روزنامه ملی انیس
ریاست روزنامه های دولتی افغانستان

طالبان باید واقعیت‎ها را درک نمایند

گروه طالبان که از بدو ظهور شان تا اکنون به جز خشونت به هیچ راه و رسمی‌دیگر پابند نیستند، همواره خیال می‌کنند می‌توانند با ایجاد رعب و وحشت در میان مردم، اعتماد ملت- دولت را خدشه دار ساخته و از راه جبر و اکراه حاکمیت خود خوانده شان را در کشور تحمیل نمایند.
هرچند که در یک دوره پنج ساله با استفاده از شرایط و فضای نامساعد دهه هفتاد خورشیدی توانستند بر اغلب خاک افغانستان تسلط حاصل نمایند؛ اما از آنجایی که مردم افغانستان هیچ‌گاه تن به زور آنهم از طرف گماشته‌گان بیرونی‎ها نداده اند، نتوانست حتی حاکمیت شان به جز از سوی چند کشور معلوم به رسمیت شناخته شود و در سطح داخلی نیز با آنکه ظاهراً مردم تحت تسلط این گروه قرار داشت، ولی هیچ گاهی دل خوش از عملکرد آنان نداشتند.
پنج سال حاکمیت طالبان در برخی از نقاط افغانستان، کارنامه‎های ننگین و تاریخی را به یادگار گذاشت که حتی تا امروز که افغانستان با اغلب کشورهای جهان روابط متقابل و ارتباطات دیپلوماتیک دارد، هستند بسیاری مردم در کشورهای دور و نزدیک که این کشور را هنوز هم مرکز تولید و صدور موادمخدر و کشوری که هر روز اتباع آن در تنور جنگ می‌سوزد می‎شناسند.
با آنکه در بیست سال گذشته دولت و مردم افغانستان در بسا موارد به دستاوردهای زیادی نایل شده اند، اما تا رسیدن به یک افغانستان مرفه و به دور از دغدغه‎های جنگ و ناامنی راه درازی در پیش است و دولت همه روزه با استفاده از امکانات و راهکارهای معقول و مناسب در پی تأمین صلح و ثبات و ختم جنگ چهل ساله در این کشور است. یک لحظه تصور کنید، اگر در بیست سال گذشته صلح و امنیت در افغانستان تأمین می‌بود، چه دستاوردها و پیشرفت‎های بزرگی نصیب مردم این کشور می‌گردید، اما اکنون زمان آن فرا رسیده است که گروه طالبان یا هر گروه دیگری که می‌خواهند واقعیت‎های موجود در افغانستان و جهان را نادیده بگیرند، باید یکبار دیگر بر اندیشه و باورهای پوسیده خود تجدید نظر نمایند، زیرا جهان با گذشت هر لحظه در حال تغییر و تحول است، پس چرا ما به مثابه انسان، هم رکاب کشورهای مرفه و پیشرفته جهان نباشیم.
گروه‎ها و افرادی که منافع خود را در جنگ و ناامنی جستجو می‌کنند باید بدانند که نسل جدید مصمم تر، قاطع تر و هوشمندانه تر عمل می‌کند و اکنون زمان خوبی برای بازگشت گروه‎های افراطی و ویرانگر است که دست از ایجاد وحشت و دهشت بردارند و بیشتر از این هموطنان مسلمان و بی دفاع خود را به خاطر خوشی دیگران قربانی نسازند.
شرایط حاضر اقتضا می‌کند، به جای تخریب تاسیسات عام المنفعه، خشتی بر مخروبه‎های به جا مانده از جنگ چهل ساله گذاشته شود و به عوض یتیم ساختن فرزندان و بیوه کردن زنان افغان، اشک یتیمان پاک ساخته شود و برای دلخوشی آنان که یقیناً رضای الله(ج) را نیز در پی دارد، دست نوازش برسر شان کشیده شود، نه اینکه به خاطر تأمین منافع خود و بیگانه‌گان همه روزه بر قطار آنان افزوده گردد.
مردم افغانستان بیشتر از این جفا در حق خود و فرزندان شان را ولو از هر جناحی که باشد، تحمل نخواهد کرد، خاصتاً نسل نو که در عصر اطلاعات و معلومات رشد کرده اند و به خوبی می‌توانند دوستان، دشمنان خود و خاک را تشخیص دهند، پیش از اینکه صبر مردم به ویژه نسل نواندیش لبریز شود، زمان آن است که گروه طالبان دست از جنایات و کشتار مردم بردارند و به جای آن خواسته‎ها و مطالبات شان را روی میز مذاکره بگذارند، تا همه بدانند که طالبان چه می‌خواهند. همچنان فرصت‎هایی که برای تأمین صلح و ثبات در افغانستان فراهم آمده است باید از آن استفاده درست و معقول صورت گیرد تا در سایه صلح و امنیت دولت به سرمایه گذاری روی معادن و ذخایر خدادادی تمرکز نماید و از این طریق مردم کشور که اغلب زیر خط فقر به سر می‌برند را برهاند.

ممکن است شما دوست داشته باشید