صفحه اصلی | eslah | گزارش | تعدد شفاخانه‌های خصوصی در کشور و مشکلات روز افزون صحی

تعدد شفاخانه‌های خصوصی در کشور و مشکلات روز افزون صحی

اندازه حروف Decrease font Enlarge font
تعدد شفاخانه‌های خصوصی  در کشور و مشکلات روز افزون صحی

در چند سال گذشته شمار شفاخانه های خصوصی در کشور افزایش یافته است. با آن که شماری از بیماران و پایوازان از خدمات صحی در این شفاخانه ها راضی نمی باشند وغرض تداوی به خارج از کشور می روند، اما خانواده هایی که توان مالی ندارند به شفاخانه های دولتی مراجعه می نمایند.

عبدالله باشندۀ خیرخانه مینه :می گوید: شفاخانه های خصوصی در هر قدم از بیماران پول می گیرند و به بیماران معاینه های مختلف می دهند، گاهی معاینه خون، قلب و غیره به این ترتیب پول بیشتری از بیمار می گیرند و جیب های شان را پر می کنند.

خانم مهناز یکتن از پایوازان گفت: وقتی به معاینه خانه داکتران مراجعه می کنیم دیده می شود که فیس هر داکتر مختلف است و هر داکتر به خواست خود فیس تعیین می نماید، از سویی هم داکتران با دواخانه ها در ارتباط استند و به بیماران دوای زیاد نوشته می کنند. در وضعیت کنونی که سطح بیکاری به اوج خود رسیده است و خانواده ها توان مالی ندارند تا بیمار شان را در شفاخانه های خصوصی تداوی نمایند و یا به خارج از کشور ببرند از این رو بهترین مرکز صحی برای خانواده ها شفاخانه های دولتی و کلینیک های صحی است که بیشترین بیماران در این شفاخانه ها مورد تداوی قرار می گیرند. طی چند سال اخیر مقامات مسوول با همکاری نهادهای بین المللی، عرضه خدمات صحی در شفاخانه های دولتی را بهبود بخشیده اند و مردم هم از این خدمات راضی می باشند. ذاکره باشندۀ شهر کابل می گوید: داکتران شفاخانه های خصوصی کم تجربه استند و بسیاری بیمارانی را که تداوی کرده نمی توانند به شفاخانه های دولتی روان می کنند. خصوصاً بیماران نسایی و ولادی را که تداوی آنان در توان شان نیست، اما داکتران دولتی این کار را با آسانی انجام میدهند. در همین حال داکتر سید ابراهیم کامل، رییس بررسی از تطبیق قوانین صحی وزارت صحت عامه در یک گفتگو با روزنامۀ اصلاح گفت: ریاست بررسی از تطبیق قوانین صحی بخش عمده کارش بررسی از شفاخانه های خصوصی، معاینه خانه ها، کلینیک های صحی، شفاخانه های دولتی و لابراتوارها می باشد که همه روزه تیم های بررسی در بخش های مختلف در تمام نواحی شهر کابل مصروف کار استند.  وی در ادامه افزود: داکتران معالج که در معاینه خانه ها مصروف کار  استند در سه کته گوری تقسیم می شوند که فیس هر کدام آنان فرق می کند. فیس داکتران معالج 150 افغانی، متخصصان 200 افغانی و پروفیسورها 300 افغانی تعیین شده است که هموطنان ما باید متوجه این موضوع باشند. داکتر کامل در رابطه به خدمات صحی در شفاخانه های خصوصی در کشور گفت: شفاخانه های خصوصی در کشور یک نهاد جدید التأسیس است و یک تجربه می باشد و هر چیز جدید، مشکلات و چالش های خود را دارد. ارزیابی ها نشان می دهد که نظر به سال های قبل عرضۀ خدمات در شفاخانه‎های خصوصی خیلی بهتر شده است؛ چنان که پنج سال قبل ده الی پانزده شفاخانه خصوصی در سطح کابل فعالیت داشت، اما اکنون بیش از صد باب شفاخانه خصوصی وجود دارد.

وی گفت: شفاخانه های خصوصی در کشور در رقابت قرار دارند. وقتی رقابت وجود داشته باشد، کیفیت کار بلند می رود.

امروزشفاخانه های جدید التأسیس خصوصی در کشور با وسایل مدرن واستندرد طبی مجهز می باشند و در این شفاخانه ها جراحی قلب صورت میگیرد و دیگر ضرورت نیست که هموطنان ما به خارج از کشور به خاطر تداوی بروند.

داکتر سید ابراهیم کامل رییس بررسی از تطبیق قوانین صحی در رابطه به شکایات هموطنان ما از خدمات صحی در شفاخانه های خصوصی گفت: هر جا که کار است اشتباه و چالش هم است. ما همیشه به شکایات پایوازان و مریضان رسیده گی کرده ایم، اما بعضی شکایات توسط افراد غیر مسلکی صورت می گیرد.

ما شاهد بوده ایم که داکتر برای تشخیص درست بیمار برای مریض توصیه می نماید تا معایناتی را باید انجام دهد و وی مطابق به معاینات، بیماری را تشخیص و تداوی نماید، اما پایواز بیمار نمی پذیرد و می گوید به بیمار باید دوا داده شود.

وی به صحبت هایش  ادامه داده گفت: حالا تکنالوژی جدید ومدرن برای تشخیص بیماری ها وجود دارد و هر داکتر باید قبل از نوشتن دوا، بیمار را تشخیص نماید وتشخیص با معاینات صورت می گیرد واگر داکتر قبل از تشخیص برای بیمار دوا بدهد نظر به قانون جرم است. چون به صحت بیمار آسیب می رساند. اما برای پایوازان هم لازم نیست که در کار داکتران دخالت نمایند و با داکتران برخورد نادرست کنند.

داکتر سید ابراهیم کامل گفت: در کشور ما فرهنگ مداخله وجود دارد وافراد  غیر مسلکی در کار افراد مسلکی مداخله می نمایند. در سایر کشور ها چنین نیست. چنانکه وقتی یک هموطن ما غرض تداوی به هندوستان می رود، پول گزافی به مصرف می رساند. شاید در آنجا نتواند به راحتی صحبت نماید وحتا اگر بالایش ظلم هم شود چیزی گفته نمی تواند. اما در کشور خودش بایک داکتری که دانشمند است در مسلک خود متخصص و یا پروفیسور است با بی احترامی برخورد نموده و در کارش مداخله می نماید.

وی به سخنانش ادامه داده گفت: ریاست بررسی از تطبیق قوانین صحی نقش حمایوی ونظارتی را دارد، از بیمار وداکتر حمایت می نماید واز تطبیق قانون نظارت می کند. در صورت شکایت از عدم تداوی درست از یک داکتر، ما به آن رسیده گی می نماییم. اما به پایواز بیمار اجازه قانونی نیست که در کار داکتر مداخله نماید و یا او را توهین و تحقیر نماید. فقط یک شخص مسلکی می تواند کار یک داکتر را بررسی نماید و مطابق به معاینات انجام شده داکتر بایستی جواب ارایه نماید.

رحیمه عزیزی

نظرات (0 نوشته شد)

مجموعه نتایج: | نمایش:

نظر خود را بنویسید

لطفا کد امنیتی را وارد کنید:

Captcha