روزنامه ملی انیس
روزنامه انیس یکی از قدیمی‌ترین روزنامه‌های چاپی در افغانستان می‌باشد. این روزنامه برای اولین بار در 15 ثور سال 1306 ه ش اولین نسخهٔ خود را در کابل منتشر کرد.

شهروندان: درقبال حفظ محیط زیست مسئولیت مشترک داریم

شفیق

اگر کمی به صحت وسلامتی خود وهمشهریان خود توجه داریم،  بایک تصمیم قاطع در قبال محیط زیست  مسئولیت خود را انجام دهیم. باید هر یک ازهموطنان ما  به خاطر بقای زند گی، نگهداری وصیانت از بزرگترین سرمایه خود که همانا صحت وجود ما می باشد، نشانه محبت را در قبال مسئولیت و احساس نیک در دل خاک با غرس نهالی به یاد گار بگذاریم ودرحفظ محیط زیست خود از دل وجان کوشاگردیم.

درمورد چگونگی حفظ محیط زیست ومسئولیت شهروندان درقبال آن، خبرنگار روزنامه ملی انیس باچندتن ازشهروندان کابل گفت وشنودی داردکه فشرده آن خدمت خوانندگان روزنامه تقدیم می گردد:

داکتراحمدسهراب ناصری یک تن ازشهریان کابل درمورد حفظ محیط زیست چنین نظریاتی ارائه داده است:

انسان مسلمانی که از دستوراسلام الهام می گیرد و پیوند خود را با عالم ملکوت پاس می دارد، از تخریب طبیعت دوری می کند و نگهبانی از طبیعت را وظیفه خود می شمارد. استفاده از قانونی که خدواند به طرز شگفت انگیزی آفرید تا در چرخه طبیعت بتواند موجودات زنده را در برابر آلودگی ها محافظت نماید. حائز اهمیت اینکه آیا همه ما اکسیژن فعال را در طبیعت تجربه کرده ایم؟

زمانی که در ناحیه یا منطقه ای ابرها تجمع می کنند و باعث خلق رعد و برق می شوند، این مهم اتفاق می افتد که به واسطه تخلیه الکتریکی قوی بر مولکول های اکسیژن موجود در هوا انرژی لازم را وارد نموده و در نهایت اکسیژن فعال را تولید و در محیط رها می کند. اکسیژن های فعال کار ضدعفونی و پالایش هوا را به طرز فوق العاده و شگفت انگیزی انجام می دهند. مسلماً هر کدام از ما این  هوای تازه، مفرح و مطبوع را تجربه کرده ایم. از همه مهمتر اینکه انسان در این شرایط می تواند بوی اکسیژن فعال را حس کند چرا که بوی تند تازگی هوا همان بوی اکسیژن فعال می باشد. می تواند مزایا و فواید خارق العاده ای از جمله افزایش جذب اکسیژن و دفع دی اکسید کربن در ششها، حذف بوی نا مطبوع سگرت، عرق بدن، البسه و گاز های سمی، جلوگیری از شیوع و انتقال بیماری های واگیر دار تنفسی، اثرات مطلوب بر ضد افسردگی، افزایش طراوت و انرژی و هوشیاری را برای انسان به ارمغان می آورد.

بهترین نتیجه گیری تفاوت علم تحقیقاتی انسان و شناخت  توانمندی طبیعی و خدادادی می باشد. تکنیک، مهارت و هماهنگی در طبیعت به قدری عالمانه، شگفت انگیز و مدبرانه و خارج از توانایی های شناخت انسان می باشد که عموماً همه ما تجربه کرده ایم. هیچگاه تجویز داروی گیاهی جهت درمان، حتا در صورت تجویز اشتباه هم در اکثر موارد عوارضی برای انسان در بر نداشته است و آن علمی است که تنها خالق هستی «ج» می تواند اینگونه به وجود بیاورد.

در مقابل علم تحقیقاتی انسان در راه درمان نتوانسته به گونه ای عمل نماید که عوارض را حذف کند. اکسیژن فعال دارای قانون طبیعی شگفت انگیزی می باشد که عموم مردم می توانند برای پیشگیری و حفظ سلامت خود بدون اینکه نگران عوارض و پیامد خطرناکی باشد به طور فوق العاده و حیرت آور از آن استفاده نمایند.

عبدالفتاح یکتن ازباشندگان خیرخانه درمورد چگونگی حفظ محیط زیست واهمیت ساحه سبز درنواحی شهرچنین ابراز نظرنمود:

آلودگی هوا از تجمع انواع گازها، قطرات کوچک، و ذراتی تشکیل می شود که کیفیت هوا را پایین می آورند. نبود فضای سبز تردد موترها درکوچه های خامه می تواند در آلایندگی هوا نقش اساسی را ایفانماید.  تراکم کثافت درکوچه‌های شهر، اطراف جویبارها، بدرفت‌های غیر فنی، حفرچاه های غیرصحی  و  عدم کانالیزاسیون فنی نقش اساسی درآلودگی محیط زیست دارند.

آلودگی هوا چه درمناطق شهری به وسیلۀ وسایل دود زا و کارخانجات وسایر منابع آلوده کننده و چه در مناطق بیابانی در اثر  گرد و غبار به وسیله باد وجود دارد. مواد سمی موجود در هوای شهرها تنها  از موترها  و یا دودکش کارخانه های داخل شهر تولید نمی شود بلکه بادهایی که از اطراف می وزند سبب می گردند که گرد و غبار کارخانه ‌های خشت پذی  اطراف شهر  را هم وارد محل مسکونی  نموده  و به غلظت مواد سمی هوای مناطق شهری  بیا فزایند.

موجودیت درختان وساحۀ سبز در جلو گیری و کاهش آلودگی هوا نقش اساسی دارند. گفته می‌شود درختان  ذرات کوچک هوا را فلترمی کنند و می‌توانند در هر هکتار جنگل تا ۶۸ تن گرد و غبار را هر بار در خود رسوب دهند.  بناءً برای ایجاد محیط سبز،  غرس نهال ویا نگهداری ازآن تنها کاردولت کافی نیست بلکه در کنار دولت هرفردوظیفۀ ایمانی ووجدانی دارد تا  فضای سبزی  که در اطرف و ماحولش وجوددارد ویا باغرس نهال وحفاظت ازان به خود،  خانواده و نسل آینده مصدر خدمت گردد.  زیرا فضای سبز به کمک شاخ و برگ درختان، درتولید آکسیجن این ماده حیات بخش نقش اساسی را بازی می کنند.

به وجود آوردن فضای سبز، یکی از راه هایی است که به شکل مؤثری آلودگی های محیط زیست را کنترول می کند و محیط زیست سالم تری برای انسان فراهم می آورد. وجود درختان زیاد موجب تعدیل درجه حرارت هوا می شود؛ بدین معنا که هوای جنگل در تابستان سرد تر و در زمستان گرم تر از هوای بیرون است. رطوبت نسبی هوا نیز در جنگل بیشتر از محیط خارج است. آلودگی هوا بیشترین آسیب را برای بیماران شش، سالمندان و البته کودکان به همراه دارد. استنشاق مکرر هوای آلوده می تواند برای سلامت کودکان زیانبار باشد. همچنین نفس کشیدن هنگام ورزش می تواند به سلامت فرد لطمه وارد کند، زیرا در فعالیت شدید، حجم هوای وارد شده به ششها بیشتر می شود.

سال هاست کشورهای مختلف برای کاهش آلودگی هوا و نیز اثرات ناخوشایند آن روی سلامت انسان ها و محیط زیست تلاش می کنند. برخی مبتکران، شیوه های جدیدی را برای کاهش آلودگی هوا یا کاستن از اثرات زیانبار آن بر سلامت انسان در پیش گرفته اند.

درکشور پرو دستگاهی به نام اَبَر درخت پرویی ساخته اند که با استفاده از یک سیستم مبتنی بر آب، هوای وارد شده را فیلتر می کند و کاربن و باکتری ها  را از آن می زداید.

این ابردرخت که در شهر لیما (پایتخت پرو) نصب شده می تواند هر ساعت حدود ۸۳۴۰ مترمکعب هوا را تصفیه کند. سازندگان این دستگاه ادعا می کنند بازدهی این وسیله در تصفیه هوا برابر با ۱۲۰۰ درخت است. هزینه اولیه ساخت این درخت حدود صد هزار دالر است.

البته هدف اصلی از طراحی و ساخت این ابردرخت و نصب آن در یکی از پرازدحام ترین و آلوده ترین میادین اصلی پایتخت پرو، آزمودن میزان کارآیی این فناوری است. با توجه به روند جنگل زدایی در بسیاری از مناطق دنیا، هیچ بعید نیست در سال های آینده به چنین فناوری هایی برای کاهش آلودگی هوا نیاز داشته باشیم.

احمد منیرباشنده مکروریانها درمورد اینکه مسئولیت یک شهروند درقبال محیط زیستش چه باید باشد چنین گفت:

وقتی ما در اجتماع زندگی می کنیم شرایط و معیار های زیست همه گانی را در نظر گرفته در تطبیق و عمل کرد آن در محیط و ماحول، کوشش نماییم. هر گاه  نمی خواهیم خانه ما آلوده با کثافات و یا  زباله باشد، پس شهر ما نیز  خانه بزرگ ما است. نباید گذاشت خانه بزرگ خود را کثیف نگهداریم تا آسیب آن به اعضای خانواده و یا همسایه، خلاصه به هموطنان ما برسد.

هرگاه خریطه از زباله را از خانه می کشیم آن را به صورت درست به زباله دانی شهری بریزیم.  هموطن ما که آگاهانه و یا نا آگاهانه در پراکنده سازی زباله دانی ها دست می یازد و یا خریطه کثافات را به روی جاده و یا محل زیست پراکنده می سازد، بازبانی نرم و محبت آمیز راه درست را برایش توصیه نماییم.  اگر هر شهروند ما روزانه یک یک خریطه و یا قوطی خالی باطله را از روی جاده،‌ کوچه و یا محل زیست  به زباله دانی های معین شده، بیاندازیم. ممکن روزی در شهر  ملیون ها خریطه زباله  از محل و مکان زیست ما جمعاوری گردداین درست است که مسئولین شاروالی در جمعاوری زباله ها مسئولیت  وظیفوی دارند،  اگر  شهریان کابل با مسئولین مربوط دست با دست هم ندهند. هیچ نهادی به تنهایی از عهده پاکی و صفایی این شهر پرجمعیت بدر آمده نمی تواند. چون می خواهیم که خانه ما و همچنان شهر ما از انبار کثافات پاک باشد، باید اول در پاکی و نظافت، خود پیشقدم باشیم. زیرا نظافت  جزء ایمان است. بدین اساس صفایی و زیبایی خانه و شهر مسئولیت  دینی و ایمانی ما از یک طرف، احترام به صحت همشهریان از جانب دیگر ما را وادار می سازد که درین مسئولیت  خطیر از همه مقدم تر، خود در پاکی وصفایی شهر محل و منطقه ابتکار عمل را در دست بگیریم. از یک طرف خانه و شهر ما منزه و صفا باشد و از جانب دیگر صحت و سلامتی خود، خانواده و همشهریان عزیز را از خطر امراض مختلف وقایه کرده باشیم.

ممکن است شما دوست داشته باشید