روزنامه ملی انیس
ریاست روزنامه های دولتی افغانستان

مذاکرات صلح بدون حضور نمایندگان دولت افغانستان نمی تواند مؤثر واقع گردد

هرچند تلاش های زیادی به هدف تأمین صلح در افغانستان توسط نمایندۀ خاص وزارت امورخارجۀ امریکا صورت گرفته و چندین دور مذاکرات صلح در دوحه برگزار گردیده است اما عدم حضور نمایندگان دولت افغانستان بعنوان یکی از طرف های مهم در این مذاکرات نتوانسته است کدام تأثیری مثبتی را روی خاتمۀ جنگ در کشور داشته باشد، بلکه دیده می شود که حملات تهاجمی نیروهای مخالف مسلح به هدف بدست گرفتن مناطق بیشتر در نقاط مختلف کشور افزایش یافته است، این بیانگر آن است که ادامۀ مذاکرات میان نمایندگان گروه طالبان و نمایندۀ خاص وزارت امورخارجۀ امریکا بدون حضور نمایندگان دولت افغانستان نمی تواند کدام نتیجۀ مثبتی را روی تأمین صلح و امنیت در این کشور داشته باشد. ازطرف دیگر، تن ندادن نمایندگان طالبان به ادامۀ مذاکرات با نمایندگان دولت افغانستان بیانگرآن است که این گروه از خود اراده ندارد و صلاحیت این گروه بیشتر در دست بیگانگانی است که آنها نمی خواهند صلح در این کشور بدون دست یابی آنها به منافع شان تأمین گردد. بلکه حامیان این گروه می خواهند تا زمانی که آنان به منافع خویش در این کشور  دست نیابند به تطبیق برنامه های شوم شان توسط این گروه که همانا قتل و کشتار بی رحمانۀ مردم افغانستان ، ادامه دهند. بنابراین، گفته می توانیم تا زمانی که دست مداخله گران بیرونی از افغانستان قطع نشود ، صلح در کشور تأمین نخواهد شد، از این رو، لازم است که کشورهای حامی دولت و مردم افغانستان باید تلاش بیشتر ورزند جلو کشورهایی را که از گروه های مخالف در این کشور حمایت می کنند و به آنها کمک های مالی و تسلیحاتی می نمایند، بگیرند، متأسفانه می توان گفت که تا هنوز در این راستا کشورهای حامی دولت و مردم افغانستان گام های عملی را نبرداشته اند. جای دارد گفته شود جنگ امروز افغانستان ریشه در بیرون دارد و توسط کشور های منطقه و فرا منطقه گروه های مخالف مسلح از نظر مالی تمویل و تجهیز می گردند ، بنابراین  تاز مانی که این کشور ها در راستای آوردن صلح به افغانستان با جامعۀ جهانی همکاری صادقانه ننمایند آمدن صلح و ثبات به این کشور امکان پذیر نخواهد بود . از این رو ، لازم است که جامعۀ جهانی به هدف آوردن صلح و ثبات در افغانستان تلاش نماید تا کشورهای منطقه و فرامنطقه را وادار سازد این کشور همکاری صادقانه نمایند و دست از تمویل مالی و تجهیز گروه های مخالف مسلح بردارند . اما با تأسف باید گفت که تا کنون کشورهای دخیل درقضیه افغانستان  توسط جامعه جهانی و سازمان ملل متحد وادار ساخته نشده اند تا آنها در راستای آوردن صلح و ثبات به این کشور همکاری صاقانه نموده واز تجهیز و تمویل گروه های مخالف مسلح دست بکشند ، این خلا تا حدودی توانسته است زوایای تاریک پروسۀ صلح را به مردم افغانستان واضح سازد . از طرف دیگر ، اگر قرار براین باشد که مذاکرات صلح نتیجۀ بدهد  کشورهایی که برای آوردن صلح به افغانستان تلاش می نمایند و نشست های را در کشورهای مختلف با نمایندگان طالبان  برگزار می نمایند باید تلاش نمایند که این گروه را وادار سازند که به هدف تأمین صلح با نمایندگان دولت افغانستان گفتگو نمایند و قبل از ختم مذاکرات صلح به جنگ چندین ساله پایان داده و یک آتش بس دایمی بین طرفین  در تمام نقاط این کشور برقرار گردد.اما با تأسف باید گفت که این کشورها تا کنون در این مورد گام های عملی را نبرداشته اند و صرف به نشست ها و گفتگوها با نمایندگان گروه طالبان تکیه نموده و مذاکرات خود را در مورد چگونگی آمدن صلح به این کشوربا این گروه ادامه داده اند که این مذاکرات بدون حضور نمایندگان دولت  افغانستان نمی تواند کدام نتیجۀ مثبتی را در پی داشته باشد، از این رو ، لازم است که کشورهای که در این راستا آستین برزده اند باید تلاش نمایند،زمینه را برای گفتگو ها و مذاکرات میان نمایندگان طالبان و دولت افغانستان مساعد سازند تا باشد که از این طریق مسایل بطور واضح و روشن میان طرف های در گیر به بحث گرفته شود و طرفین به هدف  رسیدن به صلح دایمی ، ابتدا به برقراری یک آتش بس دایمی بدون قید و شرط در سراسرافغانستان تن در دهند تا باشد که طرفین  بعد از ادامۀ گفتگوها در داخل و خارج از افغانستان بتوانند به یک توافق سیاسی دست یابند و در نتیجه این توافق بتواند به آمدن صلح دایمی در کشور کمک کند. از طرف دیگر ، ادامۀ گفتگوهای دیگر کشور ها با طالبان بدون حضور نماینده دولت افغانستان می تواند به مشروعیت نظام کنونی در افغانستان لطمه وارد کند و طالبان خود را یک گروه ذیحق تلقی کنند و به جنایاتی که در این کشور همواره مرتکب شده اند ؛ مشروعیت بخشند. جامعۀ جهانی باید کشورهای منطقه را قانع سازند تا دست از حمایت گروه های هراس افگن در این کشور بردارند و به هدف تسریع بخشیدن روند صلح در این کشور راه مسالمت آمیز را جستجو نمایند ، اما متأسفانه جامعۀ جهانی تا کنون در این راستا تعلل نموده و این امر باعث گردیده است که جنگ در افغانستان دوام یابد و از میان باشندگان این سرزمین قربانی بگیرد ناگفته نباید گذاشت که قطع کمک های مالی به گروه طالبان خود می تواند تا  اندازۀ زیادی  از افزایش خشونت و جنگ در این کشور بکاهد و در نتیجه این گروه را وادار به این سازد که راه صلح ومصالحه را با دولت در پیش گیرد. اما با تأسف باید گفت که تا کنون کشورهای که در راستای تأمین صلح و ثبات در این کشور گام برداشته اند به این امر مهم که همانا قطع کمک های مالی به این گروه است توجه نداشته اند و صرف به ادامۀ مذاکرات با این گروه آنهم بدون حضور نمایندگان دولت افغانستان ادامه داده اند که این خود می تواند یک خلای بزرگ در مذاکرات صلح تلقی گردد . بنابراین ، لازم است که کشورهای که گام های عملی را در راستای تأمین صلح وثبات در افغانستان بر می دارند ابتدا تلاش نمایند که زمینۀ گفتگو را میان طرفین مساعد سازند تا باشد که طرفین بعد از ادامۀ گفتگوها بتوانند به یک توافق سیاسی دست و به جنگ خاتمه دهند.

عبدالحلیم باخرد

ممکن است شما دوست داشته باشید