صفحه اصلی | eslah | مصاحبه | یونیسف: افغانستان یکی از خطرناکترین کشورها برای نوزادان است

یونیسف: افغانستان یکی از خطرناکترین کشورها برای نوزادان است

اندازه حروف Decrease font Enlarge font
یونیسف: افغانستان یکی از خطرناکترین کشورها برای نوزادان است

وزارت صحت عامه: کاهش مرگ و میر نوزادان متناسب به بالا بردن سطح دانش مادران می‌باشد

سالانه دو میلیون و شش هزار نوزاد قبل از رسیدن به سن یک ماهگی جان می‎دهند و یک میلیون از این نوزادان در اولین روز تولد جان شانرا از دست می‎دهند این ارقام در تازه‎ترین گزارش از سوی صندوق کودکان سازمان ملل یا یونیسف به نشر رسیده است. در این گزارش افغانستان از جمله کشور‎‏های که بیشترین میزان مرگ و میر نوزادان را در سطح جهان دارد عنوان شده است، همچنان عامل هشتاد درصد از مرگ و میر نوزادان را تولد زودرس و عوارض هنگام تولد، فقر و ناامنی ... دانسته اند و افغانستان را خطرناکترین کشور برای نوزادان محسوب کرده اند.

آیا واقعاً افغانستان کشور خطرناک برای نوزادان است، این گزارش سکتور صحت و عرضه خدمات صحی را در افغانستان انتقاد می کند، تا چه حد وزارت صحت عامه این راپور را می پذیرد؟

داکتر ذلیخا انوری رئیس صحت باروری وزارت صحت عامه این گزارش یونیسف را پذیرفته می گوید: این مطلب تازه نیست، واقعیت دارد. ارقامی که از سالهای گذشته وجود دارد در مقایسه با آن، سروی که وزارت صحت عامه در سال (2003) داشته اداره یونیسف مرگ و میر اطفال کمتر از یکسال را «یکصد و شصت و پنج طفل در هزار تولد زنده گزارش داده بود». امروز خوشبختانه در نوزادان این رقم به بیست و پنج هزار تولد زنده گزارش داده بود. امروز خوشبختانه در نوزادان این رقم به بیست و پنج هزار تولد زنده رسیده که دست آورد خوبی برای وزارت صحت عامه است. اما افغانستان با تمام چالشهای موجود در مقایسه با جامعه جهانی هنوز هم عقب مانده، راپور نشر شده از سوی یونیسف نشان میدهد که افغانستان هنوز هم از جمله کشورهای که رقم بلند مرگ و میر نوزادان را دارد، کشور خطرناک برای زنده‎گی نوزادان خوانده شده است.

خانم انوری در پهلوی موارد و عللی که گزارش یونسیف از مرگ و میر نوزادان داده، عوامل اصلی و اساسی که سبب شده میزان مرگ و میر نوزادان را در افغانستان بلند ببرد، در چند مورد دیگر دانسته می گوید: یکی از عوامل اساسی مداخله انتانات دوران ولادت می باشد هنگام قطع بند ناف طفل، چون اکثریت مردم به این عقیده استند که ولادت یک پروسه ناپاک است و معمولاًَ خانه‎ها در روستاها و محلاتی که به مراکز صحی دسترسی ندارند، در محل ناپاک ولادت داده می شوند و با استفاده از اشیای ناپاک که میکروب در اینصورت داخل خون و وجود طفل می شود و در نتیجه باعث مرگ نوزاد می شود. از سویی هم کشور بنابر عادات ناپسند و برداشت های نادرست خانمها را اجازه رفتن به مراکز صحی نزد کارکنان یا داکتران مرد نمیدهند.

عامل دیگر کم وزن بودن نوزاد، ولادت های قبل از معیاد، عدم رعایت نظافت در جریان ولادت که هنوز هم دایه‏‎‎ها نقش شان را دارند مادران به مراکز صحی مراجعه نمی نمایند که این همه سبب می شود تا نوزاد با مشکل مواجه می شود و میزان مرگ و میر را بلند می برد.

اما قسمیکه دیده می شود بیشترین از این مشکلات در روستا‎ها، قرأ و قصبات دور دست که با کمبود و نبود مراکز صحی و مشوره دهی برای خانم های باردار، کلینیک های صحی و شفاخانه ها مواجه استند و دسترسی کامل ندارند.

وزارت صحت عامه برای رفع این مشکل و فراهم سازی تسهیلات بیشتر و دسترسی به خدمات صحی در این مناطق و جاهایی که تا امروز خانمها به آن دسترسی کامل نداشته اند چه کارکرد خاصی داشته و دارد؟

رئیس صحت باروری وزارت صحت عامه در این مورد می گوید: بعد از سقوط حاکمیت طالبان سکتور صحت در اولویت جامعه جهانی و دولت افغانستان قرار گرفته است در آنزمان در افغاسنتان کمتر از پنجصد مرکز صحی وجود داشت اما نسبت به مشکلات فراوان که در سطح کشور موجود است وزارت صحت عامه نتوانسته تمام ولایات افغانستان را تحت پوشش خدمات صحی قرار بدهد. اما تا حدی توانسته برای مردم ما خصوصاً باشنده های قرأ و قصبات دسترسی به خدمات صحی را فراهم نماید که در حال حاضر تقریباً هفتاد و پنج درصد مردم دسترسی به خدمات صحی با فاصلۀ کمتر از یک ساعت پیاده روی به مراکز صحی را دارند. مشکل دیگر که سبب شده تا عرضه خدمات بهتر صحی در کشور صورت نگیرد کوهستانی بودن کشور ما است و مردم که در دره ها در مناطق صعب العبور زندگی دارند، دسترسی آنها به خدمات صحی مشکل است وزارت صحت عامه آنقدر امکانات قوی ندارد تا برای فامیلهای چند صد نفری که در دره ها و مناطق صعب العبور زندگی می نمایند مرکز صحی ایجاد نماید از اینرو مشکل هنوز وجود دارد با آنهم امروز مراکز صحی از پنجصد به دو هزار و پنجصد رسیده که تمویل کنندۀ آنها جامعه جهانی است.

از سویی هم وزارت صحت عامه استراتیژی مختلف برای کم ساختن و جلوگیری از مرگ و میر مادران و نوزادان در پنج سال آینده رویدست دارد تا بتوانیم حتی برای نفوس کمی که در قرأ و قصبات زنده گی دارند خدمات صحی عرضه نماییم موارد دیگر این استراتیژی ایجاد آشیانه های صحی در محلات و قصبات کشور است، این آشیانه ها برنامه های آموزشی دو ساله را برای دختر خانم هاییکه علاقمند به فرا گرفتن پروگرام قابلگی استند، دارد. که بعداز فراغت دو باره به مناطق خود بطور بیست و چهار ساعته تحت پوشش وزارت صحت عامه به عرضه خدمات صحی می پردازند.

و این برنامه بیشتر در مناطق دور دست که شاخص صحت خراب است مانند ولایات: نورستان، بدخشان، ارزگان،  غور و بادغیس، تطبیق میشود و مراکز صحی را ایجاد مینماییم.

اما به نظر داکتر انوری مشکل اساسی نبود افراد با سواد از قشر اناث در ولایات کشور می باشد که حتی یک دختر باسواد در بعضی از مناطق دوردست نداریم تا شامل پروگرام قابلگی شود و به مردم خود خدمت نماید.

ولایاتی که میزان مرگ و میر رقم بلند دارد وزارت صحت عامه آنرا مشخص ساخته و تمرکز بیشتر عرضه خدمات صحی در همان مناطق است تا میزان مرگ و میر میان مادر و نوزاد را کاهش بدهیم.

وی افزود: سکتور صحت تنها مرتبط به وزارت صحت عامه نیست، بلکه سکتورهای دیگر نیز در آن شریک استند و نقش اساسی را نهادهای همکار مانند وزارت معارف، حج و اوقاف، فواید عامه  و زراعت دارند. هرگاه سرک نباشد هموطن مریض نمی تواند به زودترین فرصت به مرکز صحی مراجعه نماید و به خدمات صحی دسترسی یابد ، نقش وزارت زراعت در تغذیه مادر بسیار مهم و ارزنده است زمانیکه برای مادر در دوران بارداری غذای مکفی نرسد طفل وقتی بدنیا می آید کم وزن است که یکی از مشکلات عمومی در مرگ نوزاد، تولد طفل کم وزن است که کمی وزن طفل نیز سبب مرگ زود هنگام نوزاد می گردد.

در عین حال افغانستان در حال حاضر از لحاظ قد کوتاه در درجه اول قرار دارد و چهل فیصد اطفال را اطفال قدکوتاه تشکیل میدهد. که بنابر عوامل کمبود غذا و سو تغذی در افغانستان رایج شد و سو تغذی مزمن رانشان میدهد.

در عین حال وزارت صحت عامه برنامه هایی را در نصاب تعلیمی متعلمان مکاتب شامل ساخته خصوصا برای دختران نوجوان که دچار کمخونی استند برای جلوگیری دختران نوجوان که دچار کمخونی استند برای جلوگیری از کمخونی تابلیت های آهن و فولیک اسید را در مکاتب توزیع کرده با آنکه این برنامه بسنده نیست همچنان برنامه های دیگر تعلیمی و تربیتی را با وزارت تعلیم و تربیه برای آگاهی مردم وزارت صحت دارد. از سویی هم افغانستان یک کشور اسلامی است، و بیشتر مردم به گفته علمای دین ارج قایل استند وزارت صحت عامه تلاش دارد که در همکاری بیشتر با وزارت حج و اوقاف برای بهبود سکتور صحت در سطح کشور کار نماید و برنامه های آگاهی دهی برای مردم به خدمات صحی، میتود و روش های فاصله دهی بین ولادت را در کاهش مرگ و میر نوزاد نقش اساسی را دارد، بیشتر ترویج نماید ، داشتن فرزند سالم متضمن جامعه سالم است. هرگاه وزارت حج و اوقاف در
 پیشبرد برنامه های اگاهی دهی دینی بیشتر همکار باشد وزارت صحت عامه می تواند در روشنی احکام دین مبین اسلام برای هموطنان عرضه بهتر و بیشتر خدمات صحی را داشته باشند.

درعین حال وزارت صحت عامه برنامه های تنظیم خانواده  و ترویج میتود تنظیم خانواده ها و برنامه تغذی را دارد که با تطبیق وعملی آن در همکاری با مقامات حکومتی و وزارتخانه های ذیریط برای تقویت سکتور صحت در کشور گامهای مثبت برداشته خواهد شد.

امروز از طریق تکنالوژی کشور ها استفاده خوبی را برده اند می شود که وزارت تکنالوژی معلوماتی نیز با وزارت صحت عامه با  نشر پیام های خوب و مفید صحی از طریق صفحات اجتماعی برای مردم خدمات صحی را عرضه نمایند.  تا باشد سطح آگاهی مردم از این طریق بلند برود و استفاده خوب برای صحت شان داشته باشند، از سویی هم داکتر انوری نقش رسانه ها و همکاری وزارت اطلاعات و فرهنگ را نیز ارزنده می داند و خواهان همکاری بیشتر نهادهای همکار است نقش شوراهای ولایتی برای ترویج برنامه های صحی و  ایجاد مراکز مشوره دهی صحی در قریه ها تا چه حد است؟

رئیس صحت بار وری وزارت صحت عامه در این خصوص نقش شوراهای ولایتی را مهم می داند و می گوید: وزارت صحت عامه در سطح کشور برنامه های خوبی دارد و بیست و هفت هزار کارکن صحی رضاکار داریم که برای آگاهی دهی برای مردم کار می نمایند.

تداوی امراض ساده مانند اسهالات و  طرق تنفسی علوی بگونه رایگان از طریق شوراهای صحی انجام میدهند و در عین حال از طریق برنامه میثاق شهروندی رابطه کارکنان صحی را از طریق شوراهای محلی بهتر بسازند در نظارت از خدمات صحی باید شوراها و مردم برنامه ها را از نزدیک مراقبت نمایند.

در اخیر غیر از مواردی که صحبت شد راه بیرون رفت از این که نام افغانستان را بتواند از این رده خارج سازد چیست؟

داکتر ذلیخا انوری در این خصوص گفت: تجربه نشان داده که در صدر اولویت تمام برنامه ها تعلیم و تربیه است تا زمانیکه مردم باسواد نشوند ، توانمند نخواهند شد.

هرگاه خانمی توانمندی شود باید باسواد شود و هرگاه بخواهیم وضعیت صحی مردم بهتر شود باید سطح سواد و آگاهی مردم بلند برود. امروز کشورهای همسایه بهترین شاخص های صحی را دارند مانند کشور ایران که در منطقه نظیر ندارد و دلیل آن بلند بودن سطح آگاهی و سطح سواد مردم است پس بهتر است سطح سواد و آگاهی مردم به خاطر مبتلا شدن و جلوگیری از مصاب شدن شان به امراض بلند برود و پیام‌های صحی را از هر طریق ممکن به مردم برسانیم و درعین حال همکاری های بین سکتوری باید تقویت شود. وزارت  صحت در مجموع و دولت افغانستان تمام برنامه ها را به یک هدف واحد که بهبود صحت مردم افغانستان است تنظیم نماید تا باشد شاهد بهبود وضعیت صحی اکثر مردم خود باشیم.

مهوش


نظرات (0 نوشته شد)

مجموعه نتایج: | نمایش:

نظر خود را بنویسید

لطفا کد امنیتی را وارد کنید:

Captcha