روزنامه ملی انیس
روزنامه انیس یکی از قدیمی‌ترین روزنامه‌های چاپی در افغانستان می‌باشد. این روزنامه برای اولین بار در 15 ثور سال 1306 ه ش اولین نسخهٔ خود را در کابل منتشر کرد.

چیده شدن سیطره سیاه مواد مخدر از کشور

حکمت

با تهاجم و سرازیر شدن نیروهای اشغالگر امریکایی و شُرکایش در کشور، وضعیت در افغانستان هر حیث بدتر شد و مردم بیشتر از پیش، با مشکلات و بن‌بست‌ هایی مواجه گردیدند.

اگرچه با آمدن خارجی‌ها، پول‌های گزافی در کشور سرازیر شد، اما این پول‌ها و امکانات، بیشتر مورد حیف و میلِ مقامات بلندپایه‌ی دولتی و مافیا قرار گرفت و برای ساختن زیربناها و امور بنیادینِ کشور به کار گرفته نشد.

همین بود که با گذشت هرروز وضعیت کشور از هرلحاظ به وخامت گرایید و مشکلات متعددی دامن‌گیر مردم افغانستان شد که مشکل عمده‌ی آن فقر، بیکاری و بی‌سرنوشتی مردم وخصوصاّ جوانان بود.

گسترده‌گی فقر، بیکاری و بی‌مضمونی بالآخره هزاران جوان کشور را به سرنوشت تلخ و سیاهی گرفتار کرد و گلوی این جوانان در چنگال سیاه مواد مخدر افتاد و جسم لطیف شان درهاونِ اعتیاد، خُرد و خمیر گردید.

در بیست سال اشغال در کنار از بین رفتن شیرازه‌ی استقلال و آزادی و دیگر ناهنجاری‌ها، فسادِ اخلاقی، فساد اداری، تعصب، تقلب، تشدید جنگ‌های تحمیلی، فقر و بیکاری نیز اوج گرفتند و دامنه‌ی کشت مواد مخدر هم توسعه پیدا کرد و مافیای‌ درون‌حکومتی با همدستی خارجی‌ها از طریق قاچاق این مواد، پول‌های گزافی را به دست آوردند و به عیش و نوشِ بی‌حد و حصری پرداختند.

با ادامه این روندِ ناسالم، منافع علیای کشور شدیداً خساره‌مند گردید و ستون فقرات مملکت شکست.

اما با حاکم شدن دوباره‌ی امارت اسلامی در کشور و تدابیر معقول مقام رهبری امارت اسلامی افغانستان، فرش سیاهِ مواد مخدر از این مرز و بوم برچیده شد و جای آن را کشت مواد مشروع و غیر مضرّه، پر کرد.

این تصمیم مقام رهبری، مواد مخدر و پدیده شوم اعتیاد را نه‌تنها در افغانستان، بل‌که در سراسر جهان نابود خواهد کرد و جهان را از چنگال این هیولای خطرناک، نجات خواهد داد.

بدون شک، با تهاجم و تجاوز بی‌شرمانه‌ی امریکا و همپیمانانش، کِشت خشخاش و استفاده‌ی این موادِ مهلک، سیر صعودی خود را در افغانستان پیمود و حتی بر تمام جهان و بشریت، سایه افگند.

امریکا در بیست سال اگرچه ظاهراً با این پدیده، سرِ مخالفت داشت، اما درعمل، یکی از مافیای این مواد در جهان به شمار می‌رفت و در زرع، تولید و حمایت این ماده‌ی خطرناک از همه پیشگامی می‌کرد.

قرار معلومات دقیق، امریکا با مافیای داخلی در کشت، تولید و قاچاق این مواد در درازنای بیست سال اشغال، همدست بوده و این مواد را توسط هواپیماها به امریکا، کشورهای غربی و قاره‌های دور دست، انتقال می‌داده است.

امارت اسلامی اضرار و زیان این مواد کشنده را نسبت به همه، بیشتر درک کرد و در اَسرع وقت برای اِمحا و نابودی آن اقداماتی را روی دست گرفت و کشت و استفاده‌ی آن را جداً ممنوع اعلان نمود.

به محض صدور فرمان عالیقدر امیرالمومنین مولوی هبت‌الله آخندزاده حفظه الله، بساط این مواد از سراسر کشور برچیده شد و ملت بزرگ افغانستان این فرمان را با دیده‌ی قدر نگریسته، لبیک گفتند.

عملی شدن این فرمان، به جهانیان نشان داد که حکم عالیقدر امیرالمومنین در سراسر کشور با تمام قوت نافذ است و هر فرمانی که ازاین مرجع معتبر صادر گردد، بدون تعلل و توقف در جاده‌ی عمل پیاده می‌شود.

ناگفته نباید گذاشت که صدور این فرمان، جنبه سیاسی نداشته است و هیچ‌گونه معامله یی را در قبال ندارد، بلکه این فرمان در پرتو احکام قرآن و شریعت غرای محمدی(ص) صادر گردیده است که رفاه و سعادت ملت‌ را در پی دارد و سلامتی و نیک‌بختی تمام جوامع بشری را تضمین می‌نماید.

اِصدار این فرمان، با استقبال گرم داخلی و خارجی مواجه گردید و ملت باعظمت افغانستان همگام با ملت‌های جهان، این اقدام امارت اسلامی را حکیمانه‌ توصیف کردند و آن را گامی برای سلامتی ملک، ملت و بشریت دانستند

ضرب المثل مشهوری است که (سال خوب از بهارش پیداست)

این فرمان، برای ملت افغانستان و تمام ملل جهان نویدِ بزرگی بود و همچنان نشان داد که افغانستان دیگر از چنگالِ تباهی و سیاهی‌ نجات یافته است و در مسیرِ شکوفایی و روشنی قدم می‌گذارد.

با استحکام پایه‌های امارت اسلامی و برنامه‌های مفید، سازنده‌ و همه‌جانبه‌‌ی آن، رفاه، سعادت و ثبات فراوانی نصیب ملت ما خواهد شد و جهان شاهدِ آبادی، ترقی و پیشرفت بیشتری افغانستان عزیز خواهد بود.

ان‌شاءالله تعالی.

 

ممکن است شما دوست داشته باشید