روزنامه ملی انیس
ریاست روزنامه های دولتی افغانستان

هنوز وظایف جامعه جهانی ازافغانستان پایان یافته است

تهدید و هراس افگنی عامل اصلی حضور ایتلاف جهانی ، مبارزه علیه هراس افگنی در افغانستان، بوده است و خروج این نیروها باید با محکمه و ارزیابی دقیق از وضعیت صورت گیرد و یک خروج مسئولانه باشد.

مفسر آژانس باختر می نگارد: اخیراً زلمی خلیل زاد نماینده ویژه وزارت خارجه امریکا برای افغانستان در یک  تویت تازه خود نوشته است (ما ” ایتلاف جهانی مبارزه علیه هراس افگنی” به افغانستان آمده ایم و اگر ضرورت شد به صورت دسته جمعی از این کشور بیرون می شویم و اگر طالبان با ما مذاکره کنند ماهم مذاکره می کنیم تا به صلح برسیم و اگر جنگ می کنند ما هم جنگ می کنیم.)

این گفته های خلیلزاد می تواند گفته های واکنشی در قبال انکشافات اخیر باشد.

شماری از سیاسیون افغان و همکاران بین المللی این کشور مطرح می کنند که روند گفت وگوهای آن کشور با طالبان مبهم است از وضعیت و پیشرفت این گفت وگوها تنها امریکایی ها، طالبان و دوستان کلیدی طالبان آگاه اند، دولت افغانستان از انکشافات این گفت وگو ها آگاه نیست و عملاً در حاشیه قرار گرفته است.

با آنکه منابع رسمی دولت افغانستان تاکید دارند که از انکشافات در این گفت وگو ها آگاه اند، مگر روند مذاکرات امریکا و طالبان هنوز هم ابهامات خود را دارد.

از دید مردم افغانستان، گفت وگو، مذاکره و مفاهمه یک راه معقول غلبه بر مشکلات است و هر عقل سلیم آن را ترجیح می دهد و از آن حمایت می کند، مگر زمانی که مساله مبارزه علیه هراس افگنی و مساله خروج نیروهای خارجی از افغانستان و در کل مساله صلح و جنگ در این کشور مطرح می شود ،مردم افغانستان حق دارند بدانند که روند صلح در کشورشان در کدام مرحله و در چه سطح قرار دارد، اگر حرف از خروج دسته جمعی کشورهای عضو ائتلاف جهانی مطرح می شود، این ایتلاف باید در این خصوص پاسخ مسئولانه داشته باشند.

آیا تهدیدی که هجده سال قبل وجود داشت ، برطرف شده است و یا به قوت خود باقی مانده است؟ آیا ائتلاف جهانی مبارزه علیه هراس افگنی به هدف معین خود که مهار هراس افگنی در افغانستان و منطقه بود ،رسیده است؟

از دید مردم ما وضعیت جاری خطرناکتر از هجده سال گذشته است در حالی که مردم ما نسبت به هر کشور دیگر در امر مبارزه با هراس افگنی قربانی داده اند.

اگرهجده سال قبل حرف از فعالیت القاعده بود امروز داعش، طالبان، بوکوحرام، مافیای مواد مخدر و احزاب افراطی در پاکستان، آسیایی میانه و کشورهای دیگر سربلند کرده اند، اگر هجده سال قبل حرف از مبازره  علیه یک گروه مشخص از هراس افگنان بود حالا حرف مبارزه و مهار چندین گروه هراس افگن مطرح است . زمانی که حرف از خروج دسته جمعی مطرح می شود ائتلاف جهانی مبارزه علیه هراس افگنی، از وضعیت جاری چه ارزیابی دارد، آیا شرایط برای بیرون شدن آماده است؟

در حالی که با یک دید سرسری در می یابیم که هنوز وظایف جامعه جهانی در افغانستان خاتمه پیدا نکرده است، هنوز لانه های گروههای هراس افگن در منطقه فعال است و افراط گرایی با دید خشن، و تحجرآمیز آن همچنان در حال ترویج شدن است، هنوز کشورهای معین منطقه و فرامنطقه منافع رقابت های معین  در افغانستان دارند.

حرف خروج از افغانستان در حالی مطرح می شود که مقامات امریکایی بارها گفته اند بالای طالبان هیچگاهی اعتماد وجود ندارد زیرا این گروه متاثر از افکار گروه های افراط گرایی در منطقه است.

درست است که در سیاست داد و گرفت وجود دارد، مگر حرف معامله، جفا در حق یک ملت است که در نیابت از جهان علیه هراس افگنی قرار گرفت، قربانی داد مگر هنوز هم ایستاده و زنده است.

مردم ما بر خروج مسئولانه نیروهای خارجی از کشور شان تاکید دارند، پس زمانی که حرف از ادای مسئولیت است نباید،  حرف های گفت که می تواند به مخالفان و گروه های هراس افگن روحیه دهد، بهتر است که افغانها و امریکایی ها قربانی هایی را گرامی دارند که فرزندان شان در امر مبارزه با هراس افگنی داده اند. صائم

ممکن است شما دوست داشته باشید