روزنامه ملی انیس
ریاست روزنامه های دولتی افغانستان

محمد صدیق خاوری: توجه کشور های بزرگ دنیا جهت برقراری صلح در افغانستان امید وار کننده است

با آنکه حدوداً هشت ماه از جریان مذاکرات صلح در کشور با پادرمیانی زلمی خلیل زاد نماینده خاصی ایالات متحده امریکا برای صلح افغانستان گذشت و شش دور نشست با گروه طالبان در قطر انجام یافت اما پیام امید وار کننده که بتواند حداقل راه را برای رسیدن به یک صلح دایمی در افغانستان باز کند به مردم داده نشده است بناءً مردم به این نشست ها به دیده شک و بی باوری می نگرند. خبرنگار روزنامه ملی انیس به ارتباط موضوع دیدگاه و نظریات چندتن از هموطنان ما را جویا شده است که تقدیم می گردد.

انجنیر نوروز شهروند کابل در رابطه به هفتمین دور مذاکرات صلح خلیل زاد با طالبان گفت:

آغاز پروسه مذاکرات صلح بین الافغانی با طالبان از همان ابتدا با مشکلات همراه بود. اما تا جاییکه خلیل زاد در مصاحبه های خود اظهار داشته تمام تلاشهای وی وطولانی شدن مذاکرات صلح با جانب طالبان به خاطر حفظ ارزشها و دستاورد های هجده سال گذشته در افغانستان بوده است.  که هم از سوی جامعه جهانی هم دولت افغانستان به آن تأکید صورت گرفته است.

پرسش: نظر تان نسبت به تلاشهای ملی و بین المللی برای صلح افغانستان چیست؟

پاسخ: با کمان تأسف باید گفت که مذاکرات منفردانه احزاب سیاسی، سیاسیون، حکومت افغانستان و شورای عالی صلح با جانب طالبان به هیچ نتیجه نخواهد رسید به دلیل اینکه در میان سیاسیون و احزاب وحدت نظر وجود ندارد تا با اتفاق هم جانب مذاکرات قرار گیرند و از آن نتیجه مطلوب حاصل گردد.

به نظر من عدم پیشرفت مذاکرات صلح و اینکه چرا طالبان در خواست حکومت افغانستان را نمی پذیرند وابستگی گروه طالبان را با استخبارات منطقه و حتا جهان می توان عنوان کرد.

از سوی دیگر جنگ افغاسنتان بُعد منطقوی دارد باید در قسمت موفق شدن پروسه صلح، کشور های منطقه را نیز در مذاکرات صلح مدنظر گیرند. درغیرآن این پروسه طولانی خواهد شد و موفقیت هم در قبال نخواهد داشت.

وی در رابطه به عملی شدن قطعنامه جرگه مشورتی صلح و رهایی زندانیان طالبان به عنوان حسن نیت و تأثیر آن بالایی روند صلح چنین گفت:

برگزاری جرگه مشورتی صلح یک اقدام نیک و مثبت بود ولی حالا خوشبینی زیاد وجود دارد براینکه پروسه صلح آغاز گردند اما آزادی زندانیان طالبان میتواند روند صلح را بیشتر کمک نماید مشروط براینکه در این قسمت اشتباهات قبلی تکرار نشود یعنی دوباره به جنگ و دهشت افگن رو نیاورند باید کسانیکه در این پروسه دخیل و شریک هستند این مسایل را با جدیت دنبال نمایند.

محمد قاسم کریمی شهروند دیگر ما گفت:

مذاکرات صلح را که آقای خلیل زاد آغاز نمود در ابتدا یک خوشبینی های را سبب شد اما جزئیات کامل آن بر مردم افغانستان متأسفانه شریک نگردید به همین دلیل اکثر مردم این مذاکره را یک جانبه بین امریکا و یک گروه که خود امریکا قبلاً آنرا به نام تروریست قلمداد نموده بود و هجده سال تمام به علیه آنان همراه با متحدین بین‌المللی جنگ نمود می دانند ما صرفاً به خاطر رفاه و برقراری صلح درافغانستان از این اقدام استقبال می کنیم.

ولی برای آوردن صلح در کشور باید حکومت افغانستان طرف اصل قضیه قرار میداشت و مخالفین طرف دوم قضیه، همچنان نقش کشور های همسایه منحیث ناظر کاملاً مدنظر گرفته می شد و ملل متحد باید دخالت مستقیم میداشت.

 ادامه جنگ چهل سال در افغاسنتان ابعاد منطقوی بیشتر دارد جنگ بین مردم افغانستان و یا دو قوم نیست بلکه جنگ از سوی کشور های منطقه و حتا جهان تحمیل شده و در آن منافع بزرگ منطقه جمع قدرت های بزرگ جهان دخیل است. براین اساس تا زمانیکه قدرت های جهان به اجماع کامل نرسیند آوردن صلح در افغانستان دشوار است.

از سوی هم پراگنده گی در مذاکرات روند صلح یعنی مذاکرات جداگانه خلیل‌زاد، روسیه و شورای عالی صلح این پروسه را به کندی و سردرگمی مواجه کرده است به همین دلیل مردم افغانستان در تاریکی قرار داده شده و هیچ گونه امیدواری به موفقیت این پروسه ندارند.

وی در ادامه گفت: هرچند دولت افغانستان بارها پیشنهاد صلح داشته و از خود انعطاف پذیری نشان داده است و یا آزاد ساختن زندانیان طالب خواسته روند صلح را تقویت بخشد ولی متأسفانه گروه طالبان که غلامان حلقه به گوش، استخبارات منطقه اند در مقابل با تشدید حملات چراغ سرخ نشان داده است. در این مورد بدون شک ضعف یک ستراتیژی سیاسی در افغانستان محسوس می باشد.

باید ایالات متحده امریکا به پیمان امنیتی که با افغانستان امضا نموده وفادار بماند و جلو تهدید و تعرض کشور های منطقه را بگیرد که برای کشتار مردم بی گناه ما دهشت ایجاد می کنند و در نا امنی افغانستان دست دارند.

محمد صدیق خاوری شهروند دیگر کابل دیدگاه اش را در مورد چنین بیان گفت:

در این شک نیست که مسأله جنگ افغانستان ریشه در خارج از کشور دارد و تمام هستی مادی و معنوی ما را طی چهار دهه کاملاً بلعیده است به همین اساس متأسفانه آینده کشور برای همه مردم افغانستان تاریک به نظر می رسد ولی از یک جهت دیگر خوشی و امید مادر این است که توجه کشور های بزرگ دنیا به منظور تأمین صلح افغانستان بیشتر شده که یک پیام امیدوار کننده برای مردم افغانستان خواهد بود.

وی افزود: به نظر من تأمین صلح در کشور در چند ماه مقدور نیست بلکه زمانگیر است بناءً برای تمام افغانها لازم است تا دست به دست هم داده در تآمین صلح با گروپ هایی که طرفدار ثبات ملی و سیاسی کشور اند یکجا شده تا اینکه یه نیروی بزرگ و قوی ایجاد گردد.

وی در رابطه به تلاشها و نقش خلیل زاد برای صلح افغانستان و مذاکرات با طالابن گفت:

طبیعی است که امریکا هم در کشورش و هم در جهان درپی منافع ملی خود
است.

براین اساس اگر امریکا در پی تأمین منافع خود به مشکل اعظمی باشد ممکن تأمین صلح در افغانستان دشوار گردد.

 امید وار هستیم که در این مورد امریکا به حداقل منافع خویش اکتفا کند همچنان اقدام به خروج نیروهایش از افغانستان نموده و حکومت موجود را در راستای حل بحرانهای جاری که بی نهایت با مردم فاصله دارد کمک نماید تا باشد که مردم ما از مصایب گوناگون نجات یافته همه اقوام ساکن افغانستان مانند سایر ملت های دنیا دوش به دوش به سوی ترقی و تعالی به پیش بروند.                       مسعود نوابی

ممکن است شما دوست داشته باشید