روزنامه ملی انیس
ریاست روزنامه های دولتی افغانستان

آدمک برفی

این بازی هم در روز های سرد زمستانی توسط کودکان و نوجوانان هم بچه ها و هم دختر ها صورت می گیرفت. در این بازی تعداد از کودکان جمع شده و برف (خشک) را به اندازه ی بزرگ کلوله می ساختند و در یک جای قرار داده می گذاشتند. بعدأ یک کنده دیگر برف را مانند کله (سر) انسان آماده ساخته وبالای کلوله بزرگتر قبلی که آماده گردیده بود، می گذاشتند. سپس از آن با مهارت خاص و با استفاده از (تشت آهنی یا پلاستکی، چند توته ذغال، دو،سه دونه زردک و . . . ) آدم برفی را چشم، گوش، بینی، دهن، کله ه دست و . . . می دادند.در این بازی مهارت های گروهی کودکان بخرچ داده می شد و هر کس کوشش می کرد که با استفاده از توانایی ها و مهارت های خود آدم برفی را خوبتر، زیباتر و قشنگتر بسازد.و زمانی هم بازی قسمی راه اندازی می شد، که کودکان به دو گروه بخش می شدند و هر کدام برای گروه خود آدم برفی می ساختند، گویا با راه اندازی مقایسه یا مسابقه ی مهارت های گروهی خویش را در محضر قضاوت و مقایسه قرار می دادند.در این نوع بازی چند شرط هم از پیش تعین می شد، مانند اینکه، هر گروه که آدم برفی کلانتر ساخت، یا اینکه هر گروه که آدم برفی را زودتر تمام نمود، یا اینکه هر گروه آدم برفی زیباتر و مقبول تر ساخت. ودر این جریان دو جوان از خود بزرگتر را و یا یک دو نفر از بزرگان را به گونه اگم  تعین نموده. و وظیفه نظارت را وی می دادند. و سپس از تکمیل شدن آدم های برفی ، ناظر با بی طرفی کامل نظر خود را درمورد آدم برفی هر دو گروه بیان می نمود و گروه برنده را اعلان می نمود.

گاهی هم تنش و تشنج بین گروه ها رخ می داد و با برف کلوله شده آدم های برفی یکدیگر را می زدند. و زمانی هم دیده می شد که گونه صلح آمیز بازی ادامه پیدا می کرد و آدم های برفی آنها برای مدت دو_سه روز پا بر جا می بود.

ممکن است شما دوست داشته باشید