صفحه اصلی | eslah | مقالات | 16 میلیون تن در افغانستان زیر خط فقر قرار دارند

16 میلیون تن در افغانستان زیر خط فقر قرار دارند

اندازه حروف Decrease font Enlarge font

اداره ی مرکزی احصاییه نتیجه ی آخرین سروی خود از وضعیت زنده گی شهروندان کشور را در سال های 2016 و2017 همه گانی کرد. قرار ارقامی که ازین سروی به دست آمده از مجموع نفوس کشور 16 میلیون تن زیر خط فقر قرار دارند. این میزان شهروندان فقیر 54.5 در صد کل نفوس کشور را تشکیل می دهند. بر اساس تعریفی که اداره ی مرکزی احصاییه ارایه داشته آن عده از شهروندان که در یک ماه کمتر از 2064 افغانی را به مصرف میرساند زیر خط فقر قرار دارند.

    این در حالی است که در سال های پیش از زمان انجام این سروی میزان فقر در کشور کمتر ازین بوده است. حسیب الله موحد یک مقام اداره ی مرکزی احصاییه در نشستی در روز یک شنبه به رسانه ها گفت که در سال 1391 شهروندان فقیر 38.3 فیصد کل نفوس کشور را تشکیل میداده است. به قول او نشان می دهد که میزان فقر در سال های 2016 و2017  در کشور 16 درصد افزایش یافته است که به گفتۀ وی این وخیم بودن اوضاع اجتماعی واقتصادی افغانستان را نشان میدهد.

   از نظر اداره ی مرکزی احصاییه بیکاری،  کاهش کمک های بین المللی وکاهش پروژه های انکشافی از عمده ترین عوامل افزایش فقر در کشور به حساب می آید.

بیکاری؛

    با خروج قوای بین المللی از افغانستان در جریان سال 2014 میلادی، اکثر موسسات بین المللی فعالیتهای خود را به حالت تعلیق در آورده وکارمندان خارجی این موسسات از افغانستان بیرون شدند. همزمان با این بسیاری شرکت های وسرمایه گذاران داخلی نیز کار وبار خود را تعطیل وسرمایه های خود را به بیرون از کشور منتقل کردند.

    تعلیق شدن کار وفعالیت موسسات بین المللی وتعطیل شدن کار وبار شرکت های داخلی وبیرون کردن سرمایه های سرمایه گذاران از افغانستان سبب شد، کار وبار آنعده از پروژه های انکشافی وزارتخانه های حکومت افغانستان که متکی به کمک های بین المللی بود وهمچنان پروژه هایی که با کمپنی ها وشرکت های افغانی قرار داد شده بود؛ عملا متوقف شده وکم از کم دامنه ی فعالیت های مربوط به این پروژه ها کاهش قابل ملاحظه بیابد.

    خروج قوای بین المللی، تعلیق فعالیت های موسسات خارجی وتعطیل توقف وکاهش فعالیت وکار وبار شرکت های داخلی سبب گردید که هزاران تن از شهروندان کشور کار وبار خود را از دست داده ومنبع عایداتی شان از بین برود. از آن زمان میزان بیکاری در کشور دایما در حال فزونی بوده است. اخیرا وزارت کار، امور اجتماعی، شهدا ومعلولان میزان بیکاران در کشور را در حدود دومیلیون اعلام کرده است. اما برخی منابع باور دارند که میزان بیکاران خیلی بیشتر از این است. به باور این منابع از مجموع افراد واجد شرایط کار 40 درصد بیکار اند. ومیزان بیکاران را بیش از میلیون ها تن ذکر میکنند.

    از آنجا که در حال حاضر دولت افغانستان نمیتواند پروژه های بزرگ اقتصادی خود را از عواید داخلی تمویل نماید واز میزان کمک های بین المللی نیز کاسته شده است، بسیاری پروژه های انکشافی متوقف می باشد. وبنا به آنچه که تشدید جنگ وخشونت، نامیده میشود ونیز دوام بی ثباتی در کشور دولت افغانستان نه توانسته سرمایه گذاری خارجی وداخلی در کشور را جلب نماید. برخی کمپنی های خارجی که توانسته بوده امتیاز کار بر پروژه های معینی از پروژه های دولت افغانستان را از طریق عملیه داوطلبی ورقابت به دست اورند علی رغم تاکیدات وتمهیدات هنوز کار بالای آن پروژه ها را عملا آغاز نکرده اند.

   این همه باعث شده که میزان اشتغالزایی در کشور همچنان پایین بماند. پایین بودن میزان اشتغالزایی ونبود فرصت های شغلی سبب شده که روز تا روز بر میزان بیکاران افزوده شده ومیلیون ها تن جوینده گان کار وافراد در شرایط کار نتوانند کار مناسب پیدا کنند.

نیاز به اقدامات عملی و پیشگیرانه؛

   بانک جهانی در واکنش به نشر نتیجه ی سروی اداره ی مرکزی احصاییه در مورد وضعیت زنده گی مردم افغانستان گفته که این گزارش هشداری برای اقدامات عملی وپیشگیرانه است نه ایجاد نا امیدی. بر اساس اعلامیه ی بانک جهانی، میزان بلند فقر رابطه ی مستقیم با رکود فعالیت های اقتصادی، افزایش نفوس وبدتر شدن وضعیت امنیتی دارد. وبر اساس این اعلامیه در اثر سال ها جنگ ونا امنی، ساختار اقتصاد افغانستان از هم فرو پاشیده ومنابع بشری ومعیشتی آن به شدت آسیب دیده است.

    اقدامات عملی وپیشگیرانه اما میتواند شامل چند موضوع زیر شود.

    اولین اقدام به صورت عاجل این است که جامعه ی جهانی وموسسات بین المللی ودر رأس نهاد های کمک رسانی سازمان ملل متحد کمک های خود در زمینه های مختلف واز جمله کمک های بشر دوستانه را سامان بخشیده وآنعده از خانواده های فقیر که وضعیت معیشتی شان زیاد خراب می باشد را تحت پوشش کمک رسانی قرار دهند.

   پیش ازین برخی نهاد کمک رسان بین المللی ونیز ریاست
 اجراییه‎ی دولت افغانستان در یک نشست مطبوعاتی راجع به ضرورت کمک های عاجل بشری سخن زده وطالب صدها میلیون دالر از جامعه ی جهانی گردیده بود. آنان در آن نشست تاکید کرده بودند که اگر این کمک های عاجل بشری در اختیار آن تعداد خانواده های فقیری که با گرسنه گی دست وپنجه نرم میکنند به ویژه خانواده های که از موطن خود بیجا شده ودر حاشیه ی شهرهای دیگر زنده گی خود را به پیش میبرند قرار نگیرد امکان دارد که بحران انسانی روی دهد.

بهبود وضعیت امنیتی؛

    پیش شرط هر گونه تغییر در وضعیت اقتصادی، اجتماعی و...، تغییر مثبت وبهبود وضعیت امنیتی کشور است. زیرا تا وقتی که وضعیت امنیتی بهبود نیابد وتهدیدات نا امنی در برابر فرایند های مربوط به حیات ملی ماکاهش نیافته ومهار نشود مشکل است بتوان امیدوار بود که میزان سرمایه گذاری بهبود می یابد وکار پروژه های توسعوی آغاز میشود وفعالیت های اقتصادی تکانه ی مثبتی را شاهد میباشد. بین بهبود اوضاع امنیتی وگسترش فعالیت های اقتصادی واز جمله ازدیاد میزان سرمایه گذاری رابطه ی تنگاتنگ موجود می باشد.

    دولت افغانستان وشرکای بین المللی اش که برای بازگرداندن ثبات وامن در افغانستان مشترکا کار می کنند وتلاش های این دو برای از میان بردن عوامل واسباب نا امنی وجنگ بیشتر از گذشته شده ونیز هر دو تلاش میکند تا یک اجماع منطقوی وجهانی را حول ضرورت پایان یافتن جنگ وخشونت در افغانستان شکل داده وعزم همه را در به نتیجه رسیدن تلاش ها برای صلح افغانستان به هم گره بزنند ومساعی برای مهار تهدید تروریزم وافراطگرایی در افغانستان چندین برابر شده است؛ لازم است تا هر طور شده نا امنی و خشونت ها در افغانستان را مهار نمایند وجنگ ومنازعه ی چندین دهه ی را به پایان ببرند تا اطمینان به زنده گی وسرمایه گذاری در افغانستان بیشتر شود. با بیشتر شدن سرمایه گذاری، فرصت های شغلی ومیزان اشتغال نیز بیشتر میشود.

اشتغالزایی؛

    با بهبود وضعیت امنیتی زمینه ی های کار وتلاش اقتصادی نیز بیشتر میشود. آنعده از سرمایه گذاران داخلی وخارجی که پیش ازین سرمایه های خود را به بیرون از کشور منتقل کرده اند واپس به افغانستان خواهند اورد ودر زمینه های مختلف سرمایه گذاری خواهند کرد. این میتواند وضعیت اشتغالزایی را بهبود بخشیده وکار وبار را بیشتر سازد.

    نهاد های مالی بین المللی واز جمله بانک جهانی که از اعلامیه ی آن در واکنش به گزارش اداره ی مرکزی احصاییه سخن زدیم در این زمینه میتواند دولت افغانستان را در تطبیق پروژه های توسعوی کمک نماید وسازوکار های را به معرفی بگیرد تا با استفاده از آن ها کمک های بین المللی بالای پروژه های انکشافی دولت افغانستان بیشتر شده وکار وفعالیت در این زمینه ها آغاز وتوسعه یابد تا ازین طریق فرصت های شغلی ایجاد شود وافراد بیکار با بهره گیری از آن صاحب کار ودر نهایت صاحب عاید ودر آمد شوند وازین طریق نان بالای دسترخوان مردم راه پیدا کند.

عنابی

نظرات (0 نوشته شد)

مجموعه نتایج: | نمایش:

نظر خود را بنویسید

لطفا کد امنیتی را وارد کنید:

Captcha