روزنامه ملی انیس
روزنامه انیس یکی از قدیمی‌ترین روزنامه‌های چاپی در افغانستان می‌باشد. این روزنامه برای اولین بار در 15 ثور سال 1306 ه ش اولین نسخهٔ خود را در کابل منتشر کرد.

خیال‌پلو‌ها در خارج از کشور

وقتی که چیزی در اختیار کسی نبود، خیال‌پلو می‌زند و درآتش خیال، پلوهای چرب و روغن‌دارِ زیادی را می‌پزد.

یکی از این خیال پردازان عبدالرشید دوستم، جنرال کمونیست دو‌آتشه است که در بیرون از کشور به سر می‌برد و رسیدن به قدرت ظالمانه را هنوز خواب می‌بیند و در لوح خیال خویش مشق‌وتمرین می‌نماید.

اما نمی‌داند که این: خواب است و خیال است و محال است و جنون.

وی چندروز قبل در اظهاراتی از جنگ و مقاومت دوباره در افغانستان سخن گفت و با بی‌شرمی تمام از کشورهای قدرتمند و اشغالگر خواهان کمک نظامی شد.

این کمونیست بدنام در چهل و چند سال تجاوز قشون سرخ شوروی و در بیست اشغال امریکا در کنار اشغالگران قرار داشت و جفاها و جنایات بزرگ و نابخشودنی را در حق مسلمانان و مجاهدین انجام داد.

این جنگ‌سالار دایم الخمر، در دوره سیاه کمونیستی صدها جنایت را مرتکب شد و لشکر بدنام آن، در طول حاکمیت «جنبش» در برخی از ساحات کشور هزاران خانواده را بی‌خانمان ساخت و گل عزت‌وعفت هزاران شهروند این کشور را پای‌مال کرد.

خصوصاً در بیست سال اشغال کشور توسط امریکا و ناتو، این هیولای خون‌آشام با «معامله‌های ننگین» و «دام تزویر» به جنایات بزرگی دست یازید و باهمدستی امریکای اشغالگر جرم و جنایت نابخشودنی را در افغانستان مرتکب گردید و جمع کثیری از مجاهدین نامدار را به امریکایی‌ها تسلیم داد و هزاران مجاهد دیگر را به شهادت رساند.

دوستم، شخصاً انسان جنایت‌پیشه بوده و دست‌هایش همواره در خون ملت مسلمان افغانستان تر و از بزرگ‌ترین جانیان تاریخ افغانستان به شمار می‌رود.

وی عملاً انسان بدکار است و تجاوز بر احمد ایشچی و قضیه‌ی اکبر بای و غیره از کارنامه‌های شرم‌آور و سیاه این مفسد به شمار می‌رود.

قتل عام های «دشت لیلی» و «قلعه‌ جنگی» و ده‌ها قضیه‌ی تلخ دیگری، همه بر حجم جنایت این جنرال جنایکار مهر تایید می‌گذارند و بر بدبختی و فتنه‌انگیزی آنان گواهی می‌دهند.

وی اگرچه پیوسته خواب قدرت می‌بیند و از امریکا و کشورهای اشغالگر برای بی‌ثبات کردن افغانستان طلب کمک می‌کند، اما جهان و کشورها آن را به‌حیث جنایت‌کار می‌شناسند و پرونده‌‌ی جنایی ضخیمی در سازمان‌ملل، حقوق بشر و دیگر نهادهای عدلی و قضایی دنیا دارد.

این جنایت‌کار و دیگر جنایتکاران را مردم افغانستان نیز می‌شناسند و با انبوهی از جرم و جنایت آنان آشنا هستند.

ملت افغانستان، دیگر به هیچ‌وجه اجازه نمی‌دهند که جنایتکاران و جنگ‌سالاران وارد افغانستان شوند و بار دیگر این سرزمین را به خانه‌ی جنگ و تخت خیزِ فتنه‌ و آشوب خویش تبدیل نمایند و بالای گرده‌های ملت سوار شوند و بر اراده‌ی مردم سلطه‌وسیطره‌ داشته باشند.

این قماش، باید دیگر آرمان و آرزوی سلطه‌جویی و حکم‌روایی را نداشته باشند و فقط می توانند به حیث یک فرد عادی و تبعه‌ی این کشور در آغوش وطن برگردند و به زندگی به دور از دغدغه‌های سیاسی و امیال قدرت ادامه بدهند و پول‌های گزافی که در انقلاب‌ها و تحولات به دست آورده اند، استفاده نمایند.

در غیر آن، خاک و آب و هوای افغانستان، دیگر قلدر و قلّاش را، پرورش نخواهد داد و ملت افغانستان زورگوی، مستکبر و متجاوز را نمی‌گذارند که پا در حریم شان گذاشته، دست به جنایت بزنند و یا جنگ و جدالی و فتنه‌یی را به راه اندازند.

 

 

ممکن است شما دوست داشته باشید