روزنامه ملی انیس
روزنامه انیس یکی از قدیمی‌ترین روزنامه‌های چاپی در افغانستان می‌باشد. این روزنامه برای اولین بار در 15 ثور سال 1306 ه ش اولین نسخهٔ خود را در کابل منتشر کرد.

سالی که گذشت؛ چگونگی امنیت وکسب رضایت مردم

شفیق

برقراری عدالت  در جامعه  نیازمند صلح و امنیت است. بدون صلح و امنیت کرامت انسانی نادیده گرفته شده و حقوق اولیه بشری چون تحصیل،کار وصحت ازدست می رود. سال های متمادی جنگ و  ناآرامی در کشور صدمه ها و خساره های جبران ناپذیری به مردم ما  وارد ساخته است. عدم وجود صلح و دامن زدن به  اختلاف ها در میان اقوام کشور امنیت، ثبات وآرامش  را ازمردم ماگرفته بود.  اما باسقوط حکومت فاسد و برقراری نظام جدید صلح وامنیت که یگانه خواست مردم کشوربود به میان آمد.

ازاستقرارامارت اسلامی یک سال و اندی گذشت درجریان این سال امنیت درسراسرکشور حکم فرما شده است. چیزی که سالها مردم درجستجوی آن به انتظارنشسته بودند، امروزبه سراغ شان رسید. درسایۀ امنیت است که همه چیز به رشد وتعالی می رسد. امنیت زمینه رشد اقتصادی، اجتماعی، سیاسی ونظامی را برای یک جامعه مهیا می سازد. امیدوارهستیم که به زودترین فرصت ممکن همانند تأمین امنیت؛ شاهد برچیدن گلیم فقر ازکشورخودباشیم، تازمینه رفاه همگانی برای هم میهنان ما فراهم گردد. درین مورد خبرنگارروزنامه ملی انیس چکیده نظرشهروندان شهرکابل را  درطول یک سال  گذشته، جمع بندی نموده خدمت خوانندگان گرامی تقدیم می دارد:

شعیب باشنده مکروریان کابل نظرخودرا درموردتأمین امنیت درطول سال گذشته چنین بیان داشت:

اززمان استقرارامارت اسلامی درکشور اوضاع امنیتی روز به روزبهترشده رفته است. قبل ازآن روزانه  صدهانفر دراثرانفجار، ناامنی و عوامل دیگر، از مردم مظلوم ما به خاک وخون کشیده می شد. خانواده ها درسوگ  فرزندان شان نشسته وبه تعداد یتیما ن وبیوه ها درکشور افزوده می گردید. قریه هابمباران شده  همه هست وبود مردم به خاک یک سان می شد. درشهرو بازار امنیت وجودنداشت، جرمهای جناحی فضای شهررا دگرگون ساخته بود. هیچ کسی امنیت فردی نداشت حتابگونه آزاد درموبایل خود صحبت کرده نمی توانست. درهنگام صحبت کردن تیلفونها با تهدید سلاح به یغما برده می شد. مرجعی برای شکایت ورسیدگی وجودنداشت. مردم می گفتندکه اکثراًحوزه های دوازده گانه امنیتی درعاید چپاولگران شریک بودند. چون مجرمی که درحوزه های امنیتی بازداشت می شد، بدون اینکه جزایی برایش داده شود به زودترین فرصت رهامی گردید. بیادنداریم که بنام چپاولگرموبایل ویااموال مردم کدام رهزنی جزا دیده باشد.

اما الحمدلله امروزبه ندرت شنیده می شودکه ازنزدکسی در روز روشن ویا شب هنگام موبایل دزدی شود ویا جایی به خانه های مردم چپاول زده شود. همین تأمین امنیت است که مردم می خواهند.

یگانه مشکل فعلی مردم ما نبودشغل درامد زا است. چون مردم ما به خصوص درشهرکابل اکثراً روزانه کارمی کنند وشب برای خانواده خود لقمه نانی  می برند، یعنی که روزمزدهستند. اگرامارت اسلامی بتواند برای مردم شغل های مختلفی رامهیابسازد تاشهروندان ما صاحب لقمه نانی شوند، پس برایشان یگانه نظام است که بعدازسالها انتظار، دررفاه وامنیت قرارگرفته اند.

احمدالله باشنده ده افغانان شهرکابل که دستفروشی می کند درمواردمختلف نظرخودرا چنین بیا ن می دارد:

سالهاست که درشهرکابل نسبت نداشتن پول وافر دست فروشی می کنم. الحمدلله اکنون امنیت خوب شده است انتحاروانفجارویا جنگی وجودندارد. مردم ما درمقایسه با سالهای قبل که ازبابت جنگ وخونریزی رنج می بردند، امروزآرام وآسوده هستند. اما مشکل امروزی مردم ما نبود کاروگرانی نرخها است.  بیشترازچهل سال می شودکه درکشورما جنگ لعنتی وجودداشت، همه زیربناهای اقتصادی کشور ومردم مارا منهدم ساخته است. اکثریت مردم ما درحالت بخورو نمیر قراردارند. به خصوص طی بیست سال اخیرسایه امپریالیزم سیاه که درکشورما پهن شده بود، غلامان حلقه بگوش خود را بالای گرده های ملت مظلوم ما باالنوبه، به آقایی وباداری نشانده تاتوانستند این مردم بیچاره و مظلوم را درفضای گسترده فقرنگهداشتند. نتنها زمینه دریافت لقمه نانی را برایشان مهیا نساختند، بلکه رنگینی دسترخوان شان راهم ازآنان برچیدند.

پولهای استخباراتی بیشتراز۴۵ کشورجهان راکه  بنام کمک به مردم وارد افغانستان می کردند، به بهانه های مختلف به کیسه های غلامان مزدور شان سرازیرمی نمودند.

یگانه دستاورد بیست ساله امریکا وعروسک های قلابی اش  به کشورما طورنمونه قرارذیل است:

توسعه فسادمالی ، رشوت خوری ، ترویج فساد اخلاقی که ازچشم وگوش فردفردمردم ما پنهان نبود وفراموش شدنی نیست، ازدیاد روزافزون کشت ، قاچاق وترافیک موادمخدر وده ها جرم وجنایت دیگر بوده می تواند.

این نوکرانی که تاسال قبل  به مسند قدرت تکیه زده بودند، اگرواقعاًغیرت افغانی می داشتند، درین بیست سال ازسرمایه بادآورده کشورهای جهان، حداقل ۵۰ درصد به نفع مردم وکشورما درقسمت زیربناهای اقتصادی ، صحی واجتماعی استفاده مثبت می کردند، امروز به لعنت، خشم ونفرت مردم مواجه نمی شدند. مردم ما نیزبه این اندازه ناتوان، خوار ومحتاج لقمه نانی نمی گردیدند.

باید یادآورشوم، دستاورد دیگری که درطول بیست سال به یک عنعنه ورسم درمیان نوکران امپریالیزم سیاه  یعنی امریکا تبدیل شده بود، ایجاد وحشت ودهشت درمیان همشهریان کابل بود. هرکدام ازین عروسک ها ازلحظه که پای شان ازفرش خانه به سیت موترزره گذاشته می شد، سرک های داخل شهر به خصوص جاده که مسیرش ازخانه تا به دروازه ارگ ویاچوکی های اجاره یی شان بود،  درآنی واحد ازهرنوع واسطه نقلیه وعابرپاک می شد. هرکدام ده ها موترتعقیبی بافوج های بیشمار همانند هیولاهای وحشی، خاک وگردباد را نثار همشهریان می کردند ومی گذشتند.

گاهی ساعت ها چنین جاده ها بروی همه ملت بند می شد. بارها شنیده ایم ومردم شاهد اند که مریضان عاجل درین راه بندان فوت کرده وخانم های باردار نوزادشان میان موترهای حامل شان به دنیا آمده وبعضاً تلف شده اند. اکثراً این گزارش ها رسانه یی شده حتا به سویه جهانی،  اما انسان های بی غیرت به گوش شان خللی وارد نشد وپندو عبرتی نگرفتند، به رسم وعنعنات شان ادامه می دادند. تااینکه آه مظلومان گلوگیر متکبران گردید وباذلت وخاری پابه فرارنهادند، نام زشت ونفرت مردم را بطورهمیش کمایی کردند.

اما امروز هم کشورما الحمد لله دارای یک نظام، یک حکومت وامارت است. درمدت یک سال می شود نتنها که هیچ جاده یی بروی عابرین بند نشده است بلک جاده های که قبلاً توسط اجیرا ن بند شده بود به مرور زمان همه بروی هم شهریان عزیز بازگذاشته شده است. من که ازصبح تاشام درین جا به دست فروشی مصروفم تااکنون ندیده ام جاده یی بنام این و آن بروی عابرین ویاوسایط نقلیه عامه بندشده باشد. یا مثل دوره حکومت مفسدگذشته سبب وحشت ودهشت مردم شهرگردیده باشند.

هنوزکه هنوزاست نتوانستم تفکیک کنم  درین موترهای که تردد دارند وزیرکابینه کدام است، رئیس الوزرا کدام است ویا معین کدام خواهد بود. همه درمسیر خود درامنیت تام بسربرده به راه خودطرف منزل بدون آزار و اذیت کسی، ادامه می دهند. این است که می گویند مردم بادولت ودولت بامردم، هردوبازوی همدیگراند.

حکمت الله باشنده خیرخانه شهرکابل درمورد می گوید: درین یک سال که ازاستقرار امارت اسلامی می گذرد امنیت نتنها درشهر کابل بلکه درسراسر کشور تأمین گردیده است. این چیزی است که خواست همه مردم کشورمااست. ازجانب دیگر قسمی که می بینیم ومی شنویم گراف جرمهای جناحی نیز روز به روز کم شده است. مسئولین امنیتی شب وروز درتلاش  اند تا مخربین مفسد، امنیت باشندگان شهررا مختل نسازند.

این درحالیست که سال قبل مردم حتا درخانه های خود امنیت نداشتند در روی بازار ازموبایل خود در روز روشن به صورت درست استفاده کرده نمی توانستند. دزدان موترسایکل سوار در روز روشن پیش چشمان مردم موبایل باشندگان شهر را می ربودند. نه ترسی داشتند ونه هم پروای امنیت را.

امروزالحمد لله اثری ازین مجرمین دیده نمی شود. مردم بادل جمع به کاروبارخود مشغول هستند.

یگانه چیزی که مردم ازامارت اسلامی بعد ازتأمین امنیت می خواهند، ایجاد شغل است. شخصاً خودم لیسانس اقتصادهستم، سه سال قبل از پوهنتون فارغ شدم. درمدت دوسال قبل به هردرب ودروازه یی دولتی که مراجعه کردم، برایم کارندادند. سه باردر رقابت های آزاد اشتراک کردم. بابلند ترین نمرات درهردو امتحان تحریری وتقریری موفق شدم، اما چونکه واسط و پول (که معیاراصلاحات اداری آن زمان بود ) نداشتم، پذیرفته نشدم.

ازرنج روزگار مجبورشدم تابه کراچی وانی روآورده یک لقمه نانی برای خانواده خود جستجوکنم.

ازمسئولین امارت اسلامی می خواهم تادر جذب  کادرهای مسلکی توجه نمایند، زیرا اینها همه سرمایه های کشوراند. بسیاری این کادرها که اولاد غریب اند باسرمایه ملت به این مهارت رسیده اند وباید ازآنان در ارتقا وپیشرفت کشور استفاده موثر صورت بگیرد. اینها همه مردم صادق وبااخلاص کشوراند که درهرشرایط بارنج وغریبی خود، سوخته وساخته اند، اما فقط آرزوی شان خدمت به مردم وکشوراست. درنهادچنین افراد نه تعصب وجود دارد ونه رنگ ونژاد. امید وارم که مسئولین امارت اسلامی  باتشویق و ترغیب کادرهای مسلکی  مانع فرارمغذها که سرمایه یک نسل کشوراند، گردد.

 

 

 

 

 

ممکن است شما دوست داشته باشید