صفحه اصلی | eslah | مقالات | بی بند‎‎و‎باری‎ها در ترانسپورت‎شهری

بی بند‎‎و‎باری‎ها در ترانسپورت‎شهری

اندازه حروف Decrease font Enlarge font

شمار زیادی از جوانان، زنان و کهن سالان در ایستگاه ده افغانان منتظر بس شهری استند، نگاه های آنها در جستجوی بس است، زیرا ساعت ها انتظار آنها را ناتوان ساخته است، وقتی بس به ایستگاه می آید همه به سوی آن هجوم می برند هیچکس به فکر این نیست که باید به زنان و کهن سالان حق اولیت را داد هر کس تلاش دارد زودتر به منزلش برسد.

ایستگاه ده  افغانان کابل یکی از پرازدحام ترین ایستگاه ها در شهر کابل است که از این ایستگاه بس های شهری بسیاری از ساحات چون: خیرخانه، کوته سنگی، افشار و کارته پروان رفت و‌آمد دارند در این ایستگاه به نسبت مشخص نبودن ایستگاه ها برای بس های ساحات متذکره مردم مجبور اند ، برای بس موردنظر شان پرس و پال نمایند. به خصوص افرادی که تازه به ایستگاه می آیند و از قبل بلدیتی ندارند، بیشتر با مشکل دچار می شوند.

مشکلات در ترانسپورت شهری از سالیان متمادی به این سو در شهر کابل وجود دارد اما در چند سال اخیر به نسبت نبود بس های دولتی و فعالیت نا منظم ترانسپورت خصوصی مردم بیشتر دچار مشکل استند. این مشکلات در تایم صبح و شام  بیشتر از پیش دیده می شود زیرا در این تایم ها تعداد زیادی از بس ها با مامورین دولتی و نهادهای خصوصی قرار داد بسته اند و در این تایم مصروف می باشند و یک تعداد دیگر که در شهر فعالیت دارند با استفاده از کمبود بس در ایستگاه از مردم دو چند کرایه اخذ می نمایند چنانچه در لین خیرخانه بس های شهری از ده افغانان الی سرای شمالی از مسافرین ده افغانی اخذ می نمایند و در سرای شمالی همه مسافرین از بس پیاده می شوند و کسانی که باید حصه اول، لیسه مریم بروند بایستی به بس دیگر بالا شوند و دوباره کرایه بپردازند.

عبدالرووف باشندۀ حصه اول خیرخانه می گوید: وقتی موتر از ده افغانان تا سرای شمالی راکب را بالا می کند و در سرای شمالی مردم را دوباره پیاده می کند برای من وامثال من مشکل است که از سرای شمالی تا چهارراهی حصه اول که دو ایستگاه است دوباره کرایه بدهیم.

وی گفت: در ایستگاه ده افغانان بعضاَ ترافیک ها همکاری می کنند و به دریور می گویند که راکبین را در سرای شمالی پیاده نکنی، اما دریور این گفته ترافیک را عملی نمی کند.

خانم عارفه کارمند در یکی از ادارات دولتی می گوید: در تایم عصر وشام شمار زیادی از مردم در ایستگاه هامنتظر بس می باشند، و قتی یک بس می آید تنها مردان استند که از بس استفاده می نمایند و به زنان اجازه بالا شدن را نمیدهند.

وی به ادامه سخنانش گفت: گاهی از ترافیک می خواهیم ، موتری را ایستاده نماید تا زنان بالا شوند در بسیاری حالات ترافیک همکاری می کند، اما گاهی از همکاری دوری می نماید و می گوید وظیفه من نیست.

با این حال به ریاست ترافیک میروم تا مشکلات را با آ‌نها مطرح نموده و راه های حل این مشکل را از آنها جویا شوم، بالاخره به محیطی قدم می گذارم که شمار زیادی از آقایان برای حل مشکل شان در اینجا رفت و آمد دارند و تنها بانویی که در این محیط دیده می شود، من هستم. بعداز پرس و پال موفق می شوم که به دفتر مدیر ترافیک شهر کابل برسم بعد  از د قایقی انتظار به دفتر مدیر صاحب میروم اما مدیر صاحب نداشتن وقت را بهانه قرار داده و حاضر به مصاحبه نشد. این در حالیست که مطابق به قانون رسانه ها در افغانستان حق دسترسی به معلومات از حقوق رسانه ها محسوب می شود که با تأسف شماری از ادارات دولتی آنچه که لازم است در دسترس رسانه ها قرار نمی دهند و ازاین حق چشم پوشی می نمایند.

رحیمه عزیزی

 

نظرات (0 نوشته شد)

مجموعه نتایج: | نمایش:

نظر خود را بنویسید

لطفا کد امنیتی را وارد کنید:

Captcha