صفحه اصلی | anis | سرمقاله | تداوی مرض خطرناک اعتیاد به کاهش کشت و قاچاق مواد مخدر ارتباط دارد

تداوی مرض خطرناک اعتیاد به کاهش کشت و قاچاق مواد مخدر ارتباط دارد

بروز شده
اندازه حروف Decrease font Enlarge font
تداوی مرض خطرناک اعتیاد به کاهش کشت و قاچاق مواد مخدر ارتباط دارد

اگر چه وزارت مبارزه با مواد مخدر با همکاری وزارت صحت عامه و معینیت مبارزه با مواد مخدر وزارت امور داخله در چند سال اخیر که مرض خطرناک اعتیاد به مواد مخدر میان جوانان کشور ما گسترش زیادی داشته است، بر فعالیت های پیشگیرنده خویش فزونی بخشیده اند، اما افزایش روز افزون این مرض مهلک با افزودی چشمگیر کشت و قاچاق مواد مخدر فعالیت های نهاد های مسئول این عرصه را کم اثر ساخته و بر حجم گسترش این ماده کشنده یعنی تریاک و فراوردهای آن فزونی به بار آورده و به صفوف معتادان افزایش بخشیده است. چنانکه امروز اضافه از سه میلیون تن از افراد جامعه ما دچار این مرض کشنده اعتیاد به مواد مخدر اند، مرضی که امکانات تداوی معتادان با چنین حجم بزرگی از توان وزارت صحت عامه به دور است. اگر چه تدابیر و تلاش های خاصی در این راستا از طریق وزارت صحت عامه با همکاری سازمان های عرصه صحی خارجی صورت گرفته و پلان های همه جانبه برای نجات معتادان از جمله جوانان کشور ما در دست اجرا است، ولی حجم روز افزون معتادان به امکانات زیادتر از جمله مراکز تداوی معتادان در سطح مرکز و ولایات نیاز دارد.چنانکه این موضوع در مراسم افتتاح مرکز تداوی معتادان زن و اطفال که اخیراً در جنب سایر مراکز تداوی معتادان صورت گرفت، به صورت همه جانبه مورد بررسی قرار گرفت و از نیازمندی ایجاد مراکز تداوی معتادان به صورت همه جانبه صحبت شد، ولی عدم امکانات بودجوی و عدم موجودیت دکتوران معالج که در قبال آن تدوین و سازماندهی برنامه های آگاهی دهی، دفاتر انسجام دهنده جمعاوری معتادان را نیز تقاضا میکند باید از نظر دور نداشت، زیرا این مسایل از موضوعات است که امکانات تداوی معتادان را به آزمایش می گیرد.

این در حالیست که در طول سالهای گذشته علاوه بر مسئولان سازمان ملل متحد در امور مبارزه با مواد مخدر، تعداد زیادی از کشور های کمک کننده به خصوص امریکا برای افغانستان هزینه های انگفت را در راستای تشدید مبارزه علیه کشت و قاچاق مواد مخدر همکاری کردند، ولی از اینکه به شاخص های مهم که می تواند در کاهش کشت خشخاش اثر گذار باشد کمتر توجه صورت گرفته است، فعالیت های پیشگیرنده نهاد های مسئول از تأثیر گذاری ضعیف برخوردار بوده است، براساس تجارب و بررسی ها یکی از این شاخص های اثر گذار همکاری با دهقانان و ایجاد کشت بدیل برای زارعان در محلاتی که خشخاش زیاد کشت میگردد می باشد.در سالهای قبل برنامه های همه جانبه برای جلوگیری از کشت خشخاش و صفر ساختن آن شامل فعالیت های نهاد های مسئول در سطح مرکز و ولایات در نظر گرفته شده بود، اما با بروز یک سلسله کند کاری و عدم تطبیق برنامه های که برای دهقانان تعهد شده بود این پروسه کمتر جنبه عملی پیدا کرد، چنانکه بر اساس گزارشهای مسئولان مبارزه با مواد مخدر در اضافه از چهارده ولایت کشت خشخاش به صفر تقرب نموده بود، اما نسبت کم توجهی و عدم همکاری با زارعان
، بار دیگر کشت خشخاش در بعضی از ولسوالی های ولایات مذکور دوباره آغاز یافت و امروز در اکثر ولایات کشور این بته های غم اندوز در حال رشد و عمل کشنده اعتیاد در حال گسترش میباشد.اما نباید فراموش گردد که در افزایش کشت خشخاش مسایل بدامنی نیز اثر نهایت زیادی وارد نموده است، چنانکه در ولایات هلمند، قندهار، نیمروز، فراه، بدخشان و ننگرهار و سایر ولایاتی که در بعضی از ولسوالی های آن امنیت کامل حاکم نمیباشد، کشت خشخاش در آن زیادتر گسترش یافته است.افراد وگروه مسلح که در آن مناطق حاکمیت دارند به صورت اجباری دهقانان را وادار میسازند تا زمین های زراعتی خویش را زیر کشت خشخاش قرار دهند، چرا که هر قدر کشت خشخاش زیادتر صورت گیرد، حاصل فراونتری و پول های انگفتی به جیب گروه های مسلح میریزدو بدون شک همین افزایش تریاک در تشدید جنگ ها و افزایش معتادان مواد مخدر اثر نهایت چشمگیر دارد.این درحالیست که امکانات تداوی معتادان با چنین افزایش چشمگیر کاملاً ناچیز میباشد، لهذا در چنین احوال مداوا و تداوی معتادان به ایجاد مراکز زیادتر تداوی و امکانات پولی بیشتری نیاز دارد و مساعد شدن این شرایط بدون همکاری کشور های خارجی از توان حکومت وحدت ملی بعید به نظر میرسد.

نظرات (0 نوشته شد)

مجموعه نتایج: | نمایش:

نظر خود را بنویسید

لطفا کد امنیتی را وارد کنید:

Captcha