سرلیکنې

شاعران؛ درد ملت خود را فریاد می‌زنند

شاعران؛ گلوی تازه‌یی استند که درد ملت خود را فریاد می زنند، در غم و شادی مردم و تحولات کشور خود، شریک استند و بیشتر از دیگران رنج می‌برند و درد می‌کشند.

اما متاسفانه، امروز شاعران در افغانستان روزگار مناسبی ندارند و شعر هم در میان جامعه‌ی کم‌سواد، ارزش و جایگاهی خود را از دست داده است.

علت عمده‌ی کم‌ارزشی شعر این است که در چهل‌وچند سال انقلاب و تحول در افغانستان، به شعر و شاعر  توجهی صورت نگرفت و تمام امکانات، به کام فرماندهان جنگی و جنگ‌سالاران فروریخت و شاعران غالباً در فقر و بی‌چارگی ها و در تنگای زندگی قرار گرفتند و حتی برخی از شاعران مجبور شدند که در وصف فرماندهان و قدرتمندانِ ملک و منطقه‌ی خود شعر بسرایند و ازاین طریق، بتوانند نانی به کف آورند و به فرزندان شان بدهند.

این امر، شعر را به شدت در افغانستان ضربه زد و شاعران هم شدیداً آسیب‌ دیدند و ارزش و جایگاه خود را از دست دادند.

عده‌ی دیگری از شاعران که تن به وصف و توصیف  قدرت ‌مندان ندادند و فقر را بر شاعری درباری ترجیح دادند، به شدت به تلخی روزگار مواجه شدند، حتی سرچشمه‌ی قریحه‌ی شعری دروجود شان خشک شد و قامت شان در زیر بار غم نان فرزند و اهل و عیال، خمید و با مظلومیت و محرومیت تمام، جان دادند.

بیش از چهل سال است که در این سرزمین، حرف نخست را تفنگ، پول، چوکی و قدرت می‌زنند و کسانی از این چیزها محروم بودند همه در حاشیه رفتند و از شاعر گرفته تا دانشور، متخصص و پرفیسور همه منزوی شدند و جای خود را به قوماندان، صاحب‌منصب و قدرتمند خالی کردند.

افغانستان قبل از انقلاب، در عرصه‌ی شعر و شاعری جایگاه بلندی داشت و با فرهنگی‌ترین کشورهای جهان، منطقه و همسایه‌‌ها رقابت و همشانه‌گی می‌کرد، اما انقلاب‌ها و اشغال‌ها، نعمت‌های زیادی را از ما گرفت و ما در عرصه‌ی دانش، علم، شعر، فرهنگ و هنر از همه عقب ماندیم و تمام همّ و غم مردم ما پیدا کردن نان شد و بس.

واضح است:؛ درخت شعر و شاعری در جای به رشد و بالندگی می‌رسد که حکومت و نظام آن را آبیاری و حمایت کند و در این عرصه‌ توجه و تلاش نماید.

 اما متاسفانه افغانستان در چهل و چند سال اخیر از حکومتی‌که دانش، شعر و شعور را حمایت می‌کرد، کاملاً مخلوع بود و تمام امکانات به کام کسانی می‌ریخت که جنگ‌سالار بودند و در سفره‌ی رنگارنگ قدرت سیاسی شریک بودند.

حالا که یک نظام اسلامی و مشروع و عادل به وجود آمده است، امید می‌رود که در مورد شعر و شاعر و امور فرهنگی کشور بیشتر توجه شود و برای حمایت و بهبود وضعیت شاعران و دانشوران، کارهای مفید و مثمری صورت گیرد

Related Articles

ځواب دلته پرېږدئ

ستاسو برېښناليک به نه خپريږي. غوښتى ځایونه په نښه شوي *

Back to top button