صفحه اصلی | anis | سرمقاله | مرا به خیر تو امید نیست، شرمرسان

مرا به خیر تو امید نیست، شرمرسان

بروز شده
اندازه حروف Decrease font Enlarge font
مرا به خیر تو امید نیست، شرمرسان

صلح یکی از ضرورت های اساسی و مبرم امروز افغانستان است که در پرتو صلح می توانیم به پیشرفت و توسعه دست یابیم، اما در نبود صلح با وجود اینکه تمام هست و بود خود را از دست می دهیم، زمینه مداخله ای ممالک بیرونی در امور داخلی کشور ما نیز مساعد می گردد. از اینرو دولت اسلامی افغانستان بر علاوه اینکه به تجهیز، تسلیح و ارتقای ظرفیت محاربوی و مسلکی نیروهای امنیتی و دفاعی خویش توجه دارد، برقراری صلح از مسیر گفتگوهای رو در رو با مخالفان مسلح را نیز یکی از اولویت ها میداند، زیرا یکی از آرزوهای همیشگی مردم افغانستان ختم جنگ و استقرار صلح سرتاسری در کشور است. از همین رو رئیس جمهور غنی در دومین نشست پروسه ای کابل، بسته پیشنهادی صلح را بدون قید و شرط به گروه طالبان ارائه نمود و این حرکت دولت افغانستان از سوی کشور های همسایه، منطقه و جهان مورد تأیید و استقبال قرار گرفت.

هرچند عده ای از افراد گروه طالبان بعد از اعلام عملیات بهاری تحت نام خندق  سعی کردند تا پروسه ای صلح دولت افغانستان را به دستور حامیان شان سبوتاژ نمایند، اما امیدواری های وجود دارد که شماری زیادی از افراد این گروه به روند گفتگوهای صلح باورمند اند، علی رغم این امیدواری ها، حالا ضمیرکابلوف نماینده ای ویژه ی رئیس جمهور روسیه در افغانستان گفته است که ایالات متحده ی امریکا به دوگزینه در افغانستان مواجه است یا با طالبان به گونه ای مستقیم وارد گفتگو شود یا هم جنگ با آنان را ادامه دهد، اما مسئولان شورای عالی صلح در واکنش به اظهارات کابلوف گفته اند که هیچ کشوری نمی تواند به نمایندگی از افغانستان وارد گفتگوهای صلح با طالبان شود، این مسئولان می گویند که افغانستان از تمامی کشورهای که این کشور را در پیشرفت گفتگوهای صلح کمک کرده ، استقبال می کند، اما مداخله مستقیم هیچ کشوری را در این راستا نمی پذیرد.

اظهارات نماینده ی ویژه رئیس جمهور روسیه در حالی با واکنش شورای عالی صلح مواجه می گردد که پروسه ای صلح افغانستان در کنفرانس کابل و تاشکند مورد تأیید اتحادیه اروپا، سازمان ملل متحد، روسیه و کشورهای اشتراک کننده در این کنفرانس، قرار گرفت، این کشورها و نهاد های جهانی از پروسه ای صلح افغانستان به رهبری و مالکیت افغانان، اعلام حمایت و پشتیبانی کرده اند.

اما حالا پرسشی مطرح می گردد که چرا با وجود حمایت و پشتیبانی این کشورها به خصوص روسیه از پروسه ای صلح افغانستان به رهبری و مالکیت افغانان، ضمیر کابلوف تأکید بر مذاکرات مستقیم امریکا با گروه طالبان دارد، در حالی که افغانستان یک کشور مستقل، آزاد و دارای حاکمیت ملی و  تمامیت ارضی است، پس در این صورت چه نیازی است که گفتگوی مستقیم گروه طالبان با کشور خارجی انجام شود.

روی این اساس مردم افغانستان از کشورهای همسایه، منطقه و جهان انتظار دارند که دولت افغانستان را در آوردن صلح و ثبات همانند تعهداتی که در نشست های صلح چه در کابل و یا هم بیرون از کشور می سپارند، صادقانه یاری رسانند و گرنه پیچیدگی و بن سبت جنگ در افغانستان به نفع هیچ کشوری نخواهد بود، زیرا رد پای قدرت های بیرونی در جنگ و نا امنی افغانستان، کاملاً مشهود است و اگر نه هیچ گروهی به تنهایی قادر به ادامه جنگ در این کشور نخواهد بود.

نظرات (0 نوشته شد)

مجموعه نتایج: | نمایش:

نظر خود را بنویسید

لطفا کد امنیتی را وارد کنید:

Captcha