روزنامه ملی انیس
ریاست روزنامه های دولتی افغانستان

سرمایه ملی افغانستان را حق ملت است برایش باز گردانید

امریکا در طی حضور مسلحانه ۲۰ سال نه تنها امنیت برقرار نگردید بلکه با تشدید جنگ تجاوز به اعتقادات رسوم، عنعنات بکله با دست درازی به حساسیت های ملی و اسلامی روحیه مقاومت را قوی و قویتر ساخته. با اداره مافیایی جنگ و اقتصاد تزریقی نخواست افغانستان به امن و رفاه برسد. چنانچه در آخرین روز های خروج از افغانستان با تشویق مردم و کادرهای علمی و فرهنگی افغانستان به فرار دروازه های امداد رسانی به مردم افغانستان را نیز بسته با امر به مسدود ساختن سرمایه های مالی و ملی افغانستان بیشترین ضربه اقتصادی را به مردم افغانستان وارد کرد.

امارت اسلامی پس از سقوط نظام فاسد وارد و در مضیقه اقتصادی قرار دادن شد با مسدود ساختن پول پشتوانه بانکی و مالی تلاش کرده بحران جدی و جدی تر کرده بود تا سبب ایجاد هرج و مرج های بیشتر گردد. امروز رسانه های جهانی یک گزارش را بزرگ نمایی می نمایند که گویا حقوق بشری در افغانستان در سایه نظام امارت در خطرات حالانکه خود شان به عنوان قاتلان جان هزاران کودک مرد و زن افغانستان که در مضیقه اقتصادی و فقر و قحطی قرار دارند محصول همین بزرگ نمایی حمایت کننده حقوق بشری در جهان است می خواهد از این حربه سوی استفاده کند.

اینست حضور ۲۰ سال امریکا با لشکرکشی ده ها هزاری آن صرف وضعیت جاری پیامد دیگری در برنداشته و ندارد امریکا با دزدی از زنان فقیرترین مردم که بیست سال جنگ را برآنان تحمیل کرد، می خواهد غرامت شکست خویشرا بگیرد زیرا همه جهانیان شاهد و آگاه اند که طیارات استخدام شده در پرواز به حمله بیلتوان، طراحان و محل بود و باش شان از افغانستان نه بلکه شریکان ستراتیژیک بوده است.

در آخرین روز های فرار ۱۱ انسان مظلوم یعنی کودکان را به بهانه تروریست داعشی هدف حمله مستقیم قرار داده پارچه پارچه ساخته بی شرمانه از پرداخت غرامت سرباز ذده چطور می شود یک چنین قدرت ادعای دفاع و حقوق بشر نماید که قتل عمدی انسان های مظلوم جمع کودکان برایش امر عادی باشد همینگونه با در فقر و قحطی قرار دادن میلیون ها انسان به اثر تصامیم ظالمانه وی.

جادارد به جای غرامت گرفتن و انتقام کشیدن در پی سیاست های ظالمانه، شکست خویش از سوی شریکان ستراتیژیک خودش مردم افغانستان را قربانی نساخته سرمایه های مسدود شده را باز و به مردم افغانستان برگرداند. مردم افغانستان به کمک ضرورت ندارند که از جیب خودشان به عنوان سخاوت دیگران پرداخت گردد.

بلکه می خواهند با دوران سرمایه های خود شان بتوانند چرخ های را کد شده اقتصادی شان به حرکت آمده به عوض اقتصاد تزریقی موقتی صاحب آب و نان حاصل کار و زحمت دراز مدت خود گردند همچنان از ملل متحد می طلبیم با کسب تجربه از حیف و میل میلیارد ها دالر کمک سخاوتمندانه مردمان صلح دولت جامعه جهانی با ایجاد میکانیزم ها و سیستم های نظارتی و حسابدهی در همآهنگی امارت اسلامی به جای توزیع مواد امدادی بعضاً بی کیفیت با توزیع پول نقد به مردم نیازمند، کودکان تحت تهدید شدید فقر و حمایت از پروژه های انکشافی اقتصادی در دراز مدت با مردم افغانستان معاونت نماید. امروز چنانچه شاهد هستیم میلیون ها دالر از سوی کشور های متعدد جهان به عنوان کمک های بشری اضطراری پرداخت شده و ادامه دارد باید تحت نظر سازمان ملل با میکانیزم های دقیق پرداخت گردد نشود تجربه میلیاردی کمک های قبلاً صورت گرفته که حیف و میل گردیده تکرار گردد. همچنان به عنوان مرجع معتبر از دولت امریکا بخواهد سرمایه های افغانستان حق ملت آن است نه وسیله پرداخت و باجگیری غرامت کشور و گروخاص تروریستی که هیچ ارتباط به مردم افغانستان نداشته و ندارد.

احمد خالد صدیقی

ممکن است شما دوست داشته باشید