روزنامه ملی انیس
روزنامه انیس یکی از قدیمی‌ترین روزنامه‌های چاپی در افغانستان می‌باشد. این روزنامه برای اولین بار در 15 ثور سال 1306 ه ش اولین نسخهٔ خود را در کابل منتشر کرد.

ملت افغانستان، دیگر حکومت‌های تحمیلی و فرمایشی را نمی‌خواهند

حکمت

حکومت‌های تحمیلی، تقلبی و فرمایشی در افغانستان به بار کجی می‌مانند که هرگز به منزل نمی‌رسند.

از دیر زمان است که قدرت‌های شرقی‌وغربی می‌خواهند حکومت‌های دلخواه و دست‌نشانده‌ی خود را در افغانستان به قدرت برسانند و بر ملت رنجدیده‌ی افغانستان تحمیل نمایند.

اما، ملت افغانستان در حالی‌که از فقر، بیچارگی و مشکلات مزیدی رنج می‌برند، با‌آن‌هم حکومت‌های مزدور، فرمایشی و تحمیلی را نمی‌پذیرند و با تحمل کوهی از مشکلات، برای مبارزه‌ی آزادی‌خواهانه و عدالت‌گسترانه، همواره کمر همت بسته اند.

انگلیس، روس و امریکا هرکدام به نوبه‌ی خود حکومت‌های دست‌نشانده‌ و نوکر خویش را در افغانستان تجربه کردند و بر دوش این ملت شریف، تحمیل نمودند.

اما این ملت سحلشور و قهرمان افغانستان، در همه ادوار تاریخ با نیروی ایمان و توکل و پیشکش کردن‌ قربانی‌های بی دریغ به درگاه رب‌العزت، حکومت‌های مزدور و فرمایشی را سرنگون کردند و به قدرت‌های جهانی نشان دادند که درخت تلخ حکومت‌های فرمایشی، تحمیلی و نوکر بیگانگان در افغانستان به ثمر نمی‌رسد.

امروز مردم افغانستان به حکومت دلخواه خویش دست یافته اند و امارت اسلامی از میان ملت مجاهد و نجیب افغانستان، برای تطبیق قوانین اسلامی، امحای فساد و شکوفایی این سرزمین، قامت بلند کرده است و این ملت تا پای جان با این نظام ناب اسلامی همکار و همگام می‌باشند و هیچ‌گونه‌ حکومتی به فرمان و فرمایش بیگانگان تحت عنوان «همه‌شمول» و غیره، در افغانستان را نمی‌پذیرند.

چون در چهل‌وچند سال گذشته و خصوصاً در بیست اشغال افغانستان توسط امریکا و ناتو، حکومت‌های تحمیلی، اجیر و فرمانبردار غرب نتیجه‌ای نداد و جز افتراق و پراگندگی اقوام، اختلافات گروهی، جنگ و تباهی افغانستان، دیگر هیچ‌گونه پیامد مثبتی در پی نداشت.

در بیست سال اشغال، تمام هست‌وبود افغانستان به یغما رفت و مورد دستبرد تکه‌داران قومی و سردم‌داران گروهی قرار گرفت.

در این بیست سال، میلیاردها دالر در افغانستان از طرف جهان و کشورها تحت عنوان کمک، صورت گرفت اما این بسته‌های بزرگ پولی و امکانات همه حیف‌و‌میل کسانی شد که سنگ رهبری و آقایی افغانستان را به سینه می‌کوبیدند.

این تکه‌داران فراری در دوره‌ی سیاه جمهوریت با گرفتن بسته‌های دالر، حضور نیروهای اشغالگر و ادامه‌ی جنگ خونین را در افغانستان توجیه می‌کردند و ملت را در گودال بدبختی و فلاکت فرو بردند.

خارجی‌ها باید بدانند که به جز نظام امارت اسلامی، دیگر هیچ‌گونه نظام و حکومتی نمی‌تواند در افغانستان استحکام پیدا کند و مورد حمایت مردم قرار بگیرد.

بنابراین باید کشورها و جهان به خواست ملت رنجدیده‌ی افغانستان، ارج بگذارند و بیشتر ازاین بر طبل حکومت‌های بی‌نتیجه‌، تحمیلی و فرمایشی نکوبیده، افغانستان را بیشتر ازاین در باتلاق بن‌بست‌ها و بدبختی‌ها فرو نبرند.

ممکن است شما دوست داشته باشید