روزنامه ملی انیس
روزنامه انیس یکی از قدیمی‌ترین روزنامه‌های چاپی در افغانستان می‌باشد. این روزنامه برای اولین بار در 15 ثور سال 1306 ه ش اولین نسخهٔ خود را در کابل منتشر کرد.

فرصتی برنخبگان سیاسی، تا از نظام واحد و دموکراسی کشور حراست کنند

صلح  نیاز جدی مردم افغانستان است که در این روند باید همه‌‌ طرف‌های سیاسی بشمول حکومت حضور داشته باشند. در روند صلح ضمن گفتگو و مشوره با کشورهای همسایه و‌منطقه و دخیل ساختن این کشور‌ها در پروسه صلح،چنانکه منافع هیچ‌ مملکتی در آوردن صلح صدمه نبیند. شکل گیری یک اجماع بزرگ احزاب و شخصیت‌های سیاسی در کنار حکومت افغانستان نیزضروریست که آنها  بصورت مستقیم با طالبان در مورد پروسه صلح صحبت و گفتگو کنند.

پایان یافتن جنگ افغانستان شاید مطلوب باشد اما نه به قیمت از دست دادن هر چیزی که امریکا به ایجادش در افغانستان از ۲۰۰۱ به بعد کمک کرد. نظیر جامعه مدنی حقوق بشر،حقوق زن وآزادی بیان و…در افغانستان که حداقل این حق را به زنان ودختران افغانستان داد که به مراکزآموزشی رفته به تحصیلات خودادامه دهند. نیروهای امریکایی افغانستان را ترک خواهند کرد اما آیاتضمینی وجود خواهد داشت که دولت و نظم سیاسی در افغانستان برهم نخورد؟ نیروهای نظامی کشور ۱۷ سال برای حفظ نظام دموکراسی  جنگیدند و هزینه‌های گزافی پرداختند و یا این که دستآوردهای این نظام در زمینه حقوق زنان و دیگر حقوق شهروندی حفظ شود.

دان کوتز رئیس اداره استخبارات امریکا  در مجلس سنای این کشور در مورد تهدیدات احتمالی که از افغانستان متوجه امریکاست معلومات داده است. کوتز گفته است که براساس ارزیابی اداره استخباراتی امریکا، طرف‌های درگیر در افغانستان هیچ کدام نمی‌توانند از طریق جنگ پیروز شوند. پاکستان هنوز هم در افغانستان و منطقه کشمیر هند از طالبان و دیگر گروه‌های تروریستی حمایت کرده و اینگونه جنگ را به پیش می‌برد و هیچ تغییری در راهبرد این کشور به وجود نیامده است.او هشدار داده است که به همین دلیل احتمالاً جنگ در افغانستان و کشمیر وسیع تر شود. باید از حمایت پاکستان از گروه‌های تروریستی جلوگیری شود و مشکل جاری در افغانستان از راه سیاسی حل گردد.  خلیل‌زاد درباره توافقی که در مذاکرات چند روز پیش با طالبان به دست آمد گفت:  ممکن است این توافقات با موافقت طالبان با آتش‌بس و مذاکرات با دولت افغانستان تکمیل شوند. قرار است  طالبان قبل از دور بعدی مذاکرات در ماه آینده میلادی رایزنی‌های داخلی درباره این شرایط انجام دهند. این در حالی است که دور چهارم گفتگوهای دوجانبه شش روزه میان نمایندگان امریکا و هیئت طالبان در شهر دوحه مرکز قطر چند روز قبل پایان یافت
و زلمی خلیل‌زاد، نماینده ویژه وزارت خارجه امریکا برای صلح افغانستان برای مشوره با رهبران حکومت وحدت ملی وارد کابل شد. خلیل‌زاد پس از این نشست‌ وگفتگوها  با طالبان در دوحه قطررا قناعت بخش‌تر از همیشه خوانده است. او تأکید کرده که هنوز روی همه موارد توافق نشده است و برای مشوره‌های بیشتر با رهبران حکومت افغانستان دیدار و گفتگو می‌کند. نماینده ویژه وزارت خارجه امریکا در روند صلح افغانستان گفت، نمایندگان امریکا و طالبان درباره چارچوب کلی صلح به توافق رسیده‌اند. پیش‌نویس این توافق شامل برنامه‌ای برای خروج نیروهای امریکا، برقراری آتش‌بس و طرد گروه‌های بین‌المللی تروریستی در خاک افغانستان است. خلیل زاد گفته است که هدف از تلاش‌هایش برقراری آتش بس و آغاز مذاکرات بین الافغانی است و بدون توافق روی این دو مسأله هیچ توافقی در کار نیست. در همین‌حال، وزیر دفاع موقت امریکا  گفتگوها میان طالبان و هیئت امریکایی را «دلگرم کننده» خواندوگفت این جدی‌ترین قدم ملموس برای رسیدن به صلح در افغانستان دست‌کم در ۹ سال گذشته است.رئیس‌جمهوری افغانستان در بیانیه‌ای به‌مناسبت گفتگوهای صلح این کشور، از گروه طالبان خواست که با دولت افغانستان مذاکرات جدی را آغاز کند؛ چرا که این کشور «صلح فوری ولی باتدبیر» می‌خواهد.رئیس‌جمهوری افغانستان افزود: تعهد ما این است که صلح را تأمین کنیم و جلو هرگونه فاجعه احتمالی و فروپاشی را بگیریم. از طالبان می‌خواهم که از برنامه‌های شوم بیگانه‌ها بیرون شوند و به خواست ‌های افغان‌ها لبیک بگویند. نماینده ویژه‌ ایالات متحد امریکا برای صلح افغانستان دریک گفتگوی اختصاصی باتلویزیون یک گفته است« طالبان نمی‌خواهند با حکومت وحدت ملی گفتگو کنند. خلیلزاد افزود که هنوز هم یک اجماع سیاسی از جانب حکومت افغانستان درپیوند به قربانی برای گفتگوهای صلح وجود ندارد.  خلیلزاد در بخشی از این گفتگو هاگفت: «یکی از نقاط اختلافی گفتگوی مستقیم طالبان با جانب افغان‌ها است، تا زمانی که افغان ها بین خود نه شینند و مشکل میان شان حل نشود، صلح
در افغانستان آمده نمی تواند. نماینده ویژه‌ وزارت خارجه‌ امریکا برای صلح افغانستان گفت: نیاز است در صورتیکه افغان ها بخواهند، ما (واشنگتن) تلاش کنیم تا راه حلی برای این پیچیدگی پیدا کنیم که چطور افغان ها باهم بنشینند زیرا تا افغان ها باهم ننشینند، صلح درافغانستان برقرار نمی‌شود». خلیلزاد گفتگو با طالبان در مورد حکومت مؤقت را نیز رد کرد و افزود که دو طرف می‌خواهند که راه حلی پیدا شود اما هردو طرف پابند برخی باورهایشان اند.
خلیل زاد در این گفتگو از دست دادن فرصت موجود برای صلح را یک جفای بزرگ برای ملت و نسل های آینده افغانستان عنوان کرد. ازسویی هم، خلیل‌زاد ابراز نگرانی می‌کند که اجماع ملی در کابل برای تأمین صلح وجود ندارد. خلیل زاد ظاهراً به نگرانی‌های مردم در پیوند به سرنوشت دست‌آوردهای هجده سال پسین اطمینان داد و گفت: «صلح در افغانستان، خروج نظامیان و خاطرجمعی امریکا از تهدید هراس افگنی، برای واشنگتن مهم است.» اما امریکا نمی خواهدافغانستان را بی‌سرنوشت رها کند بل واشنگتن می‌خواهد که «یک میراث خوبی بجا بگذارد و یک رابطه طولانی با افغانستان داشته باشد. این روابط دارای جوانب دیپلوماتیک، امنیتی  سیاسی، مردمی و اقتصادی باشد.» باوجودی که حضور امریکا و روسیه در افغانستان متفاوت است اما واشنگتن نمی خواهد «چیزی که پس از خروج اتحاد شوروی» از افغانستان واقع شد، پس از خروج نظامیان امریکایی نیزرخ دهد. ظاهراً در گفتگوهای خلیل‌زاد با طالبان در دوحه‌، ‌طالب‌ها به امریکایی‌ها تضمین داده‌اند که به اتحادشان با القاعده و تروریستان پایان دهند‌. شاید طالبان، امریکا و پاکستان برای عملی کردن این وعده‌ طالبان یک میکانیزم نظارتی و عملیاتی ترتیب دهند. به نظر می‌رسد که مشکل امریکا با طالبان در حال حل شدن است، ‌اما مشکل افغانستان با طالبان هنوز حل نشده است. امریکایی‌ها قصد دارند که از طریق حمایت از یک روند آشتی به حل مشکل طالبان با افغانستان هم کمک کنند و زمینه را برای شکل‌گیری یک حکومت مشترک فراهم سازند.

لام-جیم

 

ممکن است شما دوست داشته باشید