روزنامه ملی انیس
روزنامه انیس یکی از قدیمی‌ترین روزنامه‌های چاپی در افغانستان می‌باشد. این روزنامه برای اولین بار در 15 ثور سال 1306 ه ش اولین نسخهٔ خود را در کابل منتشر کرد.

طالبان همواره بالای غیر نظامیان حمله نموده اند

گروه طالبان دریک جنگ کور و بی هدف که برای منافع دیگران درخاک افغانستان فعالیت می نمایند، همواره مردم بی دفاع و غیر نظامی را نشانه گرفته، گاهی بالای مکاتب، گاهی بالای شفاخانه ها و گاهی هم بالای دستگاه های عام المنفعه حمله نموده و افراد بیگناه و معصوم را به خاک و خون می کشانند و باید روزی در قبال این ستم و بی عدالتی خونین و هولناک شان در پیشگاه یک دادگاه عدالت محور و ملی پاسخگو باشند.

پیش از اینکه طالبان مسئول کشتار غیر نظامیان در افغانستان به حساب آیند، از جانب نهاد های حقوق بشری، نهاد های مدنی و سازمان ملل متحد، منحیث نیروهای متحجر عنوان گردیده و اعمال خرابکارانه شان از قبیل بمب گذاری های کنار جاده ای راکت پراگنی های بی هدف و هراس افگنان و تیر اندازی های مستقیم شان بالای دفاتر و سفارتخانه های کشور های مقیم در افغانستان بوده است که از عوامل اصلی کشتار غیر نظامیان در افغانستان، عنوان می شده طوریکه جهانیان می دانند که گروه هراس افگن طالبان بعد از شکست شان در افغانستان بارها اعلام نمودند که پس از این، بمب گذاری و حملات انتحاری، در ساحات ملکی را، متوقف می کند این در حالیست که براساس آمار سازمان ملل متحد، بیشترینه غیر نظامیان در نتیجه حملات انتحاری و انفجار ماین کنار جاده که از جانب این گروه صورت می گیرد، جانهای شیرین شانرا از دست می دهند. طوریکه جهانیان می دانند که تلفات ملکی در سالجاری ۲۰۱۹ میلادی، از مرگبار ترین زمان برای غیر نظامیان در افغانستان بوده که در هیچ سالی به این حد نرسیده بود. به همین سان در سال پار طالبان ظاهراً به احترام ماه رمضان و عید سعید فطر اعلام داشته بودند که آتش بس سه روزه را رعایت نموده و از حمله بالای غیر نظامیان و دستگاه های عام المنفعه خود داری
می نمایند. چنانچه مجامع بین المللی اطلاع دارند که پس از نشر چنین اطلاعیه، این گروه تصمیم شانرا عوض و نشر چنین اطلاعیه را نادرست تعبیر نمودند و چنان حملات را به راه انداختند که در اثر آن ده ها انسان بیگناه
وبی دفاع کشور مان، به خاک و خون غلطید و به ده ها مکتب و
دستگاه های عام المنفعه آسیب رسانیده شد.

با وجود آنکه از جانب دولت جمهوری اسلامی افغانستان، کنفرانس صلح با اشتراک علمای چندین کشور در افغانستان تدویر گردید و جنگ افغانستان را ناروا خواندند و از طالبان خواسته شد تا به جنگ با حکومت افغانستان را پایان دهند، ولی شهروندان عزیزمان، بعد از تدویر کنفرانس شاهد خونین ترین حملات از طرف این گروه در مرکز و اکناف کشور بوده که در اثر آن هزاران تن از افراد ملکی، جانهای شیرین شانرا از دست دادند که مثال برجسته آنرا می تواند از حمله چهارراهی ذنبق گرفته، حمله در مقابل شفاخانه جمهوریت و حمله تهاجمی برهوتل انترکانتیننتال یاد آوری نمود و چنین حملات را از خونبارترین حملات در سالهای ۹۶ و ۹۷ دانست به همین سان حملات خونین این گروه در سال جاری که به صدهای انسان بیگناه و غیر نظامی جان های شیرین شانرا از دست دادند مبین این حقیقت است که طالبان تصمیم ندارند که از جنگ و انسان کشی دست بردارند و به پروسه صلح که خواست تمام اقشار جامعه اسلامی مان می باشد لبیگ گویند.

در هیچ جنگ و هیچ قاموس به مشاهده نرسیده است که افراد نظامی، بالای شفاخانه و محافل عروسی دست به سلاح برند و باعث قتل مریضان داخل بستر و مرتکب جنایات بشری در محافل عروسی و خوشی مردم شده باشند، تاریخ گواه همچو وقایع ضد انسانی و اسلامی در هیچ سرزمینی نبوده است. اما حمله خونباری را که گروه هراس افگن، در هوتل شهر دبی در غرب کابل انجام دادند، قلب هرانسان این سرزمین را جریحه دار و چشمان هرهموطن ما را گریان ساخت که همچو جنایات جنگی در هیچ سرزمین اسلامی به وقوع نپیوسته بود و تاریخ گواه همچو وقایع نیز بوده است.

بیگمان مردم رنجدیده افغانستان که هیولای جنگ چند دهه هستی و زندگی شانرا با خود به یغما برده است. بیش از این وبیش از هر مردم دیگر، نیازمندی و عطش خود برای صلح را، احساس می کنند، علاوه بر آن که مردم افغانستان به خوبی شاهد بودند اند که جنگ و صلح
دو پدیده ایست دریک پنجه زمانی با همان دستان، ماشه خون آشام برگلوی طفل بی گناه و جوان نا شاد این کشور فیر می گردد و زمانی توسط همین انگشتان، نوری صلح و برادری و برابری و ختم جنگ صورت میگیرد که ترجیح آن منطق انسان دوستی و محبت را می طلبد که به جای تفنگ، قلم به دست بگیریم و به جای خشونت و کشتار انسان دوستی و آشتی را پیشه سازیم زیرا در شرایط حاضر صلح خود ابزار جنگ در اختیار جنگجویان تلقی می شود. پدیده جنگ به مثابه سایه دنباله رو تاریخ بشر در روی زمین می باشد. چه خوب است که جنگ را به صلح و دشمنی را به دوستی و محبت تعویض کنیم و از طرف های درگیر جنگ تقاضا کنیم که بیا برادر جنگ و برادرکشی، بس است بیش از این اطفال بی پدر و یتیم را به جامعه تقدیم نکنیم و بیوه زن ها را از فقدان شوهران شان به بیراهه نکشانیم تا جامعه مان به مثابه یک جامعه واقعاً اسلامی و انسانی، تبارز کند و جنگ وخشونت خاتمه یابد.

سید محمود راد

ممکن است شما دوست داشته باشید