صفحه اصلی | anis | گزارش | سرمایه گذاری ۱۴۴ شرکت خصوصی افغانستان در بندر چابهار

سرمایه گذاری ۱۴۴ شرکت خصوصی افغانستان در بندر چابهار

بروز شده
اندازه حروف Decrease font Enlarge font
سرمایه گذاری ۱۴۴ شرکت خصوصی افغانستان در بندر چابهار

کشورما در زمان های قدیم جز مهم راه ابریشم بود که کشورهای شرق و غرب را با هم وصل می کرد. از این رو تجارت در زادگاه آبایی ما پیشینة تاریخی دارد. سالهای قبل از «1920» میلادی تجار افغان اموال خویش را از راه ننگرهار به پشاور و از آنجا به کراچی بعد ذریعه کشتی به کشورهای مختلف انتقال میدادند. نسبت مزاحمت های پی در پی بریتانیای آن زمان، مجبور شدند راه ترانزیت جدیدی را از طریق اتحاد شوروی سابق با سایر کشورها برقرار نماید و از این طریق بدون محصول گمرکی به سایر نقاط ارتباط تجارتی خویش را برقرار کرد.

طی سالهای 1950-1970 میلادی کشورما مالک سرک حلقوی گردید که از طریق چمن در قندهار و تورخم به پاکستان، از طریق هرات به ترکمنستان، از طریق حیرتان به ترمذ و از شیرخان بندر به اتحاد جماهر شوروی سابق وصل گردید. در دهة شصت میلادی نظر به تغییراتی که در پاکستان رونما گردیده بود افغانستان موافقتنامه ترانزیتی خویش را با آن کشور امضا نمود. در نتیجه افغانستان اموال صادراتی و وارداتی خویش را بدون محصول گمرکی از طریق بندر کراچی به هندوستان و سایر کشورها انتقال میداد.

همچنان بعد از یک سلسله تغییرات در وطن ما موافقتنامه تجارتی و ترانزیتی دوباره به تاریخ دوازده جون سال دو هزارو یازده با آن کشور که بنام اپتا «APTTA» یاد میشود امضا گردید. در توافقنامه آمده است که افغانستان میتواند از طریق بندرهای کراچی، قاسم و گوادر به هندوستان، چین و سایر نقاط جهان اموال تجارتی خویش را صادر و یا هم وارد نماید. در حقیقت این توافقنامه جانشین توافقنامه «1965» گردید، ولی کشور پاکستان طبق خواسته های خویش و سیاست دوپهلویی که دارد به تعهدات خویش عمل نکرده به اشکال گونه گون بالای تجار افغان فشار آورده اموال آنها را به هفته ها داخل آن کشور نگهداشته مانع خروج می شد که در نتیجه تجار افغان خسارات هنگفتی را متقبل گردیده است. گرچند رهبری حکومت افغانستان بارها با مقامات پاکستان در تماس گردیده که از طرف آنها وعده های همکاری داده شده، ولی در عملکرد آنها هیچگونه تغییر قابل ملاحظه احساس نگردید.بناءً رهبری کشورما در صدد گردید تا بتواند راه های جدیدی را جهت تجارت و ترانزیت تجار افغان به سایر کشورها پیدا نماید تا بتوانیم از مشکل و بهانه جویی کشور همسایه پاکستان نجات پیدا کنیم و تجارت ما منحصر به یک بندر و یا هم یک کشور نباشد.رهبری حکومت وحدت ملی افغانستان روی مشکل تراشی های پاکستان و سایر مشکلات روشنی انداخته، راه حل های آنرا در نشست های منطقوی خاطر نشان نموده که در نتیجه روی یک تعداد آنها تصامیم لازم اتخاذ گردید و در عملی نمودن آنها فعالیت های خستگی ناپذیر ادامه دارد که میتوان از جمله هجده پروژه مهم که در نشست های قبلی ریکا فیصله شده بود دهلیز هوایی میان هندوستان و افغانستان و ساخت و ساز بندر چابهار را نام برد که همین اکنون به بهره برداری ابتدایی سپرده شده است.

بندر چابهار در منطقه بلوچستان ایران موقعیت دارد که دارای «14000» هکتار زمین مساحت می باشد. از طرف شمال به افغانستان، از طرف شرق به پاکستان، از جنوب به بحر هند و از غرب به سایر ولایت های ایران وصل می باشد. آب و هوای این منطقه معتدل بوده همیشه مثل بهار است. روی همین دلیل اسم آنرا چابهار گذاشته اند.

هندوستان از طریق بندر چابهار به افغانستان، آسیای میانه، روسیه و سایر کشورهای اروپایی راه پیدا می کند و به زون تجارتی جدید رسیده صادرات آن بیشتر میگردد. اموال تجارتی آن کشور به مصارف نسبتاً ارزانتر به آنجاها خواهد رسید. همچنان مواد خامی را که ضرورت دارد مانند، تیل، میوة تازه، گاز مایع و... به قیمت مناسبت به دسترس خواهد داشت، زیرا اکنون تجارت هند با کشورهای اروپایی از طریق بحیره سیاه، کانال سویز و بحیره مدیترانه صورت میگیرد که مصارف هنگفتی جهت حمل و نقل اموال پرداخت می نماید ولی از طریق بندر چابهار سی الی چهل فیصد برای آن کشور ارزان تمام خواهد شد.

روی همین دلیل هند سرمایگذاری هنگفتی را در بندرچابهار نموده است و در آینده نیز در نظر دارد تا در ساخت و ساز بخش های دیگر این بندر همکاری هایش را افزایش دهد.کشور ایران نیز در زمینه شرایط سهل را برای سکتور خصوصی افغانستان در نظر گرفته زمینه سرمایگذاری را برای آنها مساعد نموده است که همین اکنون بیشتر از یکصدو چهل و چهار شرکت خصوصی در بندرچابهار سرمایگذاری نموده اند، زیرا در وقت انتقال هر کانتینر اموال به  مقایسه بندر کراچی پاکستان و بندرعباس کشور ایران پنجصد الی یکهزار دالر کمتر مصارف دارد و به مقایسه بنادر یاد شده موازی نود الی هفت صد کیلومتر به مرکز افغانستان فاصله دارد، از جانب دیگر در بخش صادرات هشتاد فیصد و در بخش واردات هفتاد و پنج فیصد تخفیف جهت تشویق تجار ملی کشور ما مد نظر گرفته شده است که این عمل خود در تقویه بنیه اقتصادی سکتور خصوصی کشورما تأثیر مثبت دارد. با ساخت و ساز بندرچابهار دیگر تجارت افغانستان وابسته به یک بندر نخواهد بود.

اگر چه تاکنون کار این بندر به پایه اکمال نرسیده است، ولی به قول یک تعداد تجار افغان فعلاً شصت در صد اموال تجارتی یی که از طریق زمین صادر و یاهم وارد می گردد از طریق همین بندر می باشد.

نصیراحمد درانی سرپرست وزارت زراعت، آبیاری و مالداری کشور حین تسلیم گیری گندم کمک هند گفت: «...بندر چابهار نقطه وصل افغانستان به کشورهای منطقه است و بندرچابهار مردم افغانستان را از احتیاج یک بندر نجات داده است.»

حمید طهماسی سرپرست وزارت ترانسپورت چنین اظهار نمود: «... بندرچابهار از نظر اقتصادی بسیار با ارزش می باشد که افغانستان، ایران و هند میلیاردها دالر عواید از آن بدست آورده می توانند» وی تأکید کرد «...نسبت به بندر عباس و بندر کراچی نزدیکتر و ارزانتر اموال تجار انتقال گردیده که این عمل خود باعث تشویق تجار و ازدیاد عواید ملی می گردد.

منپریت و هراسفیر هند در افغانستان گفت:  «... بعد از این در رابطه به صادرات و واردات افغانستان و هند و ایران هیچگونه محدودیت وجود نخواهد داشت.» در این محفل همچنان رضا بهرامی سفیر ایران در افغانستان گفت«... کشورهای منطقه زمانی رشد می کند که با همدیگر دست دوستی بدهند.»

قابل یاد آوری می باشد که افغانستان نظر به موقعیت خدا داد که دارد با گذشت زمان و رونق بیشتر بندر چابهار از طریق ترانزیت کالا های تجارتی عواید هنگفتی را نیز بدست خواهد آورد.

احمدی

نظرات (0 نوشته شد)

مجموعه نتایج: | نمایش:

نظر خود را بنویسید

لطفا کد امنیتی را وارد کنید:

Captcha