صفحه اصلی | eslah | صفحه ویژه | جوانان | چرا نوشتن با دست مهم است؟

چرا نوشتن با دست مهم است؟

اندازه حروف Decrease font Enlarge font

زمانی که در مکتب ابتدائیه متعلم بودیم، وقتی بود که شاگردان معارف برعلاوه کتابچه و قلم که کار خانگی خویش را روی آن می نوشتند، هر شاگرد مکتب یک تخته سیاه کوچک داشت و برخی از وجیزه ها، اشعار و جملات کوتاه را بالای آن توسط قلم نی و رنگ سفید گچی می نوشتند و پس از مشاهدۀ معلم، آن را با آب و یا یک تکۀ درشت پاک می کردند و نوشته های خویش را تکرار می نمودند.

این بدان معنا بود که در آن زمان کمپیوتر اختراع نشده بود و اطفال حتا قبل از شامل شدن در مکتب، حروف الفبا را در نزد ملای مسجد در روی همین تخته های سیاه نوشته می کردند.

تخته سیاه آهسته آهسته از معارف کشور خارج ساخته شد، اما نوشتن در کتابچه و کاغذ هنوز هم جریان داشت تا اینکه کمپیوتر شامل تعلیم و تربیه در کشور شد.

هر قدر پیش‌تر می‌رویم، جوانان با کامپیوتر و صفحه مانیتور بیشتر سر و کار دارند تا تخته‌سیاه و کتاب و کتابچه. انگشت‌شان بیشتر صفحۀ نمایشگر را لمس می‌کند و این کار باعث خواهد شد که در آیندۀ نه چندان دور نوشتن با دست یا به قول معروف، قلم و کاغذ،  فراموش شود.

آیا ممکن است این روند به رشد فکری و قوۀ خلاقۀ کودکان، نو جوانان و جوانان آسیب بزند؟ نتیجه یک تحقیق جدید می‌گوید بلی، ممکن است.

برای گفتگو در باره اهمیت یادگیری نوشتن با دست در رشد مغزی کودکان، یک متخصص علوم اعصاب‌ در امریکا در تحقیق‌خود سراغ کودکانی رفته که هنوز خواندن را نمی‌دانند. اطفالی که شاید بعضی حروف را بشناسند، ولی هنوز نمی‌توانند کنار هم قرارشان بدهند و کلمه درست کنند.

وی این اطفال را به گروه‌های مختلف تقسیم کرده، به بعضی یاد داده حروف را بنویسند،‌از بعضی‌ها خواست حروف را روی صفحه کاغذ کار کنند.

هدف این بوده که ببینند اطفال چقدر حروف را یاد می‌گیرند. در عین حال فعالیت مغزی این اطفال را هنگام نوشتن با  ام.آر.آی ثبت می‌کرد تا مشاهده کند، وقتی اطفال آهسسته آهسته با حروف الفبا آشنا می‌شود مغزشان چطور تغییر می‌کند.

مغز هر طفل را قبل و بعد از آموزش، اسکن و گروه‌های مختلف را مقایسه کرد. معیار سنجش فعالیت مغزی را مصرف اکسیجن مغز در نظر گرفت و آن را اندازه نمود.

این محقق متوجه شد که واکنش مغز هنگام یادگیری نوشتن حروف با دست و یادگیری تایپ کردن روی صفحه کمپیوتر فرق می‌کند.

شکل کلی فعالیت مغزی اطفالی که با دست، حروف را می‌نوشتند شبیه آدم‌های باسوادی بود که خواندن و نوشتن را بلد هستند، اما در مورد نو جوانانی که نوشتن را با صفحه کمپیوتر تمرین می‌کردند چنین نبود.

به‌نظر می‌رسید وقتی نوجوانان یاد می‌گیرند با دست بنویسند، مغز طور دیگر به حروف واکنش نشان می‌دهد. انگار بین فرایند یادگیری نوشتن با دست و یادگیری خواندن ارتباط برقرار می‌کند.

به بیان این دانشمند امریکایی، از تصاویری که از مغز اطفال گرفته شد چنین نتیجه گرفت که نوشتن مبنایی می‌شود برای یک دستگاهِ خواندن که وقتی طفل این فرایند را آغاز می‌کند، خواندن را برایش آسان‌تر می‌کند.

علاوه بر این، آن‌طوری که این دانشمند می‌گوید، شکل گرفتن قابلیت‌های ظریف ذهنی که برای نوشتن حروف با دست لازم است، ممکن است در بسیاری زمینه‌های دیگر رشد مغزی و شناخت اطفال هم مفید باشد.

یافته‌های این تحقیق می‌تواند در سیاست‌گذاری‌های حوزه آموزش تأثیر بگذارد. به قول وی ،در بعضی نقاط دنیا عجله دارند از همان سنین پایین کامپیوتر در مکتب ها تدریس شود. این تحقیق ممکن است باعث شود تجدید نظر کنند.

بیشتر مکتب ها در امریکا یاد دادن نوشتن و دست‌خط را به اختیار معلم‌ها گذاشته‌اند. بنابراین بیشتر معلمین زحمت آموختاندن به شاگردان را به خودشان نمی‌دهند.

آن‌ طوری که این دانشمند امریکایی می‌گوید، هرچه پیش می‌رویم بخش بیشتری از زمان تعلیم و تربیه و ساعات درسی به کار کردن با صفحه کمپیوتر می‌گذرد. حتی یادگیری نوشتن روی کاغذ به مرور زمان اهمیت‌اش را از دست می‌دهد.

پس معلوم گردید که آموختن کامپیوتر و استفاده ازآن در مکتب های خوب است اما معلمین و والدین اطفال و نوجوان کشورمتوجه باشند که نوشتن روی کاغذ و دادن کارخانگی از دروسی که شاگردان گرفته اند اطفال راخوش خط، با سواد و حوصله مند بار می آورد.

راز

نظرات (0 نوشته شد)

مجموعه نتایج: | نمایش:

نظر خود را بنویسید

لطفا کد امنیتی را وارد کنید:

Captcha