روزنامه ملی انیس
ریاست روزنامه های دولتی افغانستان

روند صلح را به دقت دنبال کنید

روند گفتگو های صلح افغانستان در این روز های اخیر، وارد مرحله حساس خود شده است.
زلمی خلیلزاد نماینده ویژه ایالات متحده امریکا در امور صلح افغانستان، سفر های دوره خود را در منطقه آغاز کرده روز چهار شنبه گذشته در تیوتی نگاشته که وی با وزرای خارجه کشور های آسیای میانه(ازبکستان، تاجکستان، ترکمنستان، قزاقستان، قرغیزستان) در تاشکند و سران حوکمت پاکستان در اسلام آباد و از طریق ویدیو کنفرانس با رهبریان سیاسی افغانستان پیرامون صلح این کشور و کامل شدن روند رهایی زندانیان و آغاز گفتگو های بین الافغانی بحث نموده است، همچنان سخنگوی دفتر سیاسی طالبان در قطر نیز از گفتگوی ویدیوی ملا عبدالغنی برادر رئیس دفتر سیاسی طالبان در قطر و مایک پمپئو وزیر خارجه امریکا خبر داده و تأکید نموده که هردو جانب روی اجرایی شدن تمام بند های توافقنامه به ویژه رهایی تمام زندانیان طالب بحث و تبادل نظر نمودند.
رئیس دفتر سیاسی طالبان با وزیر خارجه امریکا در حالی در کنفرانس ویدیوی، روی رهایی تمامی زندانیان طالب بیشتر تمرکز داشتند که به باور مردم افغانستان بیشتر از هر زمان دیگر امروز کاهش خشونت و یا هم آتش بس سراسری در کشور نسبت به دیگر مسایل از ضرورت های اساسی جامعه به شمار می رود.
این مسأله اظهر من الشمس است که دولت افغانستان متعهد به رهایی تمامی زندانیان طالب است و تاکنون مرحله وار نزدیک به چهار هزار زندانی طالب را از بند رها ساخته و در آینده نزدیک طرح رهایی تمامی زندانیان طالب نهایی خواهد شد، اما بخش عمده و سرنوشت ساز این توافقنامه که کاهش خشونت ویا آتش بس است، هیچگاهی از سوی طالبان به آن اشاره نشده، بلکه در هر ملاقاتی که طالبان با کشور های تسهیل کننده صلح داشته اند روی رهایی پنج هزار زندانی و قوماندانان ارشد این گروه تأکید شده است، در حالیکه اگر صلح واقعی برقرار شود و نیروهای مسلح طالب در حکومت افغانستان مدغم گردند، بدون شک تمامی زندانیان این گروه در هرکجایی که هستند آزاد خواهند شد، اما پرسش اینجاست که چرا بیش از آغاز گفتگو بین الافغانی و رسیدن به یک تفاهم جامع و یا حداقل اعلام آتش بس سراسری، طالبان به رهایی افراد شان که محکوم به جرایم جنگی اند بیشتر تأکید دارند.
آگاهان امور سیاسی به این باور اند که پا فشاری طالبان بیش از هر موضوع مهم و کلیدی دیگر به رهایی قوماندانان ارشد این گروه نمایانگر این است که طالبان با استفاده از شرایط موجود، تلاش دارند تا جبهات جنگ شان را بازسازی و آرایش نظامی نمایند، زیرا از مذاکرات و تماس های تیلفونی هیئت مذاکره کننده طالبان با خارجی ها، چنان استنباط می گردد که این گروه انگیزه برای برقراری صلح سراسری در کشور ندارند، بلکه آنها تا کنون به عنوان یک گروه پیروز وارد مذاکره شده اند.
هرچند به گفته رئیس جمهور غنی تصمیم نهایی در مورد صلح را مردم افغانستان خواهد گرفت، اما مردم افغانستان این پرسش را نیز مطرح می کنند که چی تضمین وجود دارد که طالبان با رهایی تمامی زندانیان شان از زندان های حکومت، حاضر به گفتگو های بین الافغانی نشوند و اگر نیز حاضر شوند طبعاً به نظر می رسد که مذاکرات بین الافغانی دشوار ترین مرحله صلح و دشوار تر از توافق امریکا و طالبان خواهد بود، زیرا نظر به ادامه خشونت ها و تشدید جنگ آنهم در آستانه مذاکرات، معلوم می گردد که در مذاکرات ممکن طالبان خواست های بسیار بزرگی را مطرح خواهند کرد.
بناءً دولت افغانستان باید در این برهه حساس از تاریخ سیاسی اش از دقت کامل کار گیرد و روند گفتگو های صلح ورهایی دیگر زندانیان طالب را با توانایی، استقلالیت و درایت، مدیریت و رهبری کند.

ممکن است شما دوست داشته باشید