روزنامه ملی انیس
ریاست روزنامه های دولتی افغانستان

ما باید به ندای صلح لبیک بگوییم

بدون تردید در کشوری که مردم آن سال هاست از جنگ و خشونت آسیب رسیدن به زیربناها وکندی روند انکشاف و توسعه رنج می برند و همه روزه مردم آن از اثر جنگ ها هم از نظر مالی و جانی صدمه بی بینند و عزیزان خود را از دست می دهند، تشنۀ صلح و آرامش اند . پس برای آمدن صلح در این سرزمین لازم است که طرف های درگیر ازخود ، خودگذری نشان دهند تا این که بتوانند به یک توافق سیاسی بر سر تشکیل یک نظام که همه طرف های درگیردرآن سهم داشته باشند برسند. اما یک طرفه مطالبه نمودن خواسته ها و نپذیرفتن خواسته های طرف مقابل باعث می گردد که طرف های درگیر نتوانند به یک نتیجۀ مثبت دست یابند ، بنابراین لازم است که طرف های درگیر هرچه زود تر تلاش نمایند تا خواسته های خود را از راه مسالمت آمیز مطالبه نمایند و به تداوم این جنگ های خانمانسوز که همه ساله جان صدها تن از مرد ، زن ، طفل این سرزمین را می گیرد صدها تن را معلول و معیوب می سازد و خسارات مالی هنگفتی را نیز به همراه دارد خاتمه داده و راه صلح و مصالحه را در پیش گیرند تا باشد که مردم افغانستان بتوانند در هر گوشه و کنار این سرزمین در فضای امن و آسایش و بدور از هرنوع گزند و آسیبی زندگی خود را به پیش برند و به این ترتیب روند انکشاف و توسعه در این کشور بتواند به سرعت صورت گیرد و افغانستان بعنوان یک کشور مقتدر و خود کفا چه از نظر اقتصادی و چه ازنظر نظامی بتواند در آُسیا عرض اندام نماید. برعکس تداوم این جنگ های خانمانسوز می تواند امید های تازه را که مردم افغانستان نسبت به آمدن صلح در این کشور دارند از بین برد و آنها را مأیوس سازد و بیشتر از میان این مردم که اکثراً آنها افراد ملکی اند قربانی بگیرد و آنها نتوانند به امور زندگی خویش رسیدگی نمایند  اطفال آنها از دسترسی به مکتب و مدرسه دور نگهداشته شوند و مادران افغان در سوگ فرزندان خود همواره اشک ریزند و نتوانند به آرزوهای خود که هما نا
دست یابی به یک زندگی مرفه و آرام در این سرزمین است دست یابند. جای دارد که گفته شود مردم افغانستان همه در جستجوی یک فرصتی برای آمدن صلح در کشور اند تا باشد که زمینه برای ادامۀ گفتگوها میان طرف های درگیر فراهم گردد  خوشبختانه این فرصت امروز مساعد گردیده است بناءً افغان ها نباید این فرصت بدست
آمده را ازدست بدهند و هرچه زودتر تلاش نمایند که با از خودگذری از طریق ادامۀ گفتگوها خواسته های خود را مطرح سازند و راه صلح و آشتی را در پیش گیرند و به این ترتیب بتوانند بر سر تشکیل یک نظام که بتواند آن نظام نمایندگی از همه مردم این سرزمین نماید به توافق سیاسی و تفاهم ملی دست یابند. گروه های مخالف باید این را بدانند که راه جنگ تنها راه پیروزی و قهرمان شدن آنها نیست ، بلکه از خود گذری و در پیش گرفتن راه صلح و ثبات نیز راه پیروزی آنها است ، امروز مردم افغانستان دیگر به آنهایی که بیشتر در تداوم جنگ و خشونت در این سرزمین نقش دارند قهرمان نمی گویند بلکه مردم افغانستان بیشتر به آنهایی قهرمان می گویندکه آنها در آوردن صلح و ثبات به این کشور بیشتر تلاش نموده و قربانی های زیادی را بخاطر آوردن صلح در این کشور داده اند و تکالیف زیادی را متحمل شده اند. برای همه امروز واضح گردیده که جنگ افغانستان جنگ داخلی نیست بلکه جنگ استخباراتی کشورهای منطقه و قدرت های بزرگ است ، بنابراین تداوم این جنگ ها نمی تواند بنفع هیچ افغانی باشد، بلکه از تداوم این جنگ ها تنها استخبارات منطقه و کشورهای بیگانه سود می برند .

ما افغان ها باید از هر گونه تلاش و سعی که توسط هر کشوری به هدف آمدن صلح و ثبات به سرزمین مان صورت گیرد استقبال نماییم و آن را نباید نادیده بگیریم بلکه لازم است ما بیشتر ازدیگران در آوردن صلح به خانۀ خود که همانا کشورمان است تلاش نماییم و نگذاریم بیگانگان از ما بعنوان سپر در برابر برادرمان استفاده نمایند ، بلکه ما باید بدانیم که در هردو طرف افغان کشته می شود که یک برادر این طرف و برادر دیگر در جبهه مخالف قرار دارد ، پس لازم است که به این برادرکشی خاتمه بدهیم و مادران و خواهران افغان را که سال هاست در فراق فرزندان خود اشک ریخته اند از این بیشتر زخم آنها را عمیق‎تر نساخته در پی مداوا زخم آنها برآییم و به گفته های بیگانگان با جسارت و جرأت نه بگوییم تاباشد که در این سرزمین صلح و آرامش بوجود آید و آتش جنگ هرچه زودتر خاموش گردد . زیرا  این واضح است که تنها جنگ عامل تمام بدبختی در این سرزمین شناخته شده است و در صورتی که جنگ و خشونت از این سرزمین برچیده شود ما گفته می توانیم که افغانستان می تواند در میان کشورهای منطقه از نظر اقتصادی به یک کشور خوبی تبدیل گردد، زیرا کشور ما از نظر داشتن منابع طبیعی و موادخام در صدر کشورهای جهان قرار دارد و افغانستان خواهد توانست با استفاده منابع خام خود بعنوان یک کشور خودکفا و شگوفا در منطقه عرض اندام نماید و به این ترتیب گلیم فقر و بدبختی نیز از این کشور برچیده خواهد شد . پس لازم است که ما افغان ها هرچه زودتر برای آمدن صلح و ثبات در این کشور تلاش همه جانبه نماییم تا باشد که با آمدن صلح و ثبات در این کشور زمینه برای شگوفایی و خودکفایی مساعد گردد و به این ترتیب افغانستان بتواند در میان کشورهای منطقه به یک قدرت اقتصادی تبدیل گردد . پس ما چرا برای این هدف سعی و تلاش ننماییم.

عبدالحلیم باخرد

ممکن است شما دوست داشته باشید