صفحه اصلی | eslah | مصاحبه | رئیس روابط بین‎المللی وزارت امور خارجه: گفتگوهای صلح باید تحت زعامت افغان‎ها به پیش برود

رئیس روابط بین‎المللی وزارت امور خارجه: گفتگوهای صلح باید تحت زعامت افغان‎ها به پیش برود

اندازه حروف Decrease font Enlarge font
رئیس روابط بین‎المللی وزارت امور خارجه: گفتگوهای صلح باید تحت زعامت افغان‎ها به پیش برود

وزارت خارجۀ روسیه اعلام داشته که مسکو حاضر است میزبان مذاکرات مستقیم میان دولت افغانستان و طالبان باشد. در عین حال گفته روسیه آماده است یک طرح‎ کاری را برای مذاکرات فوری میان دو طرف ارائه نماید. از سویی هم در این روزها تلاش‎ برای تأمین صلح در افغانستان در سطح منطقه و جهان جریان دارد.

شورای امنیت سازمان ملل‎متحد آرامش منطقه را در آرامش و ثبات افغانستان می‎داند. دبیرکل سازمان‎ملل در نشست همکاری‎های منطقه‎یی برای افغانستان و آسیای مرکزی که در نیویارک برگزار شده بود، تأکید کرد: « ثبات و آرامش در افغانستان به معنای ثبات و آرامش در منطقه است، جامعه‌‎جهانی خواهان صلح و ثبات در افغانستان است»، هم‎چنان وی افزود: افغانستان با چالش‎های گوناگونی به ویژه چالش‎ هراس‎افگنی روبه‎رو است که رسیدگی به این چالش نیازمند همکاری‎ منطقه‎ای است.

نیکی‎‏هیلی سفیر ایالات متحده امریکا در سازمان‎ملل نیز گفته «کابل نسبت به هر زمان دیگر به گفت‎وگوهای صلح با طالبان نزدیک شده است».

اما واشنگتن با این پیشنهاد مسکو برای میزبانی مذاکرات صلح افغانستان مخالفت نشان داده. سفیر ایالات‎متحده امریکا در سفر کابل گفته:« چنین تصمیماتی که به آینده مردم افغانستان مربوط باشد توسط خود افغان‎ها اتخاذ گردد، نه این‎که توسط یک دولت خارجی.»

سوال اینجاست که هدف امریکا از این مخالفت چیست؟ آیا واقعاً امریکا نمی‎خواهد در افغانستان صلح تأمین شود؟ و یا این‎که روس‎ها نیز منافع خود را در ادامه جنگ در افغانستان می‎بینند؟

فرامز تمنا رئیس روابط بین‎المللی وزارت امور خارجه کشور این بحث را چنین تحلیل کرده گفت: مسأله صلح در افغانستان یک مسأله پیچیده و چند بُعدی است و به مسایل ملی، منطقه‎یی و بین‎المللی گره خورده که ماهیت اقتصادی، جرمی، ماهیت امنیتی و ماهیت تقابل قدرت ‎های جهانی دارد و همه این‎ها مرتبط به پروسه صلح هستند که سبب شده حکومت افغانستان علی‌‎الرغم تمام تلاش‎های ملی با استفاده از ظرفیت‎های بومی و ظرفیت‎های منطقه‎یی در قضایای بین‎المللی تا کنون نتواند به شانس‎ دسترسی به صلح و مؤفقیتی که مورد انتظار است برسد و این فضای پیچیده و چند علتی باعث شده بازیگران بسیاری هم در سطح دولتی و غیردولتی و هم در سطح گروه‎های اقتصاد جرمی شریک شوند در مسأله صلح افغانستان، مسأله روسیه یا امریکا یا سایر کشورها تنها یکی از ابعاد صلح را می‎تواند مورد توجه قرار بدهد.

آقای تمنا افزود: تا جایی‎که به مباحث کشورها و نقش‎شان در پروسه صلح افغانستان مربوط است، دولت افغانستان از تلاش هر کشوری برای آوردن صلح و ثبات در افغانستان استقبال می‎کند.

این کشورها چه چین، روسیه، ایالات‎متحده امریکا و یا هم ایران باشند، چون بخش از گروه‎های صلح مربوط به رقابت‎های کشورهای منطقه و  فرامنطقه است، هر چه این رقابت‎ها کمتر شود، طبعاً موانع از فرا راه صلح بیشتر برداشته می‎شود.

آقای تمنا در خصوص آمادگی روسیه به منظور میزبانی مذاکرات صلح میان افغانستان و طالبان می‎گوید:

روسیه از سال 2014 به اینسو بیشتر علاقه‎مند موضوعات افغانستان شده است، نشست‎هایی که به نام مسکو به هدف صلح در افغانستان برگزار گردید، جانب افغانستان قبلاًً نیز موقف روشن خودرا در رابطه ابراز داشت، حکومت وحدت‎ملی از تلاش کشورها به خاطر تأمین صلح در افغانستان استقبال می‎کند، اما این تلاش‎ها نباید جای گفتگوهای بین‎الافغانی را بگیرد. این افغان‎ها هستند که باید روی مسأله صلح به اجماع برسند تا این مسأله حل شود.

ایالات‎متحده امریکا و افغانستان به این باور اند که حضور بازیگران منطقه یا فرا منطقه در عرصه صلح هر چه بیشتر شود باعث اختلاف تعارض منافع میان کشور ها می شود.

بیم آن می رود که تعارض منافع میان کشور های ذیدخل پروسه صلح را به بن بست مواجه سازد و باعث شود تا روند صلح  با کندی به پیش برود.

بناً بخشی که در قبال روسیه وجود دارد، اینست که ما نمی خواهیم افغانستان به کانون جدید از مناظره و اختلاف میان کشور های منطقه تبدیل شود.

آیا این مورد سبب شده می تواند که امریکا به این خواست روسیه مخالفت نشان بدهد؟

آقای تمنا گفت: طبیعی است که میان امریکا و روسیه در مسایل جهانی اختلاف نظر وجود دارد . افغانستان در گذشته منطقه نفوذ سنتی روسیه بود. از سال 2001 به اینسو افغانستان پیوند های عمیق استراتیژیک و مبتنی بر منافع ملی خود را با ایالات متحده امریکا ایجاد کرده واضح است که روسها از حضور ناتو و ایالات متحده امریکا در افغانستان نگران باشند، و هر گونه تحرکی که روسها در سیاستهای امنیتی و نظامی خود در منطقه پیش می گیرند، طبعاَ امریکا و  ناتو حساس استند، از اینرو ایالات متحده امریکا علاقمند نیست  که روسها در مسایل صلح افغانستان نقش برجسته داشته باشند.  میان روسیه و امریکا تعارض منافع در کشور های دیگر مانند: یمن، سوریه، ایران، اکرائین، عراق است. لذا هم حکومت افغانستان هم ایالات متحده  امریکا می خواهند تا افغانستان کانون تعامل،گفتگو و همکاری میان کشورهای بین المللی باشند. از این رو مشکل در نقش آفرینی روسیه نیست، بل از نظر اینکه روسیه خواهان نفوذ مجدد بر اوضاع ومسایل نظامی و سیاسی افغانستان و منطقه باشد، امریکا نگران است.

با آنکه دولت افغانستان از این آماده  گی روسیه استقبال می کند، اما بهتر است تلاشها برای صلح در افغانستان در یک چینل و تحت حاکمیت خود افغانها باشد، به نظر شما هدف حکومت از این اظهارات چیست؟

رئیس مطالعات تخنیکی وزارت خارجه در این رابطه می  گوید:

در طول شانزده سالی که گذشت، از سوی کشور های مختلف میکانیزم های دو جانبه ، سه جانبه و چند جانبه برای آمدن صلح در  افغانستان ایجاد گردید ، اما هیچ کدام نتوانست صلح را در  افغانستان بیاورد، بنأ دولت افغانستان به این نتیجه رسیده که تقاضای پیشبرد پروسه صلح و رسانیدن آن به موفقیت اینست که گفتگو ها بین الافغانی باشد و افغانها خود شان پروسۀ صلح را رهبری نمایند، و این تحت زعامت دولت افغانستان باشد. یعنی گفتگو باید بین الافغانی باشد.

بحث دیگر اینکه ما برای ایجاد صلح، به صلح با حکومت پاکستان نیاز داریم چون منابع تمویل، تجهیز،‌آموزش تروریستها در قلمرو پاکستان است این دو نتیجه گیری حکومت افغانستان از تجاربی است که در سالهای گذشته در پروسه صلح داشته، و هیچ میکانیزم دیگری نمی تواند جاگزین این دو مسأله باشد.

در عین حال فراهم سازی نشست پروسه کابل به این منظور است که تمام تلاشهای مرتبط به صلح چه توسط کشور های منطقه یا نهادهای دیگر زیر چتر پروسه کابل تحت زعامت رهبری دولت افغانستان کار کند.

در نتیجه می توان یافت که این نشست ها برای آوردن صلح به افغانستان فایده ندارد و نمی تواند صلح را به کشور به ارمغان بیاورد.

هرگاه حکومت افغانستان به این نشست حاضر نشود واکنش روسیه چه خواهد بود در حالیکه روسیه هم اکنون از افزایش نیروهای داعش در شمال افغانستان نگران است؟

آقای تمنا چنین توضیح داد: دولت افغانستان در زمینۀ تامین صلح موقف روشن خود را باتمام کشورهای منطقه درسطح بین المللی مطرح کرده، صلح باید تحت زعامت افغانها باشد .‌اما بحث افزایش گروه های تروریستی در شمال کشور بحث تازه نیست بیشترین آسیب را خود افغانها می بینند و امنیت تک تک شهروندان افغانستان با خطر مواجه است. پس لازم است از گسترش افراط گرایی و تروریزم ممانعت شود، تروریزم مرز نمی شناسد در شرق و غرب درهمه جا امنیت را برهم میزند.

امنیت و تروریزم به مثابه یک کلید مشترک فرا روی تمام مردمان منطقه است، مبارزه با تروریزم و افراط گرایی هم به معنی تهدید مشترک یک حرف مشترک می تواند باشد. بهتر است روسیه، چین و سایر کشور ها تلاشهای شانرا به خاطر آوردن صلح در افغانستان همنوا با پالیسی های حکومت افغانستان بسازند تا ما بتوانیم از چنین تلاشهایی نتیجه بدست بیاوریم.            مهوش

نظرات (0 نوشته شد)

مجموعه نتایج: | نمایش:

نظر خود را بنویسید

لطفا کد امنیتی را وارد کنید:

Captcha