صفحه اصلی | eslah | سرمقاله | تضعیف حکومت به مصلحت نیست

تضعیف حکومت به مصلحت نیست

اندازه حروف Decrease font Enlarge font
تضعیف حکومت به مصلحت نیست

این روزها بازار اعلام موجودیت ائتلاف ها ومجموعه های سیاسی گرم وگرمتر شده است. نقطه‌ی اتصال این ائتلاف ها ومجموعه ها را انتقاد شدید از حکومت وحدت ملی، اعتراض نسبت به شیوه‌ی حکومتداری و روش اعمال سیاست از سوی مسئوولان عالیرتبة دولت ونظام فعلی شکل میدهد. ائتلاف نجات افغانستان مجموعه‌ی سیاسی که رهبران اصلی آن را تعدادی از مقامات عالیرتبة نظام و حکومت وحدت ملی تشکیل می دهد، روز گذشته در شهر مزار شریف همایش بزرگی را به سامان رساندند و شدید ترین اعتراض ها را به آدرس حکومت اعلام داشتند؛ در حالیکه خود از اعضای کلیدی تصمیم گیر واز زمره مسئولان عالی رتبه‌ی اجرایی آن می باشند. آنان مشکلات و نارسایی ها در حکومت را، بهانه‌ای برای وارد نمودن اعتراضاتی به آدرس حکومت وحدت ملی قرار داده که رسیده گی به آنها جزو وظایف آنان نیز می باشد. به همین خاطر معاون دوم رییس جمهور در سخنرانی خود در جمع مردم دایکندی ایجاد اپوزیسیون درون حکومتی را از سوی مسئوولان ومقامات برحال حکومت، فاقد منطق حقوقی وسیاسی دانسته واین نوع حرکات را مغایر قوانین نافذه وقانون اساسی کشور خواند.

  این در حالی است که برخی از سیاسیون ومقامات حکومت پیشین کشور همچنان برخی نماینده گان مردم در شورای ملی، برخی ائتلافات ومجموعه های سیاسی مشابهی را شکل وسامان بخشیده وبا گردهمایی هایی در شهر های کشور، حکومت را با شدید ترین الفاظ وتند ترین بیانات مورد انتقاد واعتراض قرار داده اند. روز گذشته در همایش مشابه با همایش مزار شریف، جمعی از سیاسیون، مقامات پیشین حکومت ونیز برخی نماینده گان شورای ملی در شهر ننگرهار از آدرس اتحاد مردمی حوزه شرق کشور نیز حکومت وحدت ملی را با شدیدترین بیانات مورد انتقاد قرار دادند. این در حالی است که همین بزرگان، پیش ازین در سال های که گذشت وحتا در همین حال حاضر نیز جزو اراکین قوای ثلاثه دولت ونظام فعلی می باشند و عین مسئوولیت را در قبال اصلاح امور وتلاش در راه حرکت به صلح وثبات وتقویت واستحکام امنیت در کشور دارند.

    اگر این تعداد از کنشگران سیاسی کشور را به فرا فگنی متهم نکنیم، حد اقل میتوانیم بگوییم که آنان در قبال کشور ومردم افغانستان عین مسئوولیتی را دارند که سران حکومت وحدت ملی دارند. زیرا هریک از این تعداد سیاستگران در یکی از عرصه های تصمیم‌گیری ویا اجرایی نظام فعلی اخذ موقعیت کرده ودارای عناوین رسمی وصاحب امتیازات مادی ومعنوی می باشند. آنچه از نارسایی ها، مشکلات ومعضلات که این سیاستگران بهانه‌ی مسئوولیت رهبران حکومت وحدت ملی قرار میدهند آنان نیز در خلق وآفرینش آنها نقش وسهمی داشته اند.

 از همه این ها که بگذریم، نتیجه نوع سیاستی را که این بزرگان در پیش گرفته اند وثمره موضع گیری این تعداد از کنشگران سیاسی وبرآمد شیوه عمل ونوع کنش ومنش آنان به یقین، تضعیف بیشتر حکومت وبی ثباتی بیشتر اوضاع در کشور می باشد. این میتواند به اختلافات بیشتر در میان قشر سیاسی دامن بزند. میتواند به فروپاشی بیشتر وضعیت سیاسی منجر شود. امری که به هیچ صورت به مصلحت نمی باشد. زیرا تضعیف نظام وحکومت افغانستان به مصلحت نمی باشد. در شرایط حاضر تقویت ثبات وامنیت مهمتر از هر امری می باشد. تقویت وحدت ویکدلی مردم افغانستان مهمترین اصل می باشد.

    ایجاب میکند سیاسیون کشور وکنشگران سیاسی بیش از هر امری به وحدت نظر وعمل میان همه دست اندر کاران امور ارزش بدهند. با در پیش گرفتن گفتمان مثبت به دور از تنش های سیاسی وپرهیز از دست زدن به اعمالی که صفوف متحد مردم افغانستان را در معرض خطر تشتت وفروپاشی اتحاد نظر وعمل قرار میدهد سعی به خرج دهند تا مشکلات ومعضلات ونیز تفاوت دیدگاه ها را از راه گفتگوی سازنده با سایر کنشگران وسایر مجموعه های درون سازمانی حکومت وحدت ملی حل وفصل سازند. 

نظرات (0 نوشته شد)

مجموعه نتایج: | نمایش:

نظر خود را بنویسید

لطفا کد امنیتی را وارد کنید:

Captcha