صفحه اصلی | eslah | مقالات | گسترش دامنه‌ی اعتراضات صلح‌خواهانه‌ی شهروندان

گسترش دامنه‌ی اعتراضات صلح‌خواهانه‌ی شهروندان

اندازه حروف Decrease font Enlarge font

از زمانی که حرکت اعتراضی شهروندان ولایت هلمند در برابر دوام جنگ و ناامنی در این ولایت آغاز گردید، این احتمال که روزی این اعتراض به یک حرکت وسیع وسرتاسری در تمام نقاط افغانستان مبدل شود، مطرح گردید؛ به این معنا که مردم خسته از جنگ افغانستان با پیوستن به این حرکت اعتراضی و ضد جنگ در سطح وسیعی خواستار ختم جنگ وتحقق صلح شوند. شهروندان هلمندی در آن زمان اعلام کرده بودند که از مرکز لشکرگاه تا ولسوالی موسی قلعه که در حال حاضر یکی از مراکز طالبان در این ولایت می باشد، راهپیمایی میکنند. اما وقتی طالبان مانع این تظاهرات هلمندیان به سمت موسی قلعه شدند، آنان در شهر لشکر گاه خیمۀ تحصن برپا کرده و اقدام به اعتصاب غذایی کردند.

    اما این حرکت اندک اندک به سایر ولایات راه پیدا کرده و روزهای گذشته، ولایاتی چون کندز، بلخ، فراه، غزنی، کندهار وارزگان و...، شاهد برپایی نشست های اعتراضی در برابر دوام خشونت و جنگ ودر حمایت از روند صلح در افغانستان بوده است. به نظر میرسد که روز های آینده این روند توسعۀ بیشتری پیدا کند و ولایات دیگر نیز شاهد برپایی چنین اعتراضات باشند.

    پیام این حرکت بسیار واضح وکاملا انسانی و بیدار کنندۀ اذهان است. اعتراض کننده ها خواهان ختم جنگ و برادر کشی در افغانستان اند. آنان می گویند جنگ جاری که بیش از چهل سال است که در کشور ما جریان دارد، همچنان از مردم افغانستان قربانی گرفته و همه روزه مردم افغانستان را گروه گروه شهید وزخمی می سازد و مانع تطبیق پروژه های انکشافی وسازنده گی می شود؛ باید هرچه زودتر پایان یافته و صلح و ثبات در کشور محقق گردد.

معترضان می خواهند هزینه های زیادی که در جنگ به مصرف می رسد، در راستای سازنده گی وتوسعۀ کشور هزینه شود. مردم افغانستان هیچگاهی طرفدار جنگ در کشور شان نبوده و جنگ جاری به هیچ صورت خاستگاه داخلی نداشته؛ بلکه پدیده‌ای است که از اثر مداخلات بیرونی و به نیابت از کشور های دیگر آغاز یافته و هنوز که هنوز است به شدت دوام دارد.

     این حرکت ها درست در زمانی اوج می گیرند که دولت افغانستان اخیراً طرح صلح جامعی را برای آغاز روند گفتگو ها معرفی کرده و از جانب طالبان خواسته است که به روند گفتگو ها پیوسته وجنگ وخشونت را پایان بخشند. در این طرح دولت که در دومین نشست پروسۀ کابل از سوی رییس جمهور به معرفی گرفته شد، امتیازات زیادی برای آن عده از اعضای طالبان وشبکۀ حقانی که به پروسۀ صلح می پیوندند در نظر گرفته شده و اعلام شده که دولت آماده است حتا قانون اساسی را از راه های که در خود این قانون پیشبینی شده، تعدیل کرده ودر بیرون شدن نام های اعضای طالبان از لیست سیاه شورای امنیت سازمان ملل متحد کمک کند.

    در واکنش به این طرح صلح دولت، طالبان وشبکۀ حقانی سکوت پیشه کرده و برخلاف گذشته به گونۀ رسمی پاسخ نداده اند. سکوت معنا داری که از سوی برخی نهادها مانند شورا عالی صلح و همچنان آگاهان مسایل سیاسی اینگونه تعبیر شده که آنان اینبار میخواهند در خصوص پاسخی که قرار است ارایه کنند، مذاکره و رای زنی میکنند و نمی خواهند این فرصت را ضایع سازند.

از سوی دیگر وبنا به باور بعضی از آگاهان، سکوت طالبان ازین خاطر است که آنان از واکنش و عکس العمل شهروندان کشور هراس دارند ونمی خواهند که نزد افکار عمومی به عنوان مخالفان صلح که یک امر الهی و دستور شرع و دین مقدس اسلام است، معرفی شوند. به باور آگاهان، طالبان نسبت به واکنش شهروندان راجع به مخالفت شان با گفتگو های صلح، نیک واقف اند و نمی خواهند خود را منفور افکار عمومی سازند.

    اما اخیرا گفته شده که حلقاتی از گروه طالبان در پیوستن به روند صلح کاملا آماده گی دارند. برخی از مقامات ماموریت حمایت قاطع پیش ازین اعلام داشته بودند که آنان با برخی از فرماندهان بلند رتبه و چهره های شاخص طالبان در تماس اند و احتمال دارد که این تعداد که اندک هم نیستند، با روند صلح یکجا شده و جنگ وخشونت را پایان دهند. بنا به برخی گزارش ها، نشانه هایی وجود دارد که شاخۀ ملا رسول از گروه طالبان نسبت به پیوستن به روند گفتگو ها، بی علاقه نمی باشد.

 از همان زمان که طرح صلح حکومت افغانستان اعلام گردید، برخی از چهره هایی که در سطح رهبری این شاخۀ گروه طالبان قرار دارند، اظهاراتی انجام داده اند که بیانگر علاقۀ آنان در پیوستن به روند صلح است.

دو روز پیش جنرال عبدالرازق قوماندان امنیۀ ولایت کندهار به رسانه ها گفت که نزدیک به شصت تن از مقامات پیشین و برحال طالبان به شمول وزرا، قوماندانان فرقه ووالیان و...، که تعدادی از آنان عضویت شورای کویته را نیز دارند، با تماس با وی اعلام آماده گی کرده اند که به کندهار بازگشته و با روند صلح یکجا شوند و همراه با خانواده های خود زنده گی صلح آمیزی را آغاز نمایند.

 آقای رازق گفته که حتا برخی ازین چهره ها علاقه‌مند اند تا در انتخابات پیش رو خود را برای احراز نماینده گی شورای ملی وشوراهای ولسوالی ها کاندیدا نمایند.

    هرچه باشد با گذشت هر روز دامنۀ اعتراضات مدنی شهروندان در برابر دوام جنگ و خشونت گسترده می شود. اعتراضاتی که میتوان آن را نشانۀ فعال شدن خرد جمعی شهروندان ونمونه‌ای از ارادۀ جمعی برای یکی کردن عزم شان در توسعۀ حرکت صلح‌خواهانه در سراسر کشور ارزیابی کرد. این حرکت ها اینک به یک و یا چند ولایت محدود نمانده؛ بلکه ولایات زیادی را در بر گرفته وشهروندان در دیگر ولایات در حمایت از حرکت مدنی صلح‌خواهی هلمندیان، خیمه های تحصن برپا کرده و اعلام داشته اند که آنان نیز خواهان پایان یافتن جنگ وآغاز گفتگو های صلح اند.

    بنا بر گزارش رسانه ها، جمعی از شهروندان ولایت کندهار به شمول برخی علمای دینی این ولایت روز گذشته اعلام داشتند که دامنۀ حرکت صلح خواهی را تا سراسر این ولایت کشانده وصدای بلند صلح‌خواهی را از طریق مساجد و منابر بلند کرده و به صدای میلیون ها شهروند مبدل میکنند.

 پیش ازین علمای هلمند هنگام خواهش پایان دادن تحصن کننده گان هلمندی به اعتصاب غذایی شان، اعلام کرده بودند که صدای صلح خواهی آنان را به همه‌ی مساجد این ولایت گسترش خواهند داد.   

    صلح خواهی در عین حال که یک حرکت انسانی و برابر با دساتیر شرع مبین است، حق شهروندان نیز می باشد. شهروندان کشور حق دارند در برابر گروهایی که جنگ را دوام میدهند و خونریزی وکشتار و ویرانی را متوقف نمی سازند، با صدای بلند اعتراض کنند و از آنان بخواهند که دیگر کشتار وخونریزی را بس کنند و به صلح بپیوندند. امنیت و زنده گی، در صلح ورفاه وآسایش حق شهروندان است. هیچ گروه و هیچ فردی حق این را ندارد که با دست زدن به اقداماتی این حق را از شهروندان گرفته و زنده گی امن و رفاه شان را دستخوش نا امنی سازند.

    گسترش حرکت های مدنی ضد جنگ وتاکید بر پذیرش صلح از سوی گروه های در گیر جنگ، نشانه‌ی روشنی از به کار افتادن هوش جمعی شهروندان و درک آنان از حق مسلم شهروندی شان در خواستن از نیروهای درگیر می باشد. امری که در گذشته نسبت برخی عوامل مشخص و نامشخص همچنان غایب بوده واز سوی شهروندان استفاده نشده است. حرکت جمعی برخاسته از خرد جمعی در بهره گیری از حق مسلم شهروندی در افغانستان بی پیشینه بوده است.

در حالیکه در کشور های دیگر استفاده از این حق شهروندی از سوی شهروندان برای تحمیل خواسته های قانونی شهروندی خویش بر نیروهایی که به نحوی این حق شانرا زیر پا میکنند، یک امر معمول است.

    اما حالا که باشنده گان ولایات کشور با تجمعات و اعتراضات مدنی خواهان صلح وپایان دادن به جنگ از سوی گروه های درگیر و مصر به تداوم خشونت گردیده ودر حال وارد آوردن فشار بر گروه های جنگ طلب و خشونت ورز می باشند، به نظر میرسد یک گام مهم و یک فرایند بسیار نیک درحال وقوع است که میتواند در راستای ختم جنگ و تحقق صلح زیاد با اهمیت باشد.

عنابی

نظرات (0 نوشته شد)

مجموعه نتایج: | نمایش:

نظر خود را بنویسید

لطفا کد امنیتی را وارد کنید:

Captcha