روزنامه ملی انیس
ریاست روزنامه های دولتی افغانستان

مردم افغانستان صلح تحمیلی را نمی پذیرند

این مسئله واضح و روشن است که جنگ بیش از چهار دهه افغانستان ریشه در بیرون از این کشور دارد و همواره به دستور بیگانگان این جنگ سمت و سو داده شده است وگرنه این جنگ خانمانسوز تا اینجا ادامه پیدا نمی کرد.
افغانستان از لحاظ موقعیت جغرافیایی، داشتن مواد وافر معدنی و طبیعت زیبا و خدا داده اش، همواره مورد توجه قدرت های جهان و کشور های همسایه قرار داشته و هرکدام این کشور ها ،تلاش کرده اند تا به نحوی در این سرزمین حضور داشته باشند.
بناءَ‌اگر جنگ چهار دهه در این کشور را به صورت اساسی ریشه یابی و یا واکاوی نماییم به خوبی در خواهیم یافت که هیچ کشور و قدرتی بدون درنظرداشت منافع ملی و اهداف ستراتیژیک خویش، سنگی را برای رفا این کشور نگذاشته اند، به استثنایی چند کشوری محدود.
بنابر این، این مسئله بیشتر از هر زمان دیگر در شرایط کنونی که مذاکرات میان افغانان هرچند با تأخیر جریان دارد، اما تسهیل کنندگان صلح پیش از این که به فکر پایان جنگ در افغانستان باشند، باز هم در پی اهداف، طرح ها و نسخه های خویش بدون در نظر داشت منافع ملی افغانستان اند و هشدار می دهند که در صورت عدم پذیرش طرح، طالبان ساحاتی بیشتر را تصاحب خواهند کرد که این اظهارات، مصداق این حقیقت است که گفته اند. آنانی که نان می دهند فرمان هم می دهند. درست است که مردم افغانستان را جهان در امر مبارزه با تروریزم همکاری و هزینه های بزرگ مالی و انسانی را نیز در راستای ایجاد یک نظام دموکراتیک. متحمل شد که هیچگاهی فراموش مردم قدر شناس افغانستان نخواهد گردید، اما جهان نیز این را بداند که تروریزم بین المللی بیشتر از هر کشور دیگر، امروز از مردم افغانستان قربانی می گیرد و زیان های جبران ناپذیری را نیز بر مردم این سرزمین تحمیل می کند و این نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان هستند که بعد از سال ۲۰۱۴ میلادی مستقلانه به نمایندگی از مردم صلح دوست جهان در خط مقدم جبهه علیه تروریزم جنگیدند و قربانی های بی شماری را در این راستا نثار کردند و هنوز که هنوز است به مبارزه شان ادامه می دهند.
بناءَ‌ نا گفته نباید گذاشت که حادثه یازدهم سپتامبر ۲۰۰۱ میلادی پیامد های مختلف سیاسی، اقتصادی، امنیتی و نظامی را به ایالات متحده امریکا و جامعه جهانی به دنبال داشت و شماری از کشورهای جهان به ویژه امریکا را وادار ساخت که به خاطر نابودی القاعده به افغانستان لشکر کشی کنند، در حالی که پیش از آنهم مردم افغانستان مستقلانه درگیر جنگ با گروه های تروریستی بود و به تنهایی و بدون هیچ نوع کمک از سوی جامعه جهانی در مقابل گروه های تروریستی جنگیدند که مقاومت سرسختانه مردم افغانستان در مدت پنج سال در مقابل گروه های تروریستی چند ملیتی. گواهی این حقیقت است.
روی این اساس اگر دنیا متحداَ‌ بخاطر مبارزه با تروریزم به افغانستان حضور به هم رسانیده اند و هزینه های هنگفت مالی را بخاطر ایجاد ثبات افغانستان مصرف کردند تا این کشور دارای یک نظام واحد، منسجم و دموکراتیک، همچنان نیروهای مجهز امنیتی و دفاعی شود تا دیگر این سرزمین تهدیدی برای امنیت جهانی نباشد. بهتر است که در راستای برقراری صلح و ثبات دایمی در افغانستان نیز همنوا با دولت افغانستان که با اراده این ملت شکل گرفته و از سوی مردم این سرزمین حمایت می گردد. حرکت کنند تا این همه دستاورد های مردم افغانستان و جامعه جهانی در بیست سال پسین به هدر نرود و جنگ طولانی امریکا در افغانستان نیز به پایان برسد.
بناءَ‌مردم افغانستان از جامعه بین المللی به ویژه امریکا این انتظار را دارند تا افغانستان را در برقراری صلحی یاری رسانند که دستاورد های بیست سال پسین که با خون هزاران جوان این کشور بارور گردیده. ضایع نشود.
بناءَ‌هر طرحی را که زلمی خلیلزاد نماینده ویژه امریکا برای صلح افغانستان برای پایان جنگ در این کشور رویدست می گیرد باید طرحی پیشنهادی، جامع و همه پذیر و در تضاد برمنافع ملی و نظام کنونی نباشد.

ممکن است شما دوست داشته باشید