روزنامه ملی انیس
ریاست روزنامه های دولتی افغانستان

اضرار سگرت و  مواد مخدره

استعمال و دودکردن سگرت و مواد مخدر، یکی از اسباب عمده مشکلهای صحی در جهان امروزی، بخصوص در قرن حاضر، به حساب می رود. قرار احصائیه وگزارشهای از سازمان های صحی جهانی، در بین ده تن که می میرند، علت مرگ یکی از آنها را از باعث کشیدن و استعمال سگرت و دخانیات قلمداد می نمایند و تعداد اشخاصیکه هر سال در اثر کشیدن سگرت و دخانیات جانهای شیرین شانرا از دست می دهند در حدود پنج میلیون نفر در سطح جهان می باشد.

اشخاص و افرادیکه معتاد به سگرت و دخانیان اند، طبق نظریه دانشمندان طب، همیشه از تکالیف قلبی، بی اشتهایی و خستگی عصبی، شاکی اند. همچنان دکتوران طب درباره معتادان به سگرت، دخانیات و مواد مخدر نظر داده اند که آنان همیشه از عدم فعالیت گرده ها، شیوع سرطان های مزمن و سرطان های ریه مثانه، شش ها، جگر و بعضاً مصاب به امراض زخم های معده و التهاب های شدید معده و پانقراص بوده اند و نظر داده اند خانمهای حامله که معتاد به کشیدن سگرت وسایر دخانیات و مواد مخدره می باشند در خطرات ناشی از تولد قبل از وقت طفل شان، مواجه اند و طفلی که تولد می نمایند فاقد وزن و صحت کامل بوده و این خانم ها قبل از رسیدن به مرحله ولادت، طفل شان سقط و باعث مرگ طفل و حتا خودشان می گردد. دکتورانی که در این بخش کار نموده و مطالعات دقیقی درباره اضرار به این مواد دارند، خاطر نشان ساخته اند که در اثر دود کردن سگرت و دخانیات شش ها و ظیفه خود را به صورت درست آن انجام نه داده، باعث مرض های کشندظ توبر گلوز «سل» می گردد. با تأسف در کشور های جهان سوم که افغانستان از جمله آنان به شمار می رود. عده ای از جوانان و نوجوانان ما زیر تأثیر محیط و ماحول قرار داشته و به زودی در صفوف معتادین به مواد فوق، قرار می گیرند که علت عمده آن را می توان عدم تبلیغات سالم، عدم تعلیم و تربیه اصولی و عدم کاریابی دانست.

از جانب دیگر روی واقعیت های عینی جامعه افغانی ما، نمی توان انکار کرد که کشت، تولید و ترافیک به مواد مخدر، بزرگترین عامل بدبختی و فاجعه عظیم بشری و اساسی ترین علت صعود گراف ارقام احصائیوی جرایم سازمان یافته و جنایات مختلفه در مقیاس کشور های متمدن، تلقی می گردد، که پیامدهای ناگوار و اضرار بی شمار آن شیرازه و کانون گرم خانواده ها را سالانه فرو می پاشد. قرار احصائیه سازمان ملل متحد همین اکنون بیش از ۲۲۰ میلیون انسان در سراسر جهان درچنگال بیرحم اعتیاد به مواد مخدر دست به گریبان اند و سالانه چندین میلیون آنان جانهای شیرین شانرا از دست می دهند. قرار احصائیه سازمانهای جهانی صحی با تأسف در حدود هشت فیصد کل جمعیت کشور مان افغانستان که در زیر خط فقر قرار دارند، اکثریت آنان از مواد مخدره وسایر دخانیات استفاده می کنند که متأسفانه این رقم در حال گسترش نیز می باشد.

واقعیت اینست که اعتیاد و مصروف مواد مخدره از قبیل، تریاک هیرویین چرس و امثالهم به مثابه یک بیماری حاد اجتماعی بوده که بیش از سه میلیون انسان این سرزمین به آن معتاد گردیده است که قابلیت تداوی آن محسوس نبوده
است. به آنهم در اثر زحمات کارمندان صحی دولتی، و ارگانهای تداوی از معتادان به این مواد، قادر گردیده اند که تعدادی از این معتادان را تحت درمان و تداوی قرار بدهند ولی روی هم رفته طوریکه به مشاهده می رسد تعداد معتادان نسبت به درمان شده گان به کثرت موجود بوده و در زیر پلها وحتا جاهای پر مزدحم شهر دید هر هموطن ما را بخود جلب می کنند و با تأسف کمک های صدها میلیون دالری دونر ها و جامعه بین المللیکه به هدف کنترول جنبه های مختلف مواد مخدر به دسترس مسئولان خارجی و حتا به مسئولان داخلی گذاشته شده، قسمت هنگفت پول های کمک شده زیر نام مصارف اداری، ارتقای ظرفیت کاری و به مصرف رسیده و می رسد. روی همین معضل رو آوردن شهروندان فقیر وبی کار کشورمان به استعمال مواد مخدر به یک طاعون پنهانی و یک معضله خموش سرطانی مبدل شده است که بدون تردید گسترش چنین پدیده شوم به تدریج تارو پود جامعه ما را از هم دریده و شیرازه زندگی جوانان ما را از هم پاشیده است.

پس متکی به استمرار چنین اصل در بلند مدت، سرنوشت نهایت شوم در انتظار قشر جوان کشور مان، خواهد بود. زیرا با عدم برنامه وسیع و ستراتیژی عملی و جامعه در این راستا، اضرار زیادی دامنگیر مردم افغانستان، بخصوص قشر جوان و نوجوان کشور مان را در پی خواهد داشت.

پس وظیفه حکومت وحدت ملی در زمینه کاهش و محو چنین بلای خانمانسوز اجتماعی برنامه های مؤثر اشتهاراتی و تبلیغاتی جهت ارتقای سطح آگاهی اذهان عامه و دروس و میتود های آموزشی نسبت به اضرار مرگبار و خطرات ناگوار مواد مخدره و کاهش عرضه و تقاضا و پیشگیری از استعمال مواد مخدر و ابتلا به اعتیاد تریاک و هیرویین است بناءً ایجاب می کند که وزارت محترم معارف در نصاب تعلیمی شان، مضمونی زیرنام اضرار سگرت و مواد مخدر را بگنجانند، تا در مکاتب ابتدایی و ثانوی تدریس گردد. حتا وزارت تحصیلات عالی نیز در نصاب تحصیلی دولتی و حتا پوهنتون های خصوصی، مضمونی را در نصاب شان ایزاد نمایند تا باشد فرزندان این کشور که روزی و روزگاری نیروی پرتوان کشور مان محسوب می‏شوند، از گزند این مواد خطرناک رهایی بیابند و در آینده مصدر خدمت به جوانان آینده این کشور شوند و به این پدیده شوم نقطه پایان داده شود.

سید محمود راد

 

ممکن است شما دوست داشته باشید