روزنامه ملی انیس
روزنامه انیس یکی از قدیمی‌ترین روزنامه‌های چاپی در افغانستان می‌باشد. این روزنامه برای اولین بار در 15 ثور سال 1306 ه ش اولین نسخهٔ خود را در کابل منتشر کرد.

جشن استقلال در پرتو استقلال

همه ساله در افغانستان استقلال، جشن گرفته می‌شود و در بیست سال اشغال و نبود استقلال واقعی نیز جشنی زیر عنوان )جشن استقلال( برگزار می‌شد و پول هایش هنگفتی به مصرف می‌رسید.

در این هنگامه‌های تشریفاتی و جشن‌های تحلیل‌ناشده و غیرواقعی، تمام شهرها و خصوصاً شهر کابل در یک وضعیت آزاردهنده‌یی قرار می‌گرفت و چالش‌های راه‌بندان و مشکلات دیگری ملت را در وضیعیت ناگواری قرار میداد.

درآن جشن‌ها سفیران کشورهای متجاوز، فرماندهان نظامی نیروهای بیگانه در حالی در صف نخست حضور می‌یافتند که افغانستان را در چنگ اشغال خویش داشتند و هزاران جنایت را عملا در این سرزمین مرتکب می‌شدند.

استقلال و آزادی در گذشته‌ها و به ویژه در بیست سال پسین، تجلیل می‌گردید و اما تحلیل نمی‌شد.

یعنی در دوران حکومت کمونیستی و همچنین در بیست سال اخیر، کشور عملا در اختیار اشغالگران قرار داشت و ذره یی از استقلال و آزادی به مشاهده نمی‌رسید.

در سالیان گذشته، جشن‌های پر زرق و برقی برگذار می‌شدند، پول‌های گزافی که اغلب حق ملت گرسنه‌ و بیچاره‌ی افغانستان بود، به باد نیستی سپرده مۍشد و از محتوای آن جشن‌ها اشغالگران سود می‌بردند و حضور نیروهای بیگانه و متجاوز در این سرزمین، توسط زبان‌های ناپاک و دهان‌های کرایی توجیه می‌گردید.

اما خوشبختانه امسال، جشن استقلال در پرتو استقلال برگزار می‌گردد و افغانستان عزیز به استقلال واقعی و آزادی راستینی، دست یافته است.

امسال، استقلال کشور در حالی تجلیل می‌شود که یک‌تن هم از نیروهای ناپاک اشغالگر در افغانستان حضور ندارد و از سنگ و خاک جغرافیای افغانستان، نعره‌ی آزادی به گوش میرسد و گل و گیاه این خاک و خطه، سرود استقلال می‌سرایند.

امسال، بوی آزادی و استقلال واقعی، فضای کشور را معطر کرده است و پرندگان خوش‌الحان این جنت‌زمین، شعر آزادی می‌خوانند و ترانه‌ی استقلال زمزمه می‌کنند.

امسال، ملت مجاهد و شهیدپرور افغانستان، استقلال کشور را در حالی جشن می‌گیرند که بوی پای لشکر اشغالگر و محور شرارت از هیچ‌جای وطن استشمام نمی‌شود و صدای پای خشن و خشون‌بار تجاوز و اشغال به گوش نمی‌رسد.

امسال، ما جشن استقلال کشور را در حالی برگزار می‌نماییم که روح شهدای کشور شاد و شکوفا گشته است و خنده‌های شادمانی بر لب‌های یتیمان، مادران، پدران، برادران و خواهران داغ‌دیده و مصیبت‌‌زده‌، جاری گردیده است.

امسال، سال پیروزی خون بر شمشیر و غالب‌آمدن حق بر باطل بود.

امسال، سالی‌ست که پرچم فتح مبین (بیرق سفید) در سراسر کشور بلند شد، داعیه‌ی بزرگ امت اسلامی به پیروزی رسید و آرمان شهدای گلگون‌کفن و پاکبازان راه عزت و آزادی در کرسی تحقق، تکیه زد.

امسال، جشن استقلال در حالی برگزار می گردد که شیون زنجیرِ دست و پای مجاهدمردان از زندان‌های جهنمی پلچرخی و بگرام به گوش نمی‌رسد و چشم‌های آهوانه‌ و پریشان مجاهدین از پشت میله‌های زندان در انتظار رهایی نیستند.

ما این روز را گرامی میداریم و این آزادی که‌ با خون هزاران شهید و معلولِ این ملت سلحشور و سربلند به دست آمده است را برای تک تک ملت آزاده تبریک می‌گوییم و افغانستان عزیز را برای همیشه، مستقل و مقتدر از بارگاه رب‌العزت استدعا می‌نماییم.

ممکن است شما دوست داشته باشید