روزنامه ملی انیس
روزنامه انیس یکی از قدیمی‌ترین روزنامه‌های چاپی در افغانستان می‌باشد. این روزنامه برای اولین بار در 15 ثور سال 1306 ه ش اولین نسخهٔ خود را در کابل منتشر کرد.

بیکاری و فقر اقتصادی صدمات کوبنده‌ای به پیکر جامعه وارد می سازد

نجیب

امروزه یکی از مولفه های مهم در دنیا معاصر، اقتصاد می باشد، مسایل اقتصادی و اجتماعی بنیاد و تهداب هر جامعه سالم و شکوه‌مند، یا جامعه ناسالم و دردمند را تشکیل می دهد. به هر اندازه که یک محیط و جامعه مؤثرتر و مفیدتر باشد به همان میزان جامعه در مسیر رشد، تعالی، سربلندی و بالندگی قدم می گذارد. بنا براین بیکاری و فقر اقتصادی  به عنوان یک عامل بازدارنده می تواند جامعه ای را به سمت قهقرا و تباهی بکشاند و از دستیابی به اهداف والا و تکامل بازدارد، پس معلوم می شود که اقتصاد در هر جامعه ای پایه و اساس تمامی تغییرات و تحولات محیطی به شمار می رود و بیکاری نیز سبب و علت پیدایش سایر فقر ها را در اجتماع فراهم می کند. بیکاری و فقر اقتصادی صدمات کوبنده ای را به پیکر جامعه و اجتماع وارد می سازد.

بیکار به کسی خطاب می شود که توان و ظرفیت پیش برد امور و کار را داشته باشد اما امکانات کاری برایش مساعد نباشد یا زمینه های اشتغالزایی در جامعه کم رنگ تر باشد. بیکاری انواع و اقسام متعدد دارد، لیکن به صورت فشرده اشاره شد. فقیر کیست؟ فقیر واقعی به کسی گفته می شود که توان پیشبرد امور و اداره خانواده و  شرایط اقتصادی و معیشتی خود را ندارد و قادر نیست دراین مسیر گام های اساسی و روبه پیشرفت بردارد. بنابراین افرادی که توان کارکردن و کسب درآمد را داشته و یا قدرت افزایش اطلاعات و کسب علوم لازم جهت بهتر کردن زندگی خود را دارند ولی به جهت سستی و تنبلی، کار و تلاش نمی کنند، فقیر به حساب می آیند. بنا بر تعریف بانک جهانی کسانی که روزانه کمتر از ۱٫۹ دالر امریکایی درآمد دارند، فقیر محسوب می شوند. نظام اقتصادی سوسیالیستی فقر را یکی از مشکلات حاد جامعه بشری عنوان می کند و حتی تمام هم و غم خود را در دفاع از کارگران که اکثریت شان را فقرا تشکیل می دهد می داند  و به عقیده این نظام یگانه عامل فقر در جهان، همانا نظام سرمایه داری است که حق مالکیت ابزار تولید را به فرد مجاز دانسته است، راه علاجی که این نظام اقتصادی پیشنهاد می کند این است که در گام اول حق مالکیت فردی بر ابزار تولید سلب شود و سپس تمام ابزار تولید از نزد افراد به نفع دولت مصادره گردد. دولت به نمایندگی از جامعه با تطبیق پلان های متمرکز اقتصادی زمینه مساوات و عدالت  را در بین افراد جامعه فراهم کند، که در آن صورت مشکل فقر به خودی خود حل می شود.

به باور کارشناسان اقتصاد اسلامی، حب مال یکی از خواست های فطری انسانها بوده که از سوی نظام اقتصاد سوسیالیزم نادیده گرفته شد، به همین خاطراین نظام اقتصادی به اسقاط مواجه گردید، چون هرچه در برابر خواست فطری انسان قرار گیرد محکوم به زوال است.

اسلام نه تنها اینکه فقر را نمی پسندد بلکه آن را مردود نیز می داند و برای از بین بردن فقر، راهکارهای متفاوت فردی و جمعی را پیشنهاد می نماید. مثلاً در راهکارهای فردی به مسلمانان اجازه نمی دهد که اسراف و زیاده خرجی نموده و اموال شان را در جاهای غیر ضروری به مصرف برسانند‌. اسلام نه تنها دیدگاه واقعی و متوازن در ارتباط به پدیده فقر دارد، بلکه راه حل های واقعی را بخاطر محو آن نیز پیشکش نموده است. اما نظام واقعی و حقیقی اقتصادی اسلام که تهداب گذار جامعه مرفه و متمدن می باشد در عرصه چرخش تا هنوز فعال نگردیده و مورد استفاده قرار نگرفته است وگرنه تمام معضلات اقتصادی حل خواهد شد.

اما علل های فقر و بیکاری در کشور عزیز ما افغانستان که بیش از چهار دهه می شود در آتش های فتنه انگیز آن می سوزد، عدم اشتغالزایی، عدم حمایت های شایسته و بایسته از سکتور خصوصی، عدم حمایت و کم توجه یی حکومت به زیر ساخت ها و زیر بنا ها به این مفهوم که حکومت های حاکم در کشور ما در نزدیک به یک قرن اخیر، فاقد یک استراتیژی جامع، و عادلانه بوده  که منجر به افزایش بیکاری و ده ها و صدها مسئله دیگر گردیده است.

در نتیجه می توان گفت راه حل معضلات کنونی اقتصادی کشور، ایجاد اشتغال برای کسانی که ظرفیت و توانایی و مهارت های نوین را دارا می باشند و در عموم برای فقر زدایی اقدامات لازمی اتخاذ گردد، حمایت از سکتور خصوصی، ایجاد فابریکه‌های تولیدی، جلوگیری از واردات اموال و اجناس بی کیفیت، افزایش صادرات، ایجاد پارک های صنعتی، توزیع سبسایدی به سرمایه گذاران و دهاقین، جلب کمک های خارجی و تأمین مصؤنیت بازرگانان  در کشور می باشد.

خوشبختانه با پیروزی امارت اسلامی زمینه های مساعد برای سرمایه گذاری داخلی فراهم شده و توجه نهادهای مسئول را در این قسمت خواهان است. به افغانستان عاری از فقر وبیکاری.

ممکن است شما دوست داشته باشید