روزنامه ملی انیس
ریاست روزنامه های دولتی افغانستان

سره میاشت نهادی که در شرایط دشوار به کمک نیازمندان می شتابد

درست زمانی از هفته سره میاشت در کشور ما بزرگداشت به عمل می آید که از یک طرف در روز های سرنوشت ساز اعلان نتایج انتخابات ریاست جمهوری قرار داریم، از جانب دیگر مردم کشور، در برابر صعود سرسام آور نرخ و نوای مواد خوراکی و غذایی طرف ضرورت اولیه شان قرار دارند و با گذشت هر روز نسبت کم توجهی مسئولانی حکومتی بر بیداد صعود قیمت مواد مذکور فزونی به عمل می آید و فشار فقر و گرسنگی برشانه های مردم که در زیر خط فقر قرار دارند افزایش افزوده می شود و تا اکنون تدابیری که بتواند مشکلات خانواده های که در زیر خط فقر قرار دارند نه از طریق مسئولان حکومت وحدت ملی که در آخرین روز های زمامداری شان قرار دارند، اتخاذ گردیده و نه هم از طریق سازمان و نهاد های سازمان ملل در این راستا توجه حداقلی صورت گرفته است.

اما بروز نا امنی های ناشی از جنگ و گسترش فعالیت های تخریبی گروه های مسلح طالبان و داعش، زمینه کشت و زراعت در ولسوالی ها و قریه جات ولایت های که از مرکز دور اند محدود ساخته اند، که با تشدید جنگ و بروز نا امنی های غیر مترقبه، که عامل تداوم جنگ های تحمیلی و نیابتی در کشور می گردد، از جمله عواملی اند که در گسترش فقر و بیکاری اثر نهایت زیاد و ناگوار وارد ساخته است و برصفوف بیکاران نیز فزونی بخشیده است، این بیداد صعود نرخ و نوا در بازار افزایش مشکلات ناشی از کمبود مواد غذایی برای خانواده های که در زیر خط فقر قرار دارند، در حالی مورد بحث و بررسی قرار می گیرد که اضافه از ۱۸ میلیون تن از افراد جامعه ما نسبت بیکاری وعدم کشت و کار درولسوالی ها و قریه جات در زیرخط فقر قرار دارند که همین مشکل عدم دسترسی به مواد خوراکی و عدم توانایی خرید مواد غذایی نسبت صعود قیمت ها در بازار، عامل عمده یی برمهاجرت و بیجا شدن تعداد زیادی از افرادی که در قریه جات و ولسوالی ها به خصوص محلاتی که جنگ وناآرامی ادامه دارد گردیده است. با چنین بیجا شدن ها که در حقیقت در شرایط عدم دسترسی به معیشت نفقه خانواده ها گفته می شود تعداد زیادی از مردم  از محلات اصلی خویش دور شدند، که براساس بررسی اداره احصائیه نفوس و معلومات افغانستان گفته می شود که نیمی از نفوس کشور ما، بالاثر عوامل متعدد شامل خط فقر می باشند، نباید فراموش گردد که زیادتر افراد شامل این وضعیت خانواده های می باشند که تعداد اعضای آن به ده تن می رسد، و این افراد یا خانواده ها که چندتن از آنان به خصوص جوانان در عالم بیکاری قرار دارند، از مصونیت غذایی نیز محروم اند که براساس ارقام ارائه شده از طریق نهاد های مسئول به سیزده در صد می رسد.

اما نباید فراموش گردد که پایین بودن کیفیت شغل و کار نه تنها عامل عدم دسترسی به غذای کافی در خانواده ها گردیده است، بلکه سبب گردیده تا راهکار های بیرون رفت از خط فقر درمیان جامعه با افراد کم در آمد و بروز خشکسالی ها و کُندی کمک های غذایی از طریق نهاد های کمک رسان داخلی و جامعه جهانی کا را نیفتد، بلکه عامل شده تا حلقه فقر با موجودیت کتله های عظیمی بیکار و کم در آمد تنگ تر شود.

حتا زندگی خانواده های فقیر به خصوص خانواده های که محل و زندگی خود را در ولسوالی ها رها کرده و بیجاه شدنده اند و در محلات و مناطقی که از امنیت نسبی برخور دار بوده است مسکن گزین شدند، بازهم فشار فقر و بیچارگی و عدم موجودیت مواد غذایی و خوراکی عامل بروز شرایط بد تاسرحد فروش اولاد های شان نیز گردیده است. چنانکه دو سال قبل تعداد زیادی از افرادی که نسبت خشکسالی ها و تشدید جنگ ونا آرامی در ولایات غور، بادغیس و فاریاب به ولایت هرات مهاجر شدند و صفوف این بیجا شده گان تا هشتاد و صد هزار تن می رسید در دشت های بی آب و دامنه های تبه های شیدایی و غرب شهر هرات مسکن گزین شده بودند بالاثر صعود قیمت مواد خوراکی، بیکاری تعداد زیادی از افراد خانواده های بیجا شده، شرایط زندگی برای این افراد تاسرحدی ادامه یافت که فرزندان شان را برای تهیه غذایی خانواده به فروش رساندند در حالیکه نهاد های کمک رسان به شمول سره میاشت، صلیب سرخ و شهروندان هرات تا سرحد توان برای این بیجا شدگان کمک کردند، اما از اینکه حجم این خانواده ها زیاد بودند مشکلات آنان کاملاً حل نگردید، چرا که خشکسالی های دوامدار عامل رکود کشت و کار زراعتی گردید و زمین های زراعتی تحت کشت قرار نگرفتند، تمام مواد خوراکی از جمله غله جات را از خارج کشور به افغانستان تاجران و نهاد های دولتی وارد می ساختند. بناءً تمام همین عوامل برمشکلات خانواده های که زیر خط فقر قرار داشتند فزونی بخشید و زندگی آنان را تحت فشار قرار داد، فقط یگانه نهادی که تا اندازه برای رفع مشکل خانواده های فقیر همکاری به موقع نمود همین سره میاشت بود، بنابر آن برای تمام تاجران ملی است که به خاطر زدودن درد جانکاه فقر و تنگدستی سره میاشت را کمک ویاری کنند، تا از طریق این نهاد خیریه مشکل خانواده های نیازمند مرفوع گردد. از جانب دیگر به مسئولان حکومت است تا با تدابیر همه جانبه مشکل بیکاری را از برابر جوانان دور سازند و با ایجاد شغل صفوف طویل بیکاران را کوتاه تر سازند تا فقر و فاقگی در کشور ما کاهش پیدا کند.

نوری هروی

ممکن است شما دوست داشته باشید