صفحه اصلی | eslah | مقالات | انتحار و قتل در قرآن و سنت

انتحار و قتل در قرآن و سنت

اندازه حروف Decrease font Enlarge font

محمد سلیم صائب قسمت ششم

پنج جنایت هول انگیز ناشی از انتحار و قتل: آنهایی که فتوای انتحار می دهند و آنهایی که این عمل زشت را عملی می نمایند و خود را در میان مردم و هرجای دیگری منفجر می سازند پا از گلیم همه ی ارزش ها فرا گذاشته و در واقع پنج جنایت هول انگیز را مرتکب می شوند.

یک: نادیده گرفتن سنگین ترین هشدار های الهی.  افراط گرایان با انجام عملیات انتحاری و قتل بی گناهان، سنگین ترین هشدار های الهی را نادیده گرفته و دست های ناپاک خود را به خون مردم بیچاره و مستمند این سرزمین می آلایند. تندروان با تبلیغ، ترویج و انجام عملیات انتحاری سنت قبیحه ی را اساس گذاشته اند که خنجر آن بیش از همه بر دل و دیده ی   اسلام و مردم مظلوم افغانستان فرورفته است. بنابران این سخن خداوند در حق آنان صدق می کند که می فرماید×

به طور مسلم بسیار از جن و انس را برای جهنم آفریده ایم. آنها دلهای دارند که با آن نمی اندیشند و چشمانی دارند که با آن نمی بینند و گوش های دارند که به آن نمی شنوند، آنها همچون چهار پایان و بلکه بسی گمراه تر اند، آنان غافلانند. دو: بدنام ساختن اسلام و پیامبر رحمت:  تندروان و افراط گرایان،   اسلام را که دین رحمت و پیام آشتی است، آیین خشونت و فرهنگ قتل و درندگی معرفی می کنند. اینان نمی دانند که تمامی سوره های قرآنی به استثنای یک مورد، به نام خدای مهربان و رحیم آغاز می شوند و این یک مورد در جای دیگر ی و در نامه ی سلیمان انگار تلافی می گردد. به عبارت دیگر سرفصل 114 سوره ی قرآنی را بسم  الله الرحمن الرحیم قرار داده اند. ما همه قرآن را می خوانیم اما، از چرایی این مسأله هیچ کسی چیزی نمی پرسد. هیچ کسی نمی گوید که چرا بسم  الله الرحمن الرحیم، مقدمه ی مباحث قرآنی است؟  رازی و سری در این موضوع نهفته است، آن را باید بفهمیم. به عقیده ی من یکی از راز ها و پیام های نهفته در تکرار بسم  الله الرحمن الرحیم در اوایل سوره های قرآنی این است که بندگان خداوند(ج) بدانند خدای شان رحیم است و چون خداوند رحیم است، باید با خلق  الله با مهربانی، لطف و مدارا معامله نمایند. باری، خداوند رحیم است و برخواسته از همین رحیم بودن ذات باری تعالی است که خطاب به پیامبر اکرم صلی  الله علیه وسلم می فرماید: و ما تو را جز رحمت برای عالمیان، نفرستاده ایم. هیثمی در مجمع الزواید از انس بن مالک روایت می کند که پیامبر فرمود:  به ذاتی که جانم در دست اوست، خداوند جز بر انسان های مهربان، مهربانی نخواهد کرد. یاران آنحضرت گفتند: ای پیامبر خدا ما همه با همدیگر مهربانی می ورزیم. آنحضرت فرمود چنین نیست که کسی با دوستش مهربان باشد بلکه با همه مردم)بدون استثنا( باید چنین بود. این مسؤولیت اخلاقی و   اسلامی هر مسلمان است که با همه ی انسان ها، آری همه ی انسان ها، بدون هیچ تمیزی مهربان باشد و آنچه را در توان دارد از هیچ کسی دریغ نفرماید. ابن حجر عسقلانی حدیث دیگری را از عبد الله ابن  عمرو چنین روایت می کند: ترجمه: «کسانی که مهربانی می ورزند خداوند رحمن، بر آنها مهربانی خواهد کرد، با کسانی که در زمین اند، مهربان باشید تا آنکه در آسمان است، بر شما رحم نماید. باز هم عرض می کنم خواننده ی ارجمند توجه داشته باشد که آیه ی مبارکه فوق و دو حدیثی که در ذیل آن آورده شده اند، دایره ی رحمت را محدود نکرده اند. یعنی گفته نشده که ما تو را رحمت برای مسلمانان فرستادیم. یا باید مسلمانان تنها باهمدیگر مهربانی و لطف داشته باشند. نه چنین نیست و بلکه بر ما به عنوان مسلمان و پیروان پیامبر رحمت، این مکلفیت را داده اند که در قبال همه ی انسان ها، مسلمان و غیر مسلمان، بدون هیچ تمیز و استثنای معامله ی انسانی داشته باشیم .آری،   اسلام رحمت است و برای پیامبر اکرم صلی  الله علیه وسلم، لقب رحمت برای عالمیان را داده اند. اما، افراط گرایان با ادعای فارغ از مفهوم مسلمانی، متاسفانه نه تنها غیر مسلمانان  بل فی الجمله، مسلمانان بی دفاع و مظلوم را هدف قرار می دهند. آنها را بی محابا می کشند، ترور می کنند و به این شکل تیر جفا و خیانت را بر سینه ی   اسلام فرو می برند. بناً تردیدی باقی نمی ماند کارنامه های ننگین و غیر دینی آنها در تقابل آشکار با   اسلام و قرآن و اخلاق محمد(ص) است.

سه: فضا آفرین برای الحاد و دین ستیزی: افراط گرایان با اعمال خشونت و کشتن مردم بیگناه برای دین ستیزی و الحاد فضا آفرینی می کنند. بهانه ی بزرگی را به دست آنهای می دهند که شبانه روز در اندیشه ی شکار و بسط و گسترش بی دینی در کشور ما و در میان نسل های جوان و پریشان این ملت اند. خداوند می فرماید: به )برکت
( رحمت و لطف خداوند در قبال آنها) مردم( نرمخو و مهربان شدی و اگر خشن و سنگ دل بودی از اطراف تو پراکنده می شدند، پس آنها را ببخش و برای آنها آمرزش بطلب
. خشونت بنام اسلام، پیامد جز این نخواهد داشت که مردم و به خصوص نسل های جوان در قبال فرهنگ ودیانت   اسلام حساس شوند و با آن به دشمنی برخیزند. دین را عامل ویرانی بدانند و در قبال ارزش های دینی بی اعتنایی اتخاذ کنند. به راستی اگر ویرانی، قتل، خشونت، جنگ، جهل، بیماری، عقب ماندگی و انتحار بنام   اسلام شیوع یابند، آیا جای و اعتباری برای مفهوم دین و قرآن و محمد در دل ها باقی می ماند؟ مگر نه این است که مفتی های مزدور و جاهل و انتحار گران خدا بی خبر ، با تبلیغ فرهنگ خشونت و قتل، آب در آسیاب دشمنان در کمین نشسته ی   اسلام و این ملت بیچاره می ریزند. چهار: هوا پرستی و هوس گرایی افراط گرایان: وخشونت طلبان با ترویج انتحار و کشتن مردم بی گناه، ارزش های دینی را در پای مطامع گروهی و منافع پست سیاسی خویش که دست دستیابی به قدرت و پا نهادن به سکوی حاکمیت است، قربانی می کنند. پیروی از هواهای نفسانی و مقاصد شیطانی خویش را بر مقام شریف طاعت از احکام خداوند و پیامبر بزرگوار   اسلام ترجیح می دهند. آنان نمی دانند که با هوا پرستی و هوس گرایی آهسته و پیوسته از دین خدا فاصله می گیرند و  بزرگترین صدمه را به   اسلام و مسلمانی می رسانند، قرآن می فرماید:"  آیا دیدی کسی را که هوای نفسش را معبود خودش قرار داده؟ و خداوند او را )با آگاهی بر اینکه شایسته ی هدایت نیست( گمراه ساخته و بر گوش قلبش مهر زده و بر چشمش پرده افگنده است.

نظرات (0 نوشته شد)

مجموعه نتایج: | نمایش:

نظر خود را بنویسید

لطفا کد امنیتی را وارد کنید:

Captcha