روزنامه ملی انیس
ریاست روزنامه های دولتی افغانستان

آزادی و آبادی، دو بال کشوراند

متاسفاته افغانستان، همواره شاهد تحولات عجیب و غریبی بوده است و چندبار مورد تهاجم سنگین ابرقدرت‌های وقت، قرار گرفت است.

سه بار انگلیس، یک‌بار قشونِ سرخ شوروی و بار دیگری لشکر سیاه امریکا و ناتو، نعمت آزادی و آبادی را از ما گرفتند و این دوبال پرواز کشور را شکستاندند و به خون تر کردند.

اما، ملت ملحدشکن و مجاهد افغانستان در هر مرحله به متجاوزین، درس عبرت دادند و با تقدیم قربانی های بی‌شمار و زحمات بی‌دریغ، نعمت آزادی را به دست آوردند و این بال شکسته و پژمرده‌ی کشور را دوباره زنده نمودند.

اما، این وطن از فرزندان خود توقع اعمار و آبادی را نیز دارد و این نعمت توسط علم، دانش، تکنالوژی، اقتصاد و امکانات به دست می‌آید و این بال شکسته و زخمی با خدمات شایسته، صداقت، سعی و تلاش، التیام می‌پذیرد.

پس فرزندان این وطن، قسمی که در راه آزادی، زحمت کشیدند و قربانی‌ها دادند، باید در راه آبادی مادروطن خویش نیز باکمال صداقت و اخلاص تلاش نمایند و با سلاح دانش و تکنالوژی این ودیعه‌ی گم‌گشته را باز گردانند و ملت را از ورطه‌ی تباهی، فقر، بیچاره‌گی و بدبختی نجات بدهند.

بدون تردید، این دو ارزش، از ما اراده‌ی متین و آهنین می‌خواهند و همچنان اهلیت و ظرفیت می‌طلبند.

اهلیت و ظرفیت زمانی به وجود می‌آیند که ما بینش، دانش، پشتِ‌کار و تعامل تجارتی و نیک با کشورها و خصوصاً با همسایه‌ها داشته باشیم.

تعامل نیک با جهان، منطقه و همسایه‌ها زمینه‌ی ظرفیت بلندی را مساعد می‌سازد و کشور ما اقتصاد و امکانات گستره یی را از تعاملات نیک، به دست می‌آورد.

زمانی که امکانات فراوان در اختیار ما قرار داشته باشد، ما می‌توانیم با دست باز، آغاز به عمران و آبادی نماییم و به انکشاف، پیشرفت و توسعه دست پیدا کنیم.

ملت های جهان و کشورهای آباد و متمدن، در این راه زحمات زیادی را کشیده اند تا در قدم نخست اهلیت پیدا کرده اند و پس ازآن، ظرفیت‌سازی نموده و به قله‌های شامخ انکشاف، پیشرفت و ترقی نایل آمده اند.

سعدی بزرگ می‌گوید:

بی رنج، گنج میسر نمی‌شود!

واقعاً بدون بردن رنج و زحمت و تلاش، هیچ گنجی میسر نیست و بدون دانش و برنامه، هیچ گوهر‌ِ رفاه و رفعتی به دست نمی‌آید.

امارت اسلامی افغانستان که تابوت یک کشور فقیر و برباد رفته را بر دوش خود دارد، برایش لازم است که در این راه با برنامه‌های سازنده، سرنوشت‌ساز و وسیعی تلاش بورزد تا در کنار گنج آزادی، گنج آبادی را نیز به دست بیاورد.

مسئولین و زمامداران به جایی که از موترهای زرهی و گران‌قیمت استفاده کنند، بهتر است که از عراده جات کم‌‌مصرف استفاده نمایند و از تجملاتی که هزینه بزرگی را بر میدارد، منصرف شوند و به وساسط و وسایل عادی و غیر تجملی قناعت نمایند و ازآن پول‌ها می‌شود برای بلندبردن اقتصاد و آبادی کشور استفاده به عمل آید.

و همچنان بر تمام ملت شریف افغانستان است که اختلافات و تضادهایی که باعث بربادی کشور شده است را کنار گذاشته با روحیه اخوت و همدلی برای آبادی و شکوفایی افغانستان ویران و رنج‌دیده، تلاش نمایند.

 

به امید افغانستان آباد و شکوفا

ممکن است شما دوست داشته باشید