صفحه اصلی | eslah | مقالات | آیندۀ رویارویی پاکستان وایالات متحدۀ امریکا

آیندۀ رویارویی پاکستان وایالات متحدۀ امریکا

اندازه حروف Decrease font Enlarge font

رسانه های پاکستانی به نقل از خرم دستگیر وزیر دفاع پاکستان گزارش داده اند که دولت این کشور در واکنش به تعلیق کمک های ایالات متحدۀ امریکا به پاکستان، همکاری های نظامی واستخباراتی با واشنگتن را به حالت تعلیق در آورده است. وزیر دفاع پاکستان به رسانه ها گفته که دولت متبوعش پس ازین هیچگونه همکاری استخباراتی و نظامی با ایالات متحدۀ امریکا نخواهد کرد.

    این در حالی است که ایالات متحده امریکا در حال بررسی طرحی است که قطع کمک ها به پاکستان محور آن را تشکیل میدهد. رسانه ها از یک تن از اعضای کنگرۀ امریکا نام گرفته اند که در حال سامان بخشی طرحی است که اگر از سوی کنگره ی این کشور به تصویب برسد، پس از آن هیچگونه کمک مالی  به پاکستان نخواهد شد. پس از آنکه دونالد ترامپ، رییس جمهور ایالات متحده امریکا در آغازین دقایق سال 2018 در صفحۀ تویترش نوشت که پاکستان 33 میلیارد دالر را به عنوان کمک از ایالات متحده  امریکا دریافت داشته بی اینکه کدام کمکی به ایالات متحده امریکا در زمینۀ مبارزه علیه تروریزم بنماید، نوشته بود که این یعنی «ساده لوح» و«احمق» پنداشتن ایالات متحده امریکا؛ دومیلیارد دالر کمک این کشور به پاکستان به حالت تعلیق در آمد. امری که واکنش شدید دولت پاکستان را در پی داشت.

    در یک رویداد دیگر، ایالات متحده امریکا با یک کمپنی پیمانکار به نام «جنرال اتمیک»  قرارداد می بندد که طیارات بی سر نشین پیشرفته ای به نام، ام کیو - 9   را در اختیار دارد. قرار است  از این طیارات در زمینه کنترول تحرکات تروریستی در مرز های مشترک افغانستان و پاکستان وحمله بر مراکز و پناهگاه های متعلق به شبکۀ حقانی وگروه طالبان استفاده شود. جنرال پمپیو رییس سازمان استخبارات مرکزی ایالات متحده امریکا پیش ازین گفته بود که اگر دولت و اردوی پاکستان علیه نهانگاه های متعلق به گروه های تروریستی دست به اقدامی نزند، ایالات متحده امریکا خود این کار را خواهد کرد و بالای این نهانگاه ها ومراکز آموزشی وتمویل وتجهیز این گروه ها حمله خواهد کرد.

    معنای این همه این است که علی الظاهر پاکستان تصمیم به رویارویی با ایالات متحده امریکا را دارد و همانگونه که تا اکنون هیچ نشانه ای دیده نمی شود که این کشور در برابر ایالات متحده امریکا از موضع گیریش عقب نشسته و به خواسته های این کشور تمکین کند؛ به گواهی تعدادی از نهادها واشخاص آگاه به مسایل منطقه و صاحب نظر در امور سیاست و امنیت، پاکستان تا حال هیچگونه اقدامی نکرده که معنای همکاری با ایالات متحده امریکا در زمینه مبارزه علیه گروه های تروریستی مانند شبکه حقانی وگروه طالبان را افاده نماید. این تعداد آگاهان اذعان به این دارند که پاکستان به هیچ صورت دست از حمایت این گروه ها برنداشته و همچنان سیاست قبلی خود در این زمینه را ادامه داده است.

     گرچه باور هایی وجود دارد که سرانجام پاکستان به فشار های ایالات متحده امریکا سر تسلیم فرود خواهد آورد. زیرا به اساس این باور ها پاکستان با آنکه در حال حاضر به کمک های جمهوری خلق چین دل خوش داشته و با فدراتیف روسیه به یک سلسله تفاهمات وتوافقاتی رسیده است وهم چنان میکوشد که حمایت هایی را از دولت های ترکیه وجمهوری اسلامی ایران در زمینه  مسایل سیاسی به دست آورد؛ اما به اساس این باور ها هیچ یک از کشور های یاد شده نمی تواند جای خالی ایالات متحده امریکا را در زمینۀ کمک های سخاوتمندانه به پاکستان را پر کند. پاکستان در گذشته وحتا در حال حاضر از جمله دوستان استراتیژیک خارج از ناتوی ایالات متحده امریکا بوده/ می باشد، وبه هیچ قیمتی پاکستان حاضر نخواهد شد این امتیاز را از دست بدهد. کمک های را که ایالات متحدۀ امریکا به پاکستان می کرده، در زمینه های امنیتی واقتصادی برای پاکستان حایز اهمیت فوق العاده ای بود که به هیچ صورت کشور های یاد شده آن میزان کمک ها را به پاکستان نخواهند کرد.

    اما به نظر می رسد آن زمان فرا رسیده که پاکستان با اتکا به پتانسیل های جدید در عرصه های اقتصادی و امنیتی که در منطقه به میان آمده و نیز با در نظر داشت تغییراتی که در زمینه روابط بین المللی کشور های منطقه بروز کرده و مناسبات بین ا لمللی را تحت تاثیر خود قرار داده؛ در پی آن است که سیاست های خود در برابر کشور های غربی را بازخوانی کند و با استمداد از پتانسیل های جدید، دوستان خود در عرصۀ بین المللی را جایگزین نماید.

   جمهوری خلق چین یکی ازین گزینه ها است. جمهوری خلق چین با داشتن اقتصاد دایماَ بالنده وشگوفا حداقل در سه دهۀ اخیر و با داشتن بیشترین ذخایر پولی در حال حاضر به صورت دوامداری تلاش کرده تا هژمونی اقتصادی خود را نه تنها در سطح منطقه، بلکه در سطح جهان گسترش وتوسعه دهد. چین بیشترین سرمایه گذاری ها را در پاکستان انجام داده. اخیرا گزارش هایی وجود دارد که این کشور دومین پایگاه نظامی بحری خود را در نزدیکی بندر چابهار ایجاد می نماید. واین به معنای حضور نظامی چین در حوزۀ امنیتی- دریایی میباشد که انگیزۀ اصلی اش به نحوی کمک به پاکستان است. سخنگویان وزارت امور خارجۀ چین چندین بار حد اقل در مدت زمانی که از اعلام استراتیژی جدید ایالات متحدۀ امریکا در قبال جنوب آسیا و افغانستان می گذرد و در واکنش به فشار های ایالات متحدۀ امریکا بالای پاکستان و اخیرا پس از اولین تویت دونالد ترامپ در سال 2018 میلادی، اظهارات واضحی در حمایت از پاکستان انجام داده و به وضوح گفته که ایالات متحده امریکا قربانی های پاکستان در مبارزه علیه تروریزم را نباید نادیده بگیرد. 

    تقابل با آنچه که از آن هژمونی اقتصادی، سیاسی وامنیتی هند تعبیر میکنند، نقطه مشترک سیاست دو کشور را تشکیل میدهد. دولت چین به هند به عنوان یک رقیب در منطقه می نگرد و از اقتصاد در حال رشد و میزان نفوس وهمچنان نوع روابط این کشور با ایالات متحده  امریکا و...، نگرانی دارد. پاکستان و هند از گذشته واز زمان جدایی دو کشور رقابت بسیار شدید و مشکلات پیچا پیچ سیاسی و امنیتی دارند. واین به نقطه ای تبدیل شده که موضع گیری دو کشور (چین وپاکستان) را به همدیگر نزدیک کند. 

   ازین گذشته پاکستان فکر میکند که ایالات متحده امریکا به این کشور نیاز مند است. حد اقل ایالات متحده امریکا برای اکمالات جبهه  خود در افغانستان ونقل وانتقالات مواد وتجهیزات  مورد نیاز خود در افغانستان، به راه های زمینی پاکستان اشد نیاز را دارد.

پاکستان همچنان خواب زمان جنگ سرد ورقابت دوجناح آن را، که در حال حاضر فدراتیف روسیه جانشین یکی از آنها تلقی می شود، را می بیند.  پاکستان فکر میکند که ایالات متحدۀ امریکا به این کشور نیازمند است و در پیشبرد رقابت خویش با روسیه به این کشور ضرورت دارد.

    این همه سبب شده که پاکستان به هیچ صورت در برابر ایالات متحده امریکا کوتاه نیاید و تا اینجای کار تصمیم به رویارویی بگیرد. پاکستان ایالات متحدۀ امریکا را بدترین دوست و بی اعتمادترین متحد لقب داده وگفته است که دوستان هیچگاه همدیگر را تهدید نمی کند. پاکستان همچنین گفته که به کمکهای ایالات متحده امریکا کدام نیازی ندارد. پیش ازین هم ایالات متحده امریکا به پاکستان کمک نه بلکه آن مقدار پول را در بدل استفاده از راه های زمینی وخدماتی که دولت پاکستان به آن کشور ارائه کرده پرداخته است وحتا در حال حاضر استفاده از راه های زمینی خود را بر روی کاروان های اکمالاتی ایالات متحده و قوای ماموریت حمایت قاطع را مسدود نکرده وگفته است که این راه ها را مسدود نمی کند. پاکستان فقط اعلام کرده که همکاری های نظامی واستخباراتی با امریکا را به حالت تعلیق در آورده است. 

    اینکه این رویارویی به کجا خواهد انجامید، معلوم نیست. چنانکه معلوم نیست که آیا پاکستان به خواسته های ایالات متحده  امریکا تمکین خواهد کرد یا نه؟ اما کم نیست تحلیل گرانی که باور دارند پاکستان سر انجام تسلیم فشار های ایالات متحده امریکا خواهد شد. این آگاهان باور دارند که پاکستان راه گزیری ندارد، مگر اینکه خواسته های ایالات متحده امریکا را بپذیرد. اما این باور وجود دارد که پاکستان کشوری نیست که به ساده گی بتوان بالایش اعتماد کرد. زیاد ممکن است که این کشور بازی جدیدی را به راه اندازد و با طرح ها و ترفندهایی خود را از زیر فشار ها برهاند و به نحوی با ایالات متحده امریکا به یک توافق برسد. به ویژه که ایالات متحده امریکا بنا به برخی مسایلی که موجود  است، زیاد مایل نیست که پاکستان را برای همیشه از دست بدهد. پاکستان کشوری است که با طرح های غرب به ویژه بریتانیا زاده شده و در این همه سال از طریق کمک ها و مساعدت های مالی کشور های غربی زنده گی کرده ودر این مدت از ایالات متحده امریکا کمک های زیادی دریافت داشته است. پاکستان از شرکای مهم ایالات متحده در زمان جنگ سرد بوده وحتا پس از جنگ سرد هم شریک بازی های غرب در منطقه بوده است.

عنابی

 

نظرات (0 نوشته شد)

مجموعه نتایج: | نمایش:

نظر خود را بنویسید

لطفا کد امنیتی را وارد کنید:

Captcha