روزنامه ملی انیس
روزنامه انیس یکی از قدیمی‌ترین روزنامه‌های چاپی در افغانستان می‌باشد. این روزنامه برای اولین بار در 15 ثور سال 1306 ه ش اولین نسخهٔ خود را در کابل منتشر کرد.

شهریان کابل:قاچاقچیان؛ با بهره گیری از نیاز معتادان  برای توزیع مواد  می‌کوشند

                                                                                                           شفیق

افزایش مصرف مواد  مخدر طی دهه گذشته نگرانی روز افزونی را برای مردم ما به وجود آورده است. این سونامی خاموش یکى از مهمترین مشکلات اجتماعی، اقتصادى و صحی است که عوارض ناشى از آن تهدیدى جدى براى سلامت جامعه محسوب شده و موجب رکود اجتماعى در زمینه‌‏هاى مختلف مى‌گردد. این موادزهرآگین، توان اندیشه، ابتکارعمل، پشتکار، کوشش و سازندگی را در نسل جوان جامعه، از بین می‌برد و بنیان خانوادگی و اعتقاد دینی شان را به نابودی می‌کشاند.درین موردخبرنگار روزنامه ملی انیس گفت وشنودی داردباچندتن ازهمشهریان شهرکابل که فشرده آن خدمت خوانندگان روزنامه تقدیم می گردد:

 

احمدرامز باشنده ده افغانان کابل به پاسخ پرسشی که چه عواملی سبب گردیده است تا جوانان ونوجوانان به این موادکشنده روی بیاورند، گفت:

دیده می شود جوانانی که سن و سالی کمتر از ۲۵-۲۰  ویابالاتردارند دسته دسته کنار دیوار استنادی بستر دریای کابل، زیر پل ویاپلچک ها، کوه بچه ها ویاتپه هایی همانند تپه نادرخان، خزیده مصروف استفاده ازمواد مخدر اند. بدون این که از بوی، تعفن وکثافات  بیمی داشته باشند ویا به پاکی ونظافت خود التفاتی نمایند مصروف این عمل ناشایسته گردیده اند. هرعابری که ازنزدیک آنان عبورمی نماید قلبش  به حال آنان می سوزد. معتادینی که درچنین مکانها ساکن اند همه قابل تشخیص ورویت اند. اما اشخاص وافرادی که درکوچه ها وپسکوچه های شهرومنطقه درخفا به ترویج استفاده ازین زهرکشنده مشغول بازاریابی درمیان جوانان ونوجوانان اند، سبب نگرانی روزافزون خانواده ها شده اند.

امیدواریم که مسئولین مربوطه درین موردتوجه خاص داشته باشند. سونامی خاموشی که هر روز درحال گسترش وفزونیست، جامعه رادرحالت فلاکت باری قرارداده است. معضل اساسی وعمده امروز درمیان خانواده ها درمحل ومنطقه اکثراً درکوچه ها وپسکوچه های شهر، ترویج روزافزون استفاده ازموادمخدراست.

باتأسف بایدگفت که جوانان ونوجوانان برای فرار از ناملایمات اجتماعی، عدم کاریابی، ولگردی وهمنشینی با جوانان نااهل به مواد مخدر آغشته می شوند. ازین بابت اکثراً خانواده ها که جوانان ونوجوانان شان ازصنف دوازدهم ویاازموسسات تحصیلات عالی فارغ گردیده  ولی بیکاراند، مشغولیتی پیداکرده نمی توانند تشویش ونگرانی آنان رابه ستوه آورده است. گرایش چنین جوانان به مواد مخدر درکشوربه خصوص شهرکابل از مهمترین و دردناکترین معضلات اجتماعی است. سیل خروشان اعتیاد بی رحمانه‌ درمسیر حرکت خود،کودکان، نوجوانان،جوانان و حتی سالخوردگان را طعمه قرار داده و علاوه بر متلاشی کردن کانون گرم خانواده  سبب ناامیدی در زندگی و تمایل به خودکشی و مرگ در آنها نیز می گردد.

داکترساجده سهیم یکتن ازشهریان کابل درمورد اعتیاد وعوامل آن چنین ابرازنظرکرده است:

ترویج روزافزون استفاده ازموادمخدر دراکثر نقاط کشور به خصوص در شهرکابل  هزینه های انسانی و مالی بیشماری رابالای مردم ما تحمیل کرده و موجب پدید آمدن آسیبهای مرگباری برای جوانان  شده است. درشهر ده هامحلی وجود دارد که جوانان درآنجا تجمع کرده اند وبه این عمل زندگی سوز آغشته اند. بیکاری به عنوان پدیده زشت اجتماعی زمینه مساعدی برای گرایش به اعتیاد است. افراد بیکار بیشترین وقت خود را در کوچه گردی ها شب نشینی ها و مجالس خوش گذرانی دوستانه می گذرانند و اینگونه اماکن بهترین و مناسب ترین جا برای فروش و مصرف مواد مخدر است.  در نتیجه برای گرایش و کشش به اعتیاد عامل مساعدی به شمار می آید که در اصل از بیکاری افراد ناشی می شود.

مسایل دوران جوانی یا دوره ای که زمان بحران و یا شورش است، جوانان با دارا بودن ویژگیهای خاص خود به دنبال هیجان اند که ناخودآگاه،  به بیراهه کشیده می شوند. برخی از افراد بی اراده با تقلید از دوستانشان و از روی کنجکاوی به اعتیاد کشیده می شوند. در اکثر اوقات عوامل روانی و فشارهای عصبی، کششی برای اعتیاد در فرد به وجود می آورد، مشکلات و نیازهای روانی و عاطفی برآورده نشده و عوامل نامساعد و ناراحت کننده زندگی شخص را به طرف مواد مخدر سوق می دهد.  نابسامانی های زندگی،  فرار از مشکلات و عدم توانایی فرد در روبروشدن با مسایل اجتماعی از دیگر عواملی است موجب می شود که شخص مواد مخدر را پناهگاهی برای خود تلقی کند و به آن پناه ببرد.

تنهایی، احساس بی پناهی، نداشتن دوستان خوب، مشکلات خانوادگی و شکستهای اجتماعی نیز ممکن است فرد را به طرف اعتیاد سوق دهد. اختلافات خانوادگی و تضاد و کشمکش بین والدین موجب می شود که فرزندان از مراقبت و کنترول برخوردار نباشند. این وضعیت و فضای نامناسب و نامساعد خانوادگی و عدم صمیمیت بین افراد خانواده موجب می گردد که فرزندان چنین خانواده ای برای خود دوستانی نااهل بیابند و با غفلتی که در پرورش آنها شده به سوی اعتیاد سوق داده شوند. مهاجرت های دهه های جنگ وخشونت به کشورهای همسایه خصوصاً ایران بیشترین افراد معتادرا به خود رقم زده است. با توجه به علل و عوامل ذکر شده می توان استنباط کرد که در دسترس بودن مواد مخدر یکی از موثرترین عامل گرایش به  این زهرکشنده است.

ملا دولت خان یکتن ازباشندگان کابل درمورد اعتیاد وراه های جلوگیری ازین ناملایمات چنین ابرازنظر کرده است: اعتیاد به موادمخدر یکى از مهمترین مشکلات اجتماعی، درجامعه است که عوارض ناشى از آن تهدیدى جدى براى جامعه بشرى محسوب می شود.

امروز وظیفه‌ تبلیغ درباره‌ ضدارزش بودن اعتیاد و مواد مخدر، ازطریق رسانه‌ها، علما ومتنفذین در همه‌ سطوح اجتماعی باید اجرا شود. امکانات دولت، بی‌تردید محدود نیست، ولی بهره‌برداری صحیح از آن‌ها به تخصص و آموزش نیازدارد. این تبلیغات، باید از آموزش گاه ها و خانواده ها آغاز شود تا با معتاد و قاچاقچیان مواد مخدر و تبلیغاتی که انجام می‌دهند، مبارزه شود. نکتۀ مهم در تبلیغ برضد پدیدۀ اعتیاد و مبارزه با مواد مخدر، این است که تبلیغات و مبارزه با آن، به صورت کارشناسانه صورت پذیرد.

-یکی از راه های پیش گیری از اعتیاد، ایجاد محیط سالم روانی است. این مهم نیز تنها در پرتو گسترش آموزه های اخلاقی، عقیدتی و صحی اسلام  که تکیه گاه بزرگ معنوی است  انجام پذیر است. شایسته است، افراد در زندگی خود پایگاه مقدس معنوی را بشناسند و با لبریز ساختن قلوب از ایمان و اعتقاد به فضیلت، در برابر انحراف ها مصونیت پیدا کنند.

فردی که اعتقاد داشته باشد همه کردارهای او کنترول و بازخواست می شود و نیز بداند که آیین الهی هر آنچه را که به سلامت تن و روان او صدمه می زند، تحریم کرده و ضرر رساندن به بدن و وجود دیگران را گناه بزرگ و نابخشودنی می داند، به پدیده اعتیاد و قاچاق مواد مخدر روی نخواهد آورد.

-دومین راهکار پیشنهادی برای کاهش اعتیاد و گرایش به مواد مخدر، تدوین قوانین مناسب از سوی دولت است. قوانین و مجازات ها با اهداف ویژه ای تصویب می شوند و قوانین مناسب از ویژگی هایی چون بازدارندگی، ایجاد هراس و آموزش برخوردارند. اقدام های مسئولان درباره مواد مخدر در مواردی که با ترس و اجبار همراه بوده، نتیجه بهتری داشته است. مجرمان و خلاف کاران به اموری مانند: ترس از جان، ترس از آبرو، ترس از بیکاری، تحمل رنج و سختی حساسیت دارند. بنابراین، یک قانون مناسب که این مسایل را در نظر بگیرد، می تواند در مبارزه با مواد مخدر و پدیده رو به گسترش اعتیاد در کشور بیشتر مؤثر باشد.

ناپسند دانستن مواد مخدر در ذهن آحاد جامعه، تنها با آموزش شکل خواهد گرفت و تأثیر آن، به گفته پژوهش گران علوم اجتماعی به مراتب از عامل تهدید و قانون بیش تر است. از این رو، به نظر می رسد که این مسئله باید به صورت یک واحد درسی در آموزشگاه هاو دانشگاه ها تعلیم داده شود. تبلیغات درست و آموزش کارآ در این ارتباط نیز به مرکزی نیاز دارد که بتواند تبلیغات را متناسب با شرایط هر منطقه جغرافیایی پیش ببرد. همچنین نیروهایی را پرورش دهد که بتوانند در مراحل گونه گون با اعتیاد مبارزه کنند.

-سومین راهکار مبارزه با مواد مخدر، توجه به مسئله توزیع داخلی این مواد درسطح شهرها است. باندهای مواد مخدر با بهره گرفتن از نیاز معتادان، از وجود آنان برای توزیع مواد استفاده می کنند و اگرمعتادی به همراه مواد مخدر بازداشت شود، کمتر اتفاق می افتد که بتواند قاچاقچیان را شناسایی کند. بنابراین، کنترول پنهانی معتادان می تواند پناهگاه و گذرگاه های قاچاقچیان را آشکار سازد. پیشگیری از رها شدن معتادان ولگرد در سطح کوچه ها، جاده ها و معابر عمومی، یکی از گام های اساسی برای جلوگیری از گسترش اعتیاد و دیگر مفاسد اجتماعی است. معتادان مهره های اصلی توزیع موادمخدر هستند و هنگامی که خود را از مراقبت پولیس  در امان می بینند، به آسانی و در سطح شهرها،کوچه هاوپسکوچه ها به توزیع مواد می پردازند.

برخی کشورها در مبارزه با مواد مخدر، موفقیت های چشمگیری داشته اند. این کشورها می توانند به عنوان الگویی برای مبارزه در نظر گرفته شوند. تشکیل کمیته ویژه و کارآمد برای بررسی و بهره برداری از این تجربه ها، می تواند بسیار مفید باشد. کشورهایی مانند جاپان ، هانگ کانگ، تایلند و چین در این زمینه بسیار فعال هستند. برای مثال، تلاش های زیربنایی چین برای بازگویی زیان های اعتیاد، بهبود شرایط اقتصادی و فرهنگی و افزایش سطح آموزش همگانی، این کشور را به یکی از نمونه های موفق در جهان تبدیل کرده است. کشورما نیز می تواند با بهره گیری از تجارب این کشورها افق های جدیدی را در مبارزه با این پدیده شوم و ویرانگر بگشاید و از این رهگذر آسیب های اجتماعی را کاهش دهد.

ممکن است شما دوست داشته باشید