روزنامه ملی انیس
ریاست روزنامه های دولتی افغانستان

راهکار پاسخ  به ندای افراد زیرخط فقرباید جستجو گردد

بروز نا امنی  ناشی ازجنگ وگسترش فعالیت های گروه های مسلح مخالف از یک طرف زمینه کشت وزراعت  را در ولسوالی ها وقریه ها با گذشت هر روز تنگ تر می سازد واز جانب دیگر باتشدید منازعات تنظیمی وتداوم  جنگ های تحمیلی ونیابتی  از جمله عواملی اند که در گسترش فقر وبیکاری اثر نهایت ناگوار وارد ساخته است . بنا به بررسی های به عمل آمده در روزهای اخیر از طریق  اداره ملی احصائیه، همین اکنون اضافه از  هژده میلیون تن از افراد جامعه ما ومردم بیجاره افغانستان در فقر و بیچارگی زندگی پُر مشقت را سپری می کنند که اکثراً افراد این خانواده ها اعم از جوانان تحصیل یافته وکم سواد نسبت بیکاری وعدم شغل تحت شرایط فقر قرار گرفته اند، در همین راستای بیداد فقر در میان جامعه تعدادی از خانواده  ها که بالاثر تداوم جنگ ونا آرامی  های رو به افزایش از قریه ها وولسوالی بیجا ودر مناطق که  از امنیت نسبی بر خور دار است  مهاجر شدند واز فعالیت های زراعتی خویش که یگانه منبع دسترسی به معیشت و تهیه نفقه خانواده ها بود دور شدند واین موضوع عامل قرار گرفتن آنان تحت شرایط ومشخصه فقر وفاقگی گردید. که بر اساس بررسی که از طریق اداره احصائیه ومعلومات افغانستان صورت گرفته گفته شده که تقریباً نیمی از نفوس افغانستان یا حتا ۵۲ درصد مردم افغانستان روی مشخصه خاص وعوامل متعددی شامل خط فقر می باشند وزیاد تر افراد شامل خط فقر شامل خانواده های می گردد که تعداد اعضای آن به ده تن می رسد واین افراد که چند تن از آنان بیکار اند از مصونیت غذایی نیز محروم اند که تعداد چنین افراد درسطح کشور اضافه از۱۳ در صد را تشکیل می دهد.

بناءً نباید فراموش گردد که موضوع فقر وفاقگی نه تنها به گسترش عدم مصونیت غذایی تاثیرات زیادی وارد نموده است بلکه روی موضوعات آموزش وتحصیل اعضای خانواده ها نیز اثر منفی وارد ساخته است زیرا خانواده  های که حد اقل تاهشت تن درآن شامل اند شاید دو یا سه طفل آنان نسبت عدم امکانات اقتصادی نتوانند  شامل مکتب ومدرسه شوند. از جانب دیگر پایین بودن کیفیت شغل وکار نه تنها عامل عدم دسترسی به غذای کافی در خانواده ها گردیده است بلکه سبب گردیده تا راهکار بیرون رفت  از فقر باموجودیت نا آرامی هاوخشکسالی های دوامدار کمتر سراغ گردد وبازهم شرایط فقر وحلقه فقر با افراد کم درآمد وبیکار تنگ ترشود.حتا زندگی خانواده ها را به دشواری های تا سرحد فروش اولاد وفرزندان شان وادار سازد، چنان که سال گذشته تعدادی از خانواده های که از ولایات فاریاب ، بادغیس وولایت غور نسبت تداوم خشکسالی ها وتشدید جنگ و نا آرامی ها به هرات مهاجر شده بودند اطفال وکودکان خویش را با پول اندک و ناچیز فروختند تا از پول فروش فرزند خویش برای سایر اعضای  خانواده غذا تهیه کنند. این در حالیست که مقامات ونهاد های مسئول حمایت از خانواده های فقیر از جمله سره میاشت و اداره مبارزه با حوادث درجریان قرار گرفتند ولی نسبت گستردگی تعداد بیجا شده گان که همین اکنون در دشت های شیدایی صد ها خانواده در زیر خیمه ها درعالم بیچارگی زندگی پر مشقت  را سپری می کنند وفقر برآنان بیداد می کند. تذکار چگونگی زندگی این خانواده های بیجا شده در دشت های شیدایی هرات نمونه از زندگی تحت فقر وبیچارگی تعدادی از مردم کشور ما بوده که یاد آوری گردید اما موجودیت جنگ های تحمیلی تعداد زیادی از مردم کشور ما را در زیرخط فقر قرار داده است.

چرا که تشدید جنگ های تحمیلی وعدم موجودیت شغل وکاهش کشت وزراعت در ولسوالی ها وقریه ها که اکثریت مردم آن مناطق در بیکاری به سر می برند و بعضی اوقات که برای دادوستد وخرید اجناس مورد نیاز با پول های ناچیز مزدوری وکارگری به شهر ومرکز ولایت بروند از طرف گروه های مسلح  تحت تعقیب قرارمی گیرند ودر بازگشت تا سرحــد

لت وکوب وسرزنش می شوند که همین موضوع نیز ساکنان ولسوالی های دور افتاده را به فقر وفاقگی دچا ساخته است.

 این بیداد وبیکاری وفقر روز افزون زمانی مورد بررسی قرار گرفته است که وزیرکار وامور اجتماعی کشوراظهار نموده است که امکان دارد در سال جاری درحدود شش صدو هشتاد هزار منبع کار وشغل درکشور ایجاد شود وتعداد زیادی از جوانان بیکار کشور در  مرکز وولایات شامل شغل ووظیفه شوند این وعده وزیر کار وامور اجتماعی زمانی تذکارمی یابد که اضافه از ۲۴ درصد نیروی کاری افغانستان بیکار اند و زندگی پر مشقت در شرایط فقر وبیچارگی با خانواده های خویش چه درقریه ها چه در شهر ها سپری می کنند وانتظار دستیابی به شغل وکار را دارند.

 مردم کشور ما از مسولان حکومت وحدت ملی که در نخستین روز های آغازکارش برای مردم از تغییرات در سفره وبهبودی شرایط زندگی برای آنان وعده سپرده بود تقاضا دارند  تا برای رفع مشکل بیکاری  وزدودن  فقر وبیکاری آنان راهکار سازنده راجستجو نمایند وبرای جوانان  تحصیل یافته که با یک عالم رنج وزحمت تحصیلات خویش را به پایان رسانده اند شرایط دسترسی به شغل ووظیفه که مطابق مسلک وتحصیل آنان باشد مساعد  سازند تا بتوانند برای خانواده های خویش که تا پایان تحصیل آنان را حمایت وکمک کرده اند کمک وهمکاری کنند وآنرا از حالت فقر وبیچارگی نجات دهند.

نوری هروی

ممکن است شما دوست داشته باشید