صفحه اصلی | eslah | مصاحبه | کبیر رنجبر: تدویر لویه‌جرگه، راه حل مشکل کنونی نیست

کبیر رنجبر: تدویر لویه‌جرگه، راه حل مشکل کنونی نیست

اندازه حروف Decrease font Enlarge font
کبیر رنجبر: تدویر لویه‌جرگه، راه حل مشکل کنونی نیست

هفتۀ گذشته حامدکرزی رییس جمهور پیشین کشور در یک نشست خبری خواهان تدویر لویه جرگه عنعنوی برای بررسی وضعیت سیاسی - نظامی کشور و رسیدن به صلح و وفاق ملی گردیده گفت: برای نجات کشور از تقابل قدرت بایستی لویه جرگه عنعنوی برگزار گردد و در این جرگه تمامی اقشار و مردم به شمول طالبان اشتراک نمایند.

همچنان آقای کرزی، برای دریافت راه حل مشکل کنونی، این پیشنهاد را با سران حکومت مطرح کرده و طی نامه، از طالبان نیز خواسته است به روند صلح بپیوندند. اما به این اظهارات آقای کرزی، رییس مجلس سنا واکنش نشان داده و گفت: پیشنهاد تدویر لویه جرگه عنعنوی در وضعیت کنونی کشور، مناسب نیست و نتیجه نمی دهد.

به نظر آقای فضل الهادی مسلمیار، زمانی تدویر لویه جرگه به خیر مردم افغانستان تمام می شود که انتخابات شورا های ولسوالی ها برگزار شود و شرایط برگزاری لویه جرگه فراهم گردد.

به گفته وی، اگر آقای کرزی می خواهد لویه جرگه برگزار شود، بایستی دلایل و آجندای آن را با حکومت شریک سازد.

در عین حال برخی از اعضای مجلس سنا با برگزاری لویه جرگه موافق می باشند و برخی دیگر آن را جز تحمیل مصارف هنگفت بر دولت می دانند.

از سویی هم آگاهان امور به این باور استند، در حکومت های پیشین تا زمانی، سند معتبر ملی یعنی قانون اساسی به تصویب نرسیده بود، تدویر لویه جرگه عنعنوی صورت می گرفت، در زمان حکومت ظاهر شاه و شاه امان الله خان نیز لویه جرگه برگزار شده بود، احمد شاه بابا را لویه جرگه زعیم تعیین کرد.

در نظام فعلی لویه جرگه در قانون اساسی تأیید و تسجیل گردید و اعضای آن مشخص شدند. هر گاه افراد واشخاصی که خارج از ترکیب تسجیل شده در قانون اساسی دعوت شوند تدویر لویه جرگه امکان ندارد. تنها امکان شورای مشورتی است و بس.

  کبیر رنجبر، رییس انجمن حقوق دانان و آگاه امور سیاسی می گوید: مشکل بزرگ در اینست که تصامیم لویه جرگه عنعنوی الزامیت اجراییوی ندارد و هیچ کس مجبور نیست آنرا عملی نماید، تنها تصامیم و فیصله ها جنبه مشورتی دارند که برخی ها آن را می پذیرند  و برخی ها نمی پذیرند. 

آقای رنجبر افزود: پیشنهاد تدویر لویه جرگه به گونۀ غیر مستقیم از سوی هوا خواهان، اشخاص و گروپ های سیاسی مربوط  به حامد کرزی مطرح شده بود و در اخیر آقای کرزی به گونۀ واضح مطرح ساخت و هدف کارزار سیاسی خود را به این ترتیب تعیین کرده گفت: همه ملت افغانستان برای برگزاری لویه جرگه بسیج شوند و کوشش نمایند لویه جرگه دایر گردد.

آقای رنجبر می گوید، به باور من طرح تدویر لویه جرگه، خواست یک گروپ مشخص است، امکان دارد اشخاص و گروپهای دیگر خواست های متنوع داشته باشند، این که کدام این خواسته ها مشروع و قانونی است و کدام آن غیر قانونی؛ باید با معیار ها، ارزشها و اصولی که در قانون اساسی تسجیل گردیده مطابقت داده شود، هر گاه مطابقت داشت، خواست قانونی است، در غیر آن خواست مشروع و قانونی نیست.

 

به گونه‎ی که آقای رنجبر در گفته هایش تذکر داد، لویه جرگه در قانون اساسی میکانیزم خاصی دارد. اما تا کنون انتخابات ولسوالی ها دایر نشده و در چنین حالت لویه جرگه چگونه تدویر خواهد شد؟

وی می گوید: تدویر لویه جرگه در اوضاع و حالات کنونی امکان ندارد، یکی از مهمترین موردی که در قانون اساسی تسجیل شده، حضور نمایندۀ شوراهای ولایتی و ولسوالی ها در لویه جرگه است، حال که بیشتر از چهار صد ولسوالی در کشور داریم، اکثر اعضای لویه جرگه متشکل از نماینده های ولسوالی ها و شوراها تعیین شوند.

دولت بکوشد هر چه زودتر انتخابات شورای عالی ولسوالی ها را دایر نماید. تا زمانیکه این انتخابات تدویر نشده و شوراها بوجود نیامده جرگه مشروعیت و قانونیت ندارد.

همانگونه که مردم افغانستان سالهاست منتظر آمدن صلح و امنیت می باشند، آقای کرزی هم باید انتظار بکشد تا لویه جرگه قانونی در مطابقت با قانون اساسی تدویر گردد؛ درآنصورت      الزامیت خواهد داشت.

آیا تنها برگزاری لویه جرگه راه حل است؟ یا راه های دیگری هم برای بیرون رفت از اوضاع کنونی موجود است؟

به باور آقای رنجبر، در حال حاضر تدویر لویه جرگه به هیچ صورت راه حل مشکل کنونی نیست، البته به دو دلیل: نخست اینکه، در حکومت های سابق جنگ های داخلی تا این سرحد ساختار اجتماعی را برهم نزده بود.

در تمام ولایات ارباب و خان موقعیت اجتماعی خاص را دارا بود و به گونه‎ی تأثیر خود را بالای مردم داشت.

 در آنصورت فیصله های لویه جرگه عنعنوی الزامیت داشت، اما بعد از جنگ های داخلی، زمانیکه تنظیم های جهادی با حکومت مخالفت کردند و بعداًٌ هم طالبان؛ ترکیب اجتماعی قریه ها و ولسوالی ها کاملاًَ نابود گردید و حالا به جای خان و ارباب اشخاص  مسلح غیر مسؤول در منطقه هم ارباب است و هم خان و هم متنفذ قریه.

 هر کس که باشد، با زور تفنگ و ذرایع دیگر مردم را مجبور به اطاعت می سازند و یکتعداد از اینها مرتکب جرایم هم استند. پس اینها باید در لویه جرگه اشتراک نمایند و نماینده های مردم شوند؟ مردم به هیچ صورت آنها را قبول ندارند. بناً مخالف این لویه جرگه ها استم که آقای کرزی
می خواهد.

 دلیل دوم اینست که قانون اساسی داریم و باید مطابق قانون اساسی جرگه برگزار گردد.

آقای رنجبر نسبت به نتایج نشست عمان به خاطر تأمین صلح و امنیت در افغانستان اظهار خوشبینی کرده می گوید: این گونه نشست ها به هیچ وجه بی نتیجه نیست.

استراتیژی جدید آقای ترامپ برای افغانستان وفشارهایی که بر پاکستان از سوی آمریکا وارد گردیده مردم را امیدوار بر تغییر سیاست پاکستان ساخته است و به نظر من، نتیجه مثبت این نشست به گونۀ خواهد بود که دید جامعۀ جهانی تجدید می گردد، برحق بودن ما نزد ملل جهان ثابت می شود. هرگاه پاکستان آنچه می گوید بر آن عمل نکند، سیاست دوگانه پاکستان افشا می شود.

مهوش

نظرات (0 نوشته شد)

مجموعه نتایج: | نمایش:

نظر خود را بنویسید

لطفا کد امنیتی را وارد کنید:

Captcha