روزنامه ملی انیس
ریاست روزنامه های دولتی افغانستان

چاقی و عوارض آن در مادران

چاقی باعث افزایش معیوبیت مادر میگردد. تعاریف مختلف برای چاقی وجود دارد از جمله:

افزایش وزن فرد حد اقل ۱۵۰ پوند بیشتر از وزن ایده آل میباشد و یا اینکه:

BMI > 35kg/m2 یا افزایش سطح بدن BMI > 40kg/m2 چاقی با کاهش حاملگی همراه است، علت این هم، افزایش مقاومت به انسولین میباشد. افزایش وزن بدن یا BMI مادر فیصدی لانه گزینی حاملگی و تولد زنده را به طور فزاینده و قابل توجه کاهش میدهد. با انجام مطالعات دریافت شده که چاقی با افزایش خطر سقط مکرر و سقط در سه ماه اول حمل همراه است. در بسیاری از خانمهای چاق یا اضافه وزن، خطر برخی عوارض
نا مطلوب پری ناتال افزایش میابد. چاقی ثدیه به طور جدی برای زن حامله و جنین وی زیانبار است.

نکته جالب توجه افزایش چشمگیر دیابت فرط فشار خون حاملگی و خطر ولادت با عمل سیزارین است که برای خانمهای چاق ۳۳٫۸% و برای خانمهای بسیار چاق ۴۷٫۴% میباشد در مادران چاق که قبلاً تحت عمل سزارین قرار گرفته اند احتمال ولادت طبیعی در حمل بعدی کمتر است. چاقی و فشار خون بالا از جمله فکتورهای شایع بروز نارسائی قلب در زمان ولادت است. خانمهای چاق در جریان انستیزی (بیهوشی) بر مشکلات روبرو میشوند که از جمله میتوان بر مشکلات ایجاد انالجزی نخاعی و اپیدورال و نیز عوارض ناشی از شکست لوله گذاری یا انتویاسیون های دشوار اشاره نمود.

انجام (D and C) اتساع و تخلیه در سه ماه دوم حمل در مادران چاق دشوارتر است. احتمال شیردهی با پستان در خانمهای چاق کمتر است. احتمال احتباس وزن ظرف یک سال پس از زایمان بیشتر است. شواهد وجود دارند که نشان میدهند، چاقی دوران بارداری بر کیفیت زندگی افراد تاثیر منفی میگذارد در خانمهای چاق میزان افسردگی پس از زایمان به نحو قابل توجهی بالاتر بوده و این میزان به درجه چاقی ارتباط دارد.

رنځورمل دکتورس فرزانه سادات

ترینر متخصص نسانی ولادی شفاخانه ملالی

ممکن است شما دوست داشته باشید