت و دهشت، از مردم مظلوم قربانی گرفته و آنان را به خاک و خون می‎کشانند تا آوازۀ مردم آزاری و خون‎خواری‎شان زبان‌زد عام و خاص گردد.آنانی‎که راه غلط را انتخاب کرده‎اند، همیشه ضمیر، وجدان و احساس انسانی در نهادشان نابود گردیده است. ازانسان زشت، بدکار و قسی‎القلب جز کار زشت، اعمال بد، مردم آزاری، دزدی، غارت و عوام‎فریبی  افعال خوب را توقع نباید کرد. آنانی که به این اعمال نا به کار عادت کرده‎اند اما از افشای جنایات‎شان در جامعه بیشتر هراسان اند، به هیچ کس و به هیچ نهادی اجازه نمی‎دهند اعمال انجام شدۀ زشت شان را در میان افراد اجتماع افشا سازد. آنان به مکر و حیله ‎ می‎خواهند تا مناطقی را به دست آرند، که زمینه به انجام اعمال زشت ‎شان مساعد ‎گردد. تلاش می‎کنند با حیله و نیرنگ مردم را در حلقه تزویر، شکار امیال شوم‎شان بگردانند. ندای آزادی بیان که از متن جامعه بر خواسته و با درد و رنج مردم نهادینه شده است. می‎خواهد عملی که از طرف هر گروه و هر جناحی بالای مردم انجام می‎گیرد، باید به گوش مردم کشور و جهان رسانیده شود. تااز اعمال خوب تقدیر به عمل آید واعمال زشت رامحکوم نموده ودرمقابل آن تصمیم عمومی اتخاذگردد.  تا زمانی‎که این سلیقه های زشت خرافاتی  از پا در آید و محو گردد، سال‎ها باید قربانی داد و در مقابل آن مبارزه کرد. نهال آزادی بیان است که با دادن هر قربانی آبیاری گردیده ، به استقامت و پایداری آن افزوده می‎گردد. ژورنالیستان و دست ‎اندرکاران برنامه‎های مختلف رسانه‎ها که گردانندگان این پدیدۀ نو ظهور (آزادی بیان) اند، اکثر اوقات مورد خشونت، آزار ، اذیت و حتا قتل از طرف گروه‏های تروریستی ،قطاع الطریقان، جنایتکاران وقلدران زورمند قرار می‎گیرند. در حالی‎که وظایف ژورنالیستان همیشه خدمت برای مردم، حقیقت‎گویی و انعکاس واقعیت‎ها در اجتماع است، نه سلاح دارند و نه ابزار جنگی را در جبهات جنگ انتقال می‎دهند. اما کسانی که با افشای حقایق مخالف اند و نمی‎خواهند جنایات‎شان در انظار عمومی بر ملا گردد. با این پدیدۀ نو ظهور کنار نخواهند آمد و دشمنی آشکار خودرا در مقابل قلم  راستی و صداقت اعلام کرده دست به قتل بانیان آزادی بیان می‎زنند. بعدازنظام نوین آزادی بیان آهسته  آهسته دارد به نهادینه شدن می‎رود. نظامی که از دموکراسی و حکومت مردم سالاری حرف می‎زند، آزادی بیان چشم و گوش آن نظام را تشکیل می‎دهد. آزادی بیان در اکثر کشورهای که حکومت‎های مردم سالاری در آن نهادینه شده است به حیث قوۀ چهارم موقعیت خود را در اجتماع احراز کرده است. ارزش و اقتدار آن حتا بالاتر از آن متصور است. ژورنالیستان ودست اندرکاران آزادی بیان  اعمالی را که ضد قوانین و یا در تضاد با منافع ملی باشد آن را بر ملا ساخته و در انظار مردم کشور قرار می‎دهد.  بعد به مردم است که در مقابل قانون‎شکنان و یا استفاده جویان چی نوع اقدام می‎نمایند. آنانی‎که می‎‏خواهند به نحوی از انحا، صدای آزادی بیان و افشا کنندگان حقایق را در گلو خفه سازند. مردمان وحشی، خشن و در عین زمان ترسو و بز دل اند. زیرا این افراد همیشه دست شان به خون مردم آغشه بوده در فشار  جنایات و قتل عام مردم دخیل می‎باشند. بنا برین باید گفت که این باغیان در حقیقت خاینین ملی اند. هر لحظه ترس از آن دارند که مبادا جنایات‎شان توسط همین نونهالان آزادی بیان در حضور مردم افشا گردد. به این اساس می‎خواهند جلو گسترش روز افزون آزادی بیان را با انجام حمله‎های انتحاری هراس‌‎افگنانه  تهدیدوخشونت  بگیرند. اما این حرکت بزدلانه و وحشی‎گرایانه آنان جز نفرت و انزجار، پیام دیگری برای مردم کشور ندارد. باید بدانند این حرکتی را که در مقابل خبرنگاران و یا رسانه‎ها انجام می‎دهند، نه تنها آنان را وادار به ترک و ظایف‎شان نخواهد کرد. برعکس چشم‎شان تیزبین، قلم‎شان تندتر و گام‎های‎شان استوارتر خواهد شد. در راه حقیقت‎گویی  حقیقت‎نگاری و بر ملا ساختن جنایات جانیان، ازهیچگونه تلاش دریغ نخواهند کرد. با اهدای خون پاک‎شان نهال آزادی بیان را بار ورتر خواهند ساخت. در نهایت جنایات این جانیان ثبت تاریخ گردیده  نفرت عموم مردم علیه این پیام‎آوران مرگ بیشتر و فزون‎تر خواهد گردید. آنان با خشونت  بربریت و وحشت‎آفرینی در میان مردم این سرزمین نمی‎توانند صدای آزادی بیان، عدالت‎خواهی و حق‎طلبی مردم افغانستان را در گلو خفه سازند، بلکه این صدا بلند و بلندتر خواهد شد. بیست وهفتم حوت روزملی خبرنگاران است،  از این روز در حالی تجلیل می‌شود که خبرنگاران در افغانستان با چالش‌های زیادی روبه‌رو هستند. نهادهای خبرنگاری می‌گویند به دوسیه های خبرنگارانی که جان‌شان را از دست داده‌اند و یا مورد خشونت قرار گرفته‌اند،هنوز رسیدگی نشده است. دراین مدت  با وجود پیشرفت‌های چشم‌گیری که در عرصه کار رسانه‌ای به‌وجود آمده، ده‌ها خبرنگار، جان‌شان را از دست داده، زخمی شده و مورد خشونت قرار گرفته‌اند.ازدولت تقاضامنداندکه درتأمین امنیت ومصونیت کاری خبرنگاران هرچه بیشترتوجه نماید.

م- مرزی

ممکن است شما دوست داشته باشید