روزنامه ملی انیس
ریاست روزنامه های دولتی افغانستان

میکانیزم صلح و تحقق آن زمان می طلبد

کنفرانس بین المللی ژنیو که به تاریخ ۶ و ۷ قوس به میز بانی حکومت افغانستان و سازمان ملل متحد در کشور سویس با حضور نمایندگان ۶۲ کشور و ۳۵ سازمان کمک کننده بین المللی برگزار شده بود با موفقیت ها، برای افغانستان، به پایان رسید

گفتنیست که این نشست نیز علاوه بر نشست های بروکسل و وارسا سومین نشست مهم برای افغانستان بود، زیرا در نشست ژنیو تعهدات حکومت وحدت ملی برای جامعه بین المللی و وعده های جامعه ملل برای دولت افغانستان به بررسی گرفته شد، حکومت افغانستان پیشرفت ها و دستاورد های سالهای پسین و برنامه ها و نگاه ها به آینده را در این نشست ارائه کرد و در حاشیه نشست ژنیو، رهبری حکومت درباره صلح، اتصال و همکاری های بین المللی، انکشاف منطقوی، مبارزه با مواد مخدر، توانمند سازی زنان، سکتور خصوصی، رشد و کیفیت معارف، روند صلح و… بحث های را با سران کشور ها و نهاد های بین المللی انجام دادند.

روی این اساس به صراحت می تواند گفت که نشست ژنیو برای افغانستان، پایان موفقیت آمیز داشت و این مسئله را بار دیگر روشن ساخت که جامعه بین المللی هیچگاهی افغانستان را تنها نخواهد گذاشت و هنوز که هنوز است این کشور در محراق توجه جامعه جهانی قرار دارد، زیرا در این نشست کشور های کمک کننده از تعهدات شان حمایت و اعلام آمادگی کردند که در پهلوی حکومت و مردم افغانستان باقی خواهند ماند و این کشور را در عرصه های، امنیتی انکشافی و سازندگی همکاری خواهند کرد.

نشست ژنیو در حالی، تعهدات دولت افغانستان برای جامعه جهانی و وعده های جامعه جهانی برای دولت افغانستان را به بررسی گرفت که مسئله صلح افغانستان با گذشت هر روز داغتر می گردد که خوشبختانه این مسئله در کنار دیگر کار کرد ها و فعالیت های حکومت افغانستان در نشست ژنیو برجسته شد و کشور های شرکت کننده حمایت خود را از روند صلح افغانستان اعلام کردند و سازمان ملل نیز از حکومت افغانستان و طالبان خواست که در مورد صلح گفتگو و مذاکره کنند.

هرچند حکومت وحدت ملی اسامی بورد مشورتی صلح را اعلام کرد و رئیس جمهور نیز در سخنرانی خود در نشست بین المللی ژنیو بر روند صلح پرداخت و از طرح یک نقشه راه در مورد صلح سخن گفت، اما خاطر نشان ساخت که به ثمر نشستن صلح، حداقل به پنج سال زمان نیاز دارد.

اگر چه شمار از آگاهان امور به این مسئله موافق نیست، اما اگر از حقیقت نگذریم و منصفانه به داوری بنشینیم این یک حقیقت انکار ناپذیر خواهد بود که میکانیزم صلح و تحقق آن بسیار سخت و زمان گیر است، زیرا دولت افغانستان در مدت هفده سال گذشته از هر راه ممکن، تلاش کرد تا کلید گم شده صلح را به دست آورد، مگر این تلاشها کمتر به ثمر نشست. 

از این رو این مسئله واضح است که واشنگتن از جنگ به سمت صلح تغییر جهت داده و تلاش برآن دارد تا هرچه زودتر، تغییراتی را زیر عنوان صلح در افغانستان به وجود آورد، هرچند مردم افغانستان خواهان صلح و ثبات همچنان ختم جنگ در کشور اند، اما نظر به تجربه این همه سال ها، بیم آن می رود که مبادا دقت فدای سرعت گردد. 

بناءً حکومت افغانستان بایست ابتکار عمل را در دست گیرد و با دپیلوماسی فعال و روشن به جهان تفهیم کند که روند صلح و ختم جنگ چهار دهه در این کشور به یک ماه و چند ماه به دست نمی آید، بلکه در این راه باید با اقشار، احزاب و نهاد های مختلف در کشور، همچنان کشور های همسایه و منطقه رایزنی هایی صورت گیرد، تا پل های عقب گرد این روند منهدم گردد.

مسلماً منطق سیاست ایجاب می کند که نباید در روند صلح ارزش های حقوق بشری، آزادی بیان، فعالیت های نهاد های مدنی، قانون اساسی و بسا دستاورد های که باخون فرزندان این سرزمین، آبیاری و به ثمر نشسته، یک شبه برباد گردد.

ممکن است شما دوست داشته باشید